Dawkowanie i sposób podawania leku Topiramate Aurovitas

Topiramate Aurovitas jest dostępny w postaci tabletek powlekanych w dawkach 25 mg, 50 mg, 100 mg i 200 mg, przeznaczonych do podawania doustnego. Dawkowanie leku należy dostosować indywidualnie do potrzeb pacjenta oraz odpowiedzi klinicznej na leczenie.¹

Ogólne zasady dawkowania

Terapię topiramatem należy rozpoczynać od małej dawki, którą następnie stopniowo zwiększa się do osiągnięcia dawki skutecznej. Dawkę początkową oraz tempo jej zwiększania należy dostosowywać indywidualnie, w zależności od odpowiedzi klinicznej pacjenta na leczenie.²

Podczas leczenia topiramatem nie ma konieczności rutynowego monitorowania stężenia leku w osoczu. Należy jednak pamiętać, że w przypadku stosowania topiramatu w terapii skojarzonej z fenytoiną może zachodzić konieczność dostosowania dawki fenytoiny. Podobnie dodanie lub odstawienie fenytoiny czy karbamazepiny w terapii wspomagającej produktem Topiramate Aurovitas może wymagać modyfikacji dawkowania topiramatu.³

Ważnym aspektem terapii jest odpowiednie odstawianie leku. U pacjentów z napadami drgawkowymi lub padaczką w wywiadzie (lub też bez tych obciążeń), topiramat, podobnie jak inne leki przeciwpadaczkowe, należy odstawiać stopniowo, by zminimalizować ryzyko wystąpienia lub zwiększenia częstości napadów padaczkowych.⁴

Dawkowanie w monoterapii padaczki

Pacjenci dorośli

U dorosłych pacjentów leczenie należy rozpocząć od dawki 25 mg podawanej raz dziennie wieczorem przez pierwszy tydzień. Następnie dawkę stopniowo zwiększa się w odstępach 1-2 tygodniowych o 25 mg lub 50 mg na dobę, podając lek w dwóch dawkach podzielonych. Jeśli pacjent nie toleruje standardowego schematu zwiększania dawki, można zastosować mniejsze przyrosty dawki lub wydłużyć odstępy pomiędzy nimi.⁵

Zalecana początkowa dawka docelowa w monoterapii u dorosłych wynosi od 100 mg do 200 mg na dobę, podawana w dwóch dawkach podzielonych. Maksymalna zalecana dawka dobowa to 500 mg na dobę w dwóch dawkach podzielonych. Warto zauważyć, że niektórzy pacjenci z lekoopornymi postaciami padaczki tolerowali monoterapię topiramatem w dawkach do 1000 mg na dobę. Powyższe zalecenia dotyczą wszystkich osób dorosłych, w tym pacjentów w podeszłym wieku bez współistniejącej choroby nerek.⁶

Dzieci i młodzież (powyżej 6 roku życia)

U dzieci powyżej 6 lat leczenie należy rozpocząć od dawki 0,5-1 mg/kg mc. podawanej wieczorem przez pierwszy tydzień. Następnie dawkę zwiększa się w odstępach 1-2 tygodniowych o 0,5-1 mg/kg mc. na dobę, podając w dwóch dawkach podzielonych. Przy braku tolerancji na standardowy schemat zwiększania dawki, można zastosować mniejsze przyrosty lub dłuższe odstępy między zwiększaniem dawek.⁷

Zalecana początkowa dawka docelowa w monoterapii u dzieci powyżej 6 lat wynosi 100 mg na dobę (około 2 mg/kg mc. na dobę u dzieci w wieku 6-16 lat), dostosowana do odpowiedzi klinicznej na leczenie.⁸

Dawkowanie w terapii wspomagającej padaczki

Topiramat można stosować jako lek wspomagający w leczeniu częściowych napadów padaczkowych z wtórnym uogólnieniem lub bez, pierwotnie uogólnionych napadów toniczno-klonicznych lub napadów związanych z zespołem Lennoxa-Gastauta.⁹

Dorośli – terapia wspomagająca

Leczenie rozpoczyna się od dawki 25-50 mg podawanej wieczorem przez pierwszy tydzień (odnotowano również stosowanie niższych dawek początkowych, lecz nie było to systematycznie badane). Następnie dawkę zwiększa się stopniowo, w odstępach 1-2 tygodniowych, o 25-50 mg na dobę, podając w dwóch dawkach podzielonych. U niektórych pacjentów skuteczność terapeutyczną można uzyskać stosując produkt raz na dobę.¹⁰

W badaniach klinicznych, jako terapia wspomagająca, najmniejszą skuteczną dawką było 200 mg. Typowa dawka dobowa wynosi 200-400 mg, podawana w dwóch dawkach podzielonych. Takie dawkowanie zalecane jest dla wszystkich dorosłych, łącznie z osobami w podeszłym wieku bez współistniejącej choroby nerek.¹¹

Dzieci i młodzież (od 2 roku życia) – terapia wspomagająca

Zalecana całkowita dawka dobowa topiramatu w terapii wspomagającej u dzieci wynosi 5-9 mg/kg mc. na dobę, podawana w dwóch dawkach podzielonych. Leczenie rozpoczyna się od dawki 25 mg (lub mniejszej – w zakresie 1-3 mg/kg mc. na dobę) podawanej wieczorem przez pierwszy tydzień. Następnie dawkę zwiększa się stopniowo w odstępach 1-2 tygodniowych o 1-3 mg/kg mc. na dobę (podawanej w dwóch dawkach podzielonych), aby uzyskać optymalną odpowiedź kliniczną.¹²

W badaniach klinicznych stosowano dawki dobowe do 30 mg/kg mc., które były ogólnie dobrze tolerowane.¹³

Dawkowanie w profilaktyce migreny

Dorośli – profilaktyka migreny

Zalecana całkowita dawka dobowa topiramatu w zapobieganiu migrenie wynosi 100 mg na dobę, podawana w dwóch dawkach podzielonych. Leczenie rozpoczyna się od dawki 25 mg podawanej wieczorem przez pierwszy tydzień. Następnie dawkę zwiększa się o 25 mg na dobę w odstępach jednotygodniowych. W przypadku nietolerancji tego schematu, możliwe jest zwiększanie dawki w dłuższych odstępach czasu.¹⁴

Niektórzy pacjenci mogą uzyskać korzyści już przy całkowitej dawce dobowej 50 mg. W badaniach klinicznych stosowano także dawki do 200 mg na dobę, jednak należy pamiętać, że przy wyższych dawkach wzrasta ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.¹⁵

Dzieci i młodzież – profilaktyka migreny

Produkt leczniczy Topiramate Aurovitas nie jest zalecany do stosowania w leczeniu lub zapobieganiu migrenie u dzieci ze względu na niewystarczające dane dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie wiekowej.¹⁶

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤ 70 ml/min) topiramat należy stosować ostrożnie ze względu na zmniejszony klirens osoczowy i nerkowy. Pacjenci z niewydolnością nerek wymagają dłuższego czasu do osiągnięcia stanu stacjonarnego dla każdej dawki. Zalecane jest zastosowanie połowy zwykle stosowanej dawki początkowej i podtrzymującej.¹⁷

Szczególne zalecenia dotyczą pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek poddawanych hemodializie. Ze względu na fakt, że topiramat jest usuwany z osocza podczas hemodializy, w dniu zabiegu powinna zostać podana dodatkowa dawka topiramatu, równa około połowie dawki dobowej. Tę dodatkową dawkę należy podawać w dawkach podzielonych, na początku i po zakończeniu hemodializy. Wielkość dawki dodatkowej może różnić się w zależności od zastosowanego urządzenia do hemodializy.¹⁸

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami czynności wątroby topiramat należy stosować ostrożnie, ze względu na zmniejszony klirens leku.¹⁹

Osoby w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku z zachowaną prawidłową czynnością nerek nie jest wymagane dostosowywanie dawki.²⁰

Dziewczęta i kobiety w wieku rozrodczym

Leczenie topiramatem u dziewcząt i kobiet w wieku rozrodczym powinno być rozpoczynane i nadzorowane przez lekarza z doświadczeniem w leczeniu padaczki lub migreny. Przed rozpoczęciem terapii należy rozważyć alternatywne opcje terapeutyczne. Potrzebę kontynuacji leczenia topiramatem w tej grupie pacjentek należy oceniać ponownie co najmniej raz w roku.²¹

Sposób podawania

Produkt leczniczy Topiramate Aurovitas jest dostępny w postaci tabletek powlekanych oraz kapsułek twardych, do podawania doustnego. Tabletek powlekanych nie należy dzielić. Kapsułki twarde są przeznaczone dla pacjentów, którzy nie mogą połykać tabletek, np. dzieci i osoby w podeszłym wieku.²²

Lek można przyjmować niezależnie od posiłków.²³

Tabela dawkowania topiramatu

Zasady odstawiania topiramatu

Topiramat, podobnie jak inne leki przeciwpadaczkowe, należy odstawiać stopniowo, aby zminimalizować ryzyko wystąpienia napadów padaczkowych. W badaniach klinicznych u dorosłych pacjentów z padaczką, dawki dobowe zmniejszano o 50-100 mg w tygodniowych odstępach czasu. U pacjentów przyjmujących topiramat w dawkach do 100 mg na dobę w profilaktyce migreny, dawki dobowe zmniejszano o 25-50 mg. W badaniach z udziałem dzieci, topiramat odstawiano stopniowo przez okres 2-8 tygodni.²⁴

W przypadku zmiany leczenia z politerapii na monoterapię topiramatem, należy uwzględnić wpływ odstawienia jednocześnie stosowanych leków przeciwpadaczkowych na kontrolę napadów. Jeżeli nie ma bezwzględnej konieczności natychmiastowego odstawienia innych leków przeciwpadaczkowych, zaleca się ich stopniowe odstawianie, zmniejszając dawkę o około jedną trzecią co 2 tygodnie.²⁵

Po zakończeniu stosowania leków indukujących enzymy może nastąpić zwiększenie stężenia topiramatu w osoczu. W takim przypadku może być konieczne zmniejszenie dawki topiramatu, jeśli wskazują na to objawy kliniczne.²⁶