Właściwości farmakokinetyczne
Vilpin Combi 10 mg + 10 mg

Właściwości farmakokinetyczne leku Vilpin Combi

Właściwości farmakokinetyczne produktu leczniczego Vilpin Combi, zawierającego połączenie peryndoprylu i amlodypiny, charakteryzują się spójnością parametrów obu składników aktywnych. Szybkość i stopień wchłaniania peryndoprylu i amlodypiny ze złożonego produktu leczniczego nie różnią się znacząco od wartości obserwowanych przy podawaniu tych substancji w oddzielnych tabletkach.¹

Peryndopryl – parametry farmakokinetyczne

Wchłanianie

Peryndopryl po podaniu doustnym charakteryzuje się szybkim wchłanianiem, osiągając maksymalne stężenie w osoczu w ciągu godziny od przyjęcia. Okres półtrwania peryndoprylu w osoczu wynosi 1 godzinę. Należy podkreślić, że peryndopryl jest prolekiem – około 27% podanej dawki wchłania się do krwioobiegu w postaci czynnego metabolitu, peryndoprylatu. Oprócz aktywnego peryndoprylatu, substancja tworzy 5 metabolitów, które nie wykazują aktywności farmakologicznej.²

Maksymalne stężenie peryndoprylatu w osoczu jest osiągane po 3-4 godzinach od przyjęcia leku. Co istotne, przyjmowanie posiłków zmniejsza konwersję peryndoprylu do peryndoprylatu, obniżając jego biodostępność. Z tego powodu zaleca się przyjmowanie peryndoprylu doustnie w pojedynczej dawce dobowej, rano przed posiłkiem. Badania wykazały liniową zależność pomiędzy dawką peryndoprylu a jego stężeniem w osoczu.³

Dystrybucja

Objętość dystrybucji dla niezwiązanego peryndoprylatu wynosi około 0,2 l/kg. Wiązanie peryndoprylatu z białkami osocza osiąga poziom 20%, głównie z konwertazą angiotensyny, przy czym stopień wiązania jest zależny od stężenia leku.⁴

Eliminacja

Peryndoprylat jest eliminowany głównie przez nerki. Końcowy okres półtrwania frakcji niezwiązanej wynosi około 17 godzin, co prowadzi do osiągnięcia stanu równowagi dynamicznej w ciągu 4 dni od rozpoczęcia terapii.⁵

Szczególne grupy pacjentów

U pacjentów w podeszłym wieku oraz pacjentów z niewydolnością serca lub zaburzeniami czynności nerek obserwuje się zmniejszoną eliminację peryndoprylatu. Dlatego standardowe postępowanie medyczne w tych grupach pacjentów obejmuje częste monitorowanie stężenia kreatyniny i potasu w surowicy krwi.⁶

W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, kinetyka peryndoprylu ulega modyfikacji. Klirens wątrobowy cząsteczki macierzystej u pacjentów z marskością wątroby jest zmniejszony o połowę. Jednakże ilość wytwarzanego aktywnego metabolitu (peryndoprylatu) nie ulega redukcji, dlatego nie jest wymagane dostosowanie dawki u tych pacjentów.⁷

Klirens dializacyjny peryndoprylatu wynosi 70 ml/min, co ma znaczenie u pacjentów poddawanych hemodializie.⁸

Amlodypina – parametry farmakokinetyczne

Wchłanianie

Po podaniu doustnym dawek terapeutycznych amlodypina jest dobrze wchłaniana, osiągając maksymalne stężenie we krwi po 6-12 godzinach od podania. Bezwzględna biodostępność amlodypiny jest szacowana na poziomie 64-80%. Istotne jest, że biodostępność amlodypiny nie ulega zmianie pod wpływem pokarmu, co odróżnia ją od peryndoprylu.⁹

Dystrybucja

Objętość dystrybucji amlodypiny wynosi około 21 l/kg, co wskazuje na jej znaczną dystrybucję do tkanek. Badania in vitro wykazały, że około 97,5% krążącej amlodypiny jest związane z białkami osocza, co oznacza wysoki stopień wiązania z białkami w porównaniu do peryndoprylatu.¹⁰

Metabolizm i eliminacja

Końcowy okres półtrwania amlodypiny w fazie eliminacji jest stosunkowo długi i wynosi około 35-50 godzin, co uzasadnia dawkowanie raz na dobę. Amlodypina jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie do nieaktywnych metabolitów. Około 60% podanej dawki ulega wydaleniu z moczem w postaci metabolitów, a tylko 10% w postaci niezmienionej.¹¹

Szczególne grupy pacjentów

U pacjentów w podeszłym wieku czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia amlodypiny w osoczu jest podobny jak u pacjentów młodszych. Jednakże u osób starszych klirens amlodypiny ma tendencję do zmniejszania się, co skutkuje:

• zwiększeniem AUC (pola pod krzywą stężenia leku w czasie)
• wydłużeniem okresu półtrwania w fazie eliminacji

Podobne zmiany parametrów farmakokinetycznych obserwuje się u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca.¹²

Dostępne dane kliniczne dotyczące stosowania amlodypiny u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby są bardzo ograniczone. U tych pacjentów obserwuje się zmniejszony klirens amlodypiny, co prowadzi do:

• wydłużenia okresu półtrwania leku
• zwiększenia wartości AUC o około 40-60%

Te zmiany parametrów farmakokinetycznych należy uwzględnić podczas planowania terapii u pacjentów z niewydolnością wątroby.¹³

Porównanie parametrów farmakokinetycznych składników Vilpin Combi

Podsumowując, składniki produktu Vilpin Combi wykazują komplementarne właściwości farmakokinetyczne, które pozwalają na podawanie leku raz na dobę. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, nerek, niewydolnością serca oraz w podeszłym wieku obserwuje się zmiany parametrów farmakokinetycznych, które mogą wymagać dostosowania dawkowania lub częstszego monitorowania stanu klinicznego.¹⁴