Dawkowanie i sposób podawania
Thiotepa Fresenius Kabi 15 mg
Thiotepa Fresenius Kabi jest stosowana w leczeniu kondycjonującym przed przeszczepem komórek macierzystych układu krwiotwórczego (HPCT) oraz w terapii różnych nowotworów hematologicznych i guzów litych. Dawkowanie tiotepy jest ściśle uzależnione od rodzaju choroby podstawowej, typu przeszczepu (autologiczny lub allogeniczny) oraz wieku pacjenta. U dorosłych dawki wahają się od 120 mg/m² do 481 mg/m² powierzchni ciała (od 3,24 do 13 mg/kg masy ciała) podawane w pojedynczej lub podwójnej infuzji przez 1-5 dni, z maksymalnymi dawkami łącznymi od 370 mg/m² do 900 mg/m² (od 10 do 24,32 mg/kg mc.). U dzieci dawki są dostosowane odpowiednio do masy ciała i rodzaju choroby, z maksymalnymi dawkami łącznymi do 1050 mg/m² (42 mg/kg mc.). Tiotepa podawana jest dożylnie przez 2-4 godziny z użyciem cewnika centralnego, a preparat wymaga odpowiedniej rekonstytucji i rozcieńczenia w roztworze chlorku sodu 0,9%.
- Dawkowanie i sposób podawania leku Thiotepa Fresenius Kabi
- Dawkowanie u pacjentów dorosłych
- Dawkowanie w autologicznym HPCT u dorosłych
- Dawkowanie w allogenicznym HPCT u dorosłych
- Dawkowanie u dzieci i młodzieży
- Dawkowanie w autologicznym HPCT u dzieci
- Dawkowanie w allogenicznym HPCT u dzieci
- Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
- Sposób podawania
- Środki ostrożności podczas przygotowywania i podawania
- Kolejne rozdziały
Dawkowanie i sposób podawania leku Thiotepa Fresenius Kabi
Podawanie produktu leczniczego Thiotepa Fresenius Kabi musi być realizowane pod nadzorem lekarza posiadającego doświadczenie w leczeniu kondycjonującym przed przeszczepem komórek macierzystych układu krwiotwórczego (HPCT). Stosowanie leku wymaga ścisłego przestrzegania zaleceń dotyczących dawkowania oraz sposobu przygotowania i podania produktu.1
Dawkowanie u pacjentów dorosłych
Tiotepa stosowana jest w różnych dawkach w skojarzeniu z innymi lekami chemioterapeutycznymi u pacjentów z chorobami układu krwiotwórczego lub guzami litymi. Dawkowanie należy dostosować do typu przeszczepu (autologiczny lub allogeniczny) oraz choroby podstawowej.2
Dawkowanie w autologicznym HPCT u dorosłych
W przypadku chorób układu krwiotwórczego zalecana dawka tiotepy waha się od 125 mg/m² pc./dobę (3,38 mg/kg mc./dobę) do 300 mg/m² pc./dobę (8,10 mg/kg mc./dobę). Lek podaje się w pojedynczej infuzji dziennie przez 2-4 kolejne dni przed autologicznym HPCT. Całkowita maksymalna dawka łączna nie powinna przekraczać 900 mg/m² pc. (24,32 mg/kg mc.) w całym okresie leczenia kondycjonującego.3
W leczeniu chłoniaków zalecana dawka wynosi od 125 mg/m² pc./dobę (3,38 mg/kg mc./dobę) do 300 mg/m² pc./dobę (8,10 mg/kg mc./dobę) podawana w pojedynczej infuzji dziennie przez 2-4 kolejne dni. Całkowita maksymalna dawka łączna nie powinna przekraczać 900 mg/m² pc. (24,32 mg/kg mc.).4
W przypadku chłoniaka ośrodkowego układu nerwowego (OUN) zalecana dawka wynosi 185 mg/m² pc./dobę (5 mg/kg mc./dobę) w pojedynczej infuzji na dobę przez 2 kolejne dni. Maksymalna dawka łączna nie powinna przekraczać 370 mg/m² pc. (10 mg/kg mc.).5
W leczeniu szpiczaka mnogiego zaleca się dawkę od 150 mg/m² pc./dobę (4,05 mg/kg mc./dobę) do 250 mg/m² pc./dobę (6,76 mg/kg mc./dobę) w pojedynczej infuzji dziennie przez 3 kolejne dni. Całkowita maksymalna dawka łączna nie powinna przekraczać 750 mg/m² pc. (20,27 mg/kg mc.).6
Dla guzów litych zalecana dawka wynosi od 120 mg/m² pc./dobę (3,24 mg/kg mc./dobę) do 250 mg/m² pc./dobę (6,76 mg/kg mc./dobę) podawana w jednej lub dwóch infuzjach dziennie przez 2-5 kolejnych dni. Całkowita maksymalna dawka łączna nie powinna przekraczać 800 mg/m² pc. (21,62 mg/kg mc.).7
W leczeniu raka sutka zalecana dawka wynosi od 120 mg/m² pc./dobę (3,24 mg/kg mc./dobę) do 250 mg/m² pc./dobę (6,76 mg/kg mc./dobę) w pojedynczej infuzji dziennie przez 3-5 kolejnych dni. Całkowita maksymalna dawka łączna nie powinna przekraczać 800 mg/m² pc. (21,62 mg/kg mc.).8
W leczeniu guzów OUN zalecana dawka wynosi od 125 mg/m² pc./dobę (3,38 mg/kg mc./dobę) do 250 mg/m² pc./dobę (6,76 mg/kg mc./dobę) podawana w jednej lub dwóch infuzjach dziennie przez 3-4 kolejne dni. Całkowita maksymalna dawka łączna nie powinna przekraczać 750 mg/m² pc. (20,27 mg/kg mc.).9
W przypadku raka jajnika zalecana dawka wynosi 250 mg/m² pc./dobę (6,76 mg/kg mc./dobę) w pojedynczej infuzji dziennie przez 2 kolejne dni. Całkowita maksymalna dawka łączna nie powinna przekraczać 500 mg/m² pc. (13,51 mg/kg mc.).10
W leczeniu guzów zarodkowych zalecana dawka wynosi od 150 mg/m² pc./dobę (4,05 mg/kg mc./dobę) do 250 mg/m² pc./dobę (6,76 mg/kg mc./dobę) w pojedynczej infuzji dziennie przez 3 kolejne dni. Całkowita maksymalna dawka łączna nie powinna przekraczać 750 mg/m² pc. (20,27 mg/kg mc.).11
Dawkowanie w allogenicznym HPCT u dorosłych
W przypadku chorób układu krwiotwórczego zalecana dawka wynosi od 185 mg/m² pc./dobę (5 mg/kg mc./dobę) do 481 mg/m² pc./dobę (13 mg/kg mc./dobę) podawana w jednej lub dwóch infuzjach dziennie przez 1-3 kolejne dni. Całkowita maksymalna dawka łączna nie powinna przekraczać 555 mg/m² pc. (15 mg/kg mc.).12
W przypadku chłoniaka zalecana dawka wynosi 370 mg/m² pc./dobę (10 mg/kg mc./dobę) podawana w dwóch infuzjach dziennie przed allogenicznym HPCT. Całkowita maksymalna dawka łączna nie powinna przekraczać 370 mg/m² pc. (10 mg/kg mc.).13
W leczeniu szpiczaka mnogiego zalecana dawka wynosi 185 mg/m² pc./dobę (5 mg/kg mc./dobę) w pojedynczej infuzji dziennie przed allogenicznym HPCT. Całkowita maksymalna dawka łączna nie powinna przekraczać 185 mg/m² pc. (5 mg/kg mc.).14
W leczeniu białaczki zalecana dawka wynosi od 185 mg/m² pc./dobę (5 mg/kg mc./dobę) do 481 mg/m² pc./dobę (13 mg/kg mc./dobę) podawana w jednej lub dwóch infuzjach dziennie przez 1-2 kolejne dni. Całkowita maksymalna dawka łączna nie powinna przekraczać 555 mg/m² pc. (15 mg/kg mc.).15
W przypadku talasemii zalecana dawka wynosi 370 mg/m² pc./dobę (10 mg/kg mc./dobę) podawana w dwóch infuzjach dziennie przed allogenicznym HPCT. Całkowita maksymalna dawka łączna nie powinna przekraczać 370 mg/m² pc. (10 mg/kg mc.).16
Dawkowanie u dzieci i młodzieży
Dawkowanie w autologicznym HPCT u dzieci
W leczeniu guzów litych u dzieci zalecana dawka wynosi od 150 mg/m² pc./dobę (6 mg/kg mc./dobę) do 350 mg/m² pc./dobę (14 mg/kg mc./dobę) w pojedynczej infuzji dziennie przez 2-3 kolejne dni. Całkowita maksymalna dawka łączna nie powinna przekraczać 1050 mg/m² pc. (42 mg/kg mc.).17
W leczeniu guzów OUN u dzieci zalecana dawka wynosi od 250 mg/m² pc./dobę (10 mg/kg mc./dobę) do 350 mg/m² pc./dobę (14 mg/kg mc./dobę) w pojedynczej infuzji dziennie przez 3 kolejne dni. Całkowita maksymalna dawka łączna nie powinna przekraczać 1050 mg/m² pc. (42 mg/kg mc.).18
Dawkowanie w allogenicznym HPCT u dzieci
W przypadku chorób układu krwiotwórczego u dzieci zalecana dawka wynosi od 125 mg/m² pc./dobę (5 mg/kg mc./dobę) do 250 mg/m² pc./dobę (10 mg/kg mc./dobę) podawana w jednej lub dwóch infuzjach dziennie przez 1-3 kolejne dni. Całkowita maksymalna dawka łączna nie powinna przekraczać 375 mg/m² pc. (15 mg/kg mc.).19
W leczeniu białaczki u dzieci zalecana dawka wynosi 250 mg/m² pc./dobę (10 mg/kg mc./dobę) podawana w dwóch infuzjach dziennie przed allogenicznym HPCT. Całkowita maksymalna dawka łączna nie powinna przekraczać 250 mg/m² pc. (10 mg/kg mc.).20
W przypadku talasemii u dzieci zalecana dawka wynosi od 200 mg/m² pc./dobę (8 mg/kg mc./dobę) do 250 mg/m² pc./dobę (10 mg/kg mc./dobę) podawana w dwóch infuzjach dziennie przed allogenicznym HPCT. Całkowita maksymalna dawka łączna nie powinna przekraczać 250 mg/m² pc. (10 mg/kg mc.).21
W przypadku opornej cytopenii u dzieci zalecana dawka wynosi 125 mg/m² pc./dobę (5 mg/kg mc./dobę) w pojedynczej infuzji dziennie przez 3 kolejne dni. Całkowita maksymalna dawka łączna nie powinna przekraczać 375 mg/m² pc. (15 mg/kg mc.).22
W leczeniu chorób genetycznych u dzieci zalecana dawka wynosi 125 mg/m² pc./dobę (5 mg/kg mc./dobę) w pojedynczej infuzji dziennie przez 2 kolejne dni. Całkowita maksymalna dawka łączna nie powinna przekraczać 250 mg/m² pc. (10 mg/kg mc.).23
W przypadku niedokrwistości sierpowatej u dzieci zalecana dawka wynosi 250 mg/m² pc./dobę (10 mg/kg mc./dobę) podawana w dwóch infuzjach dziennie przed allogenicznym HPCT. Całkowita maksymalna dawka łączna nie powinna przekraczać 250 mg/m² pc. (10 mg/kg mc.).24
Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
Zaburzenia czynności nerek: Nie przeprowadzono badań u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Ponieważ tiotepa i jej metabolity są w niewielkim stopniu wydalane z moczem, nie jest zalecana modyfikacja dawki u pacjentów z łagodną do umiarkowanej niewydolnością nerek. Zaleca się jednak zachowanie szczególnej ostrożności podczas stosowania leku w tej grupie pacjentów.25
Zaburzenia czynności wątroby: Nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania tiotepy u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Ze względu na fakt, że tiotepa jest metabolizowana głównie w wątrobie, należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania tiotepy u pacjentów z wcześniejszymi zaburzeniami czynności tego narządu, zwłaszcza u osób z ciężką niewydolnością wątroby. Nie zaleca się modyfikacji dawki w przypadku przemijających zmian parametrów wątrobowych.26
Pacjenci w podeszłym wieku: Nie przeprowadzono specjalnych badań dotyczących stosowania tiotepy u pacjentów w podeszłym wieku. Jednak w badaniach klinicznych u pacjentów powyżej 65. roku życia stosowano takie same dawki łączne jak u innych pacjentów, bez konieczności modyfikacji dawkowania.27
| Wskazanie | Grupa pacjentów | Dawka dobowa | Sposób podania | Liczba dni | Maksymalna dawka łączna |
|---|---|---|---|---|---|
| Autologiczny HPCT – dorośli | |||||
| Choroby układu krwiotwórczego | Dorośli | 125-300 mg/m² pc. (3,38-8,10 mg/kg mc.) | Pojedyncza infuzja | 2-4 dni | 900 mg/m² pc. (24,32 mg/kg mc.) |
| Chłoniak | Dorośli | 125-300 mg/m² pc. (3,38-8,10 mg/kg mc.) | Pojedyncza infuzja | 2-4 dni | 900 mg/m² pc. (24,32 mg/kg mc.) |
| Chłoniak OUN | Dorośli | 185 mg/m² pc. (5 mg/kg mc.) | Pojedyncza infuzja | 2 dni | 370 mg/m² pc. (10 mg/kg mc.) |
| Szpiczak mnogi | Dorośli | 150-250 mg/m² pc. (4,05-6,76 mg/kg mc.) | Pojedyncza infuzja | 3 dni | 750 mg/m² pc. (20,27 mg/kg mc.) |
| Guzy lite | Dorośli | 120-250 mg/m² pc. (3,24-6,76 mg/kg mc.) | Jedna lub dwie infuzje | 2-5 dni | 800 mg/m² pc. (21,62 mg/kg mc.) |
| Rak sutka | Dorośli | 120-250 mg/m² pc. (3,24-6,76 mg/kg mc.) | Pojedyncza infuzja | 3-5 dni | 800 mg/m² pc. (21,62 mg/kg mc.) |
| Guzy OUN | Dorośli | 125-250 mg/m² pc. (3,38-6,76 mg/kg mc.) | Jedna lub dwie infuzje | 3-4 dni | 750 mg/m² pc. (20,27 mg/kg mc.) |
| Rak jajnika | Dorośli | 250 mg/m² pc. (6,76 mg/kg mc.) | Pojedyncza infuzja | 2 dni | 500 mg/m² pc. (13,51 mg/kg mc.) |
| Guzy zarodkowe | Dorośli | 150-250 mg/m² pc. (4,05-6,76 mg/kg mc.) | Pojedyncza infuzja | 3 dni | 750 mg/m² pc. (20,27 mg/kg mc.) |
| Allogeniczny HPCT – dorośli | |||||
| Choroby układu krwiotwórczego | Dorośli | 185-481 mg/m² pc. (5-13 mg/kg mc.) | Jedna lub dwie infuzje | 1-3 dni | 555 mg/m² pc. (15 mg/kg mc.) |
| Chłoniak | Dorośli | 370 mg/m² pc. (10 mg/kg mc.) | Dwie infuzje | 1 dzień | 370 mg/m² pc. (10 mg/kg mc.) |
| Szpiczak mnogi | Dorośli | 185 mg/m² pc. (5 mg/kg mc.) | Pojedyncza infuzja | 1 dzień | 185 mg/m² pc. (5 mg/kg mc.) |
| Białaczka | Dorośli | 185-481 mg/m² pc. (5-13 mg/kg mc.) | Jedna lub dwie infuzje | 1-2 dni | 555 mg/m² pc. (15 mg/kg mc.) |
| Talasemia | Dorośli | 370 mg/m² pc. (10 mg/kg mc.) | Dwie infuzje | 1 dzień | 370 mg/m² pc. (10 mg/kg mc.) |
| Autologiczny HPCT – dzieci | |||||
| Guzy lite | Dzieci | 150-350 mg/m² pc. (6-14 mg/kg mc.) | Pojedyncza infuzja | 2-3 dni | 1050 mg/m² pc. (42 mg/kg mc.) |
| Guzy OUN | Dzieci | 250-350 mg/m² pc. (10-14 mg/kg mc.) | Pojedyncza infuzja | 3 dni | 1050 mg/m² pc. (42 mg/kg mc.) |
| Allogeniczny HPCT – dzieci | |||||
| Choroby układu krwiotwórczego | Dzieci | 125-250 mg/m² pc. (5-10 mg/kg mc.) | Jedna lub dwie infuzje | 1-3 dni | 375 mg/m² pc. (15 mg/kg mc.) |
| Białaczka | Dzieci | 250 mg/m² pc. (10 mg/kg mc.) | Dwie infuzje | 1 dzień | 250 mg/m² pc. (10 mg/kg mc.) |
| Talasemia | Dzieci | 200-250 mg/m² pc. (8-10 mg/kg mc.) | Dwie infuzje | 1 dzień | 250 mg/m² pc. (10 mg/kg mc.) |
| Oporna cytopenia | Dzieci | 125 mg/m² pc. (5 mg/kg mc.) | Pojedyncza infuzja | 3 dni | 375 mg/m² pc. (15 mg/kg mc.) |
| Choroby genetyczne | Dzieci | 125 mg/m² pc. (5 mg/kg mc.) | Pojedyncza infuzja | 2 dni | 250 mg/m² pc. (10 mg/kg mc.) |
| Niedokrwistość sierpowata | Dzieci | 250 mg/m² pc. (10 mg/kg mc.) | Dwie infuzje | 1 dzień | 250 mg/m² pc. (10 mg/kg mc.) |
Sposób podawania
Thiotepa Fresenius Kabi należy podawać dożylnie przez wykwalifikowany personel medyczny w infuzji trwającej 2-4 godziny, przy użyciu cewnika umieszczonego w żyle centralnej.28
Przygotowanie produktu dla fiolki 15 mg: Każdą fiolkę zawierającą 15 mg tiotepy należy poddać rekonstytucji w 1,5 mL jałowej wody do wstrzykiwań. Całkowitą objętość zrekonstytuowanych fiolek przeznaczoną do wstrzyknięcia należy przed podaniem dodatkowo rozcieńczyć w 500 mL roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 9 mg/mL (0,9%). Jeśli dawka jest większa niż 500 mg, należy użyć 1000 mL roztworu chlorku sodu.29
W przypadku stosowania u dzieci, jeśli dawka jest mniejsza niż 250 mg, można użyć odpowiedniej objętości roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 9 mg/mL (0,9%), tak aby otrzymać roztwór tiotepy o stężeniu końcowym między 0,5 a 1 mg/mL.30
Przygotowanie produktu dla fiolki 100 mg: Każdą fiolkę zawierającą 100 mg tiotepy należy poddać rekonstytucji w 10 mL jałowej wody do wstrzykiwań. Całkowitą objętość zrekonstytuowanych fiolek przeznaczoną do wstrzyknięcia należy przed podaniem dodatkowo rozcieńczyć w 500 mL roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 9 mg/mL (0,9%). Jeśli dawka jest większa niż 500 mg, należy użyć 1000 mL roztworu chlorku sodu.31
W przypadku stosowania u dzieci, jeśli dawka jest mniejsza niż 250 mg, można użyć odpowiedniej objętości roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 9 mg/mL (0,9%), tak aby otrzymać roztwór tiotepy o stężeniu końcowym między 0,5 a 1 mg/mL.32
Środki ostrożności podczas przygotowywania i podawania
Przypadkowy kontakt z tiotepą może wywołać reakcje miejscowe, dlatego podczas przygotowywania roztworu do infuzji zaleca się stosowanie rękawic ochronnych. W przypadku przypadkowego kontaktu roztworu tiotepy ze skórą, należy natychmiast dokładnie umyć skórę wodą i mydłem. Jeśli roztwór tiotepy przypadkowo dostanie się na błony śluzowe, należy je natychmiast dokładnie spłukać dużą ilością wody.33
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania