Właściwości farmakodynamiczne
Acetazolamid

Acetazolamid, inhibitor anhydrazy węglanowej o kodzie ATC S01EC01, wykazuje działanie moczopędne poprzez hamowanie enzymu odpowiedzialnego za syntezę kwasu węglowego w cewkach proksymalnych nerek. Mechanizm ten prowadzi do zahamowania wymiany jonów Na+ na H+, co skutkuje zwiększoną natriurezą i diurezą. Efekt moczopędny jest jednak przejściowy i ustępuje po około 3 dniach ciągłego stosowania, co można przełamać stosując kilkudniową przerwę w terapii. Farmakodynamicznie acetazolamid zwiększa wydalanie sodu, wodorowęglanów, fosforanów, magnezu i wapnia, co może prowadzić do kwasicy metabolicznej oraz hipokaliemii, wymagając monitorowania elektrolitów podczas leczenia.

Acetazolamid – właściwości farmakodynamiczne

Acetazolamid to substancja należąca do grupy farmakoterapeutycznej inhibitorów anhydrazy węglanowej, której przypisano kod ATC: S01EC01. Charakteryzuje się działaniem moczopędnym, a jej mechanizm działania opiera się na zahamowaniu enzymu anhydrazy węglanowej, co prowadzi do szeregu efektów fizjologicznych w organizmie.1

Mechanizm działania

Podstawowy mechanizm działania acetazolamidu polega na zahamowaniu wymiany jonów sodowych (Na+) na jony wodorowe (H+), które pochodzą z kwasu węglowego. Anhydraza węglanowa pełni kluczową rolę jako katalizator reakcji powstawania kwasu węglowego. Blokowanie aktywności tego enzymu przez acetazolamid hamuje syntezę kwasu węglowego w obrębie cewek proksymalnych nerek.2

W konsekwencji niedobór kwasu węglowego, stanowiącego źródło jonów H+, powoduje zwiększenie wydalania wody i sodu przez nerki. Efektem działania acetazolamidu jest zatem nasilenie natriurezy i diurezy. Należy jednak podkreślić, że działanie moczopędne acetazolamidu ma charakter czasowy – po około 3 dniach ciągłego stosowania leku działanie to ustaje. Mechanizm obronny organizmu można przełamać, stosując kilkudniową przerwę w podawaniu leku, co przywraca normalną aktywność anhydrazy węglanowej i ponownie umożliwia efekt moczopędny.3

Efekty metaboliczne

Acetazolamid zwiększa wydalanie sodu i wodorowęglanów, co w konsekwencji może prowadzić do rozwoju kwasicy metabolicznej. Ten efekt farmakodynamiczny jest istotny z punktu widzenia klinicznego i wymaga monitorowania podczas terapii.4

Zwiększony dopływ sodu do dystalnych części nefronu, wywołany przez acetazolamid, powoduje intensyfikację wymiany jonów Na+ na K+. Prowadzi to do znacznej utraty potasu z organizmu, czego następstwem może być niedobór tego elektrolitu i rozwój hipokaliemii.5

Ponadto substancja powoduje nasilenie wydalania w moczu fosforanów, magnezu i wapnia, co w dłuższej perspektywie może prowadzić do poważnych zaburzeń metabolicznych. Te efekty wymagają szczególnej uwagi klinicznej podczas długotrwałej terapii acetazolamidem.6

Zastosowania kliniczne

Leczenie jaskry

Ze względu na mechanizm działania acetazolamid znajduje zastosowanie w leczeniu jaskry. Substancja zmniejsza ilość wytwarzanej cieczy wodnistej w oku, co skutkuje redukcją ciśnienia wewnątrzgałkowego. Jest to kluczowy efekt terapeutyczny w przypadku pacjentów z jaskrą.7

Leczenie padaczki

Acetazolamid stosowany jest również jako lek wspomagający w terapii padaczki. Mechanizm działania przeciwpadaczkowego opiera się na hamowaniu anhydrazy węglanowej w obrębie ośrodkowego układu nerwowego, co powoduje opóźnienie nieprawidłowych wyładowań neuronów. To działanie może przyczyniać się do zmniejszenia częstości napadów padaczkowych.8

Formulacja produktu leczniczego

W preparacie Diuramid, acetazolamid występuje w postaci tabletek o mocy 250 mg. Tabletki mają charakterystyczny wygląd – są białe, okrągłe i obustronnie wypukłe.9

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl