Przedawkowanie
Tadomon 150 mg

Przedawkowanie tapentadolu, aktywnego składnika leku Tadomon, stanowi poważne zagrożenie kliniczne ze względu na jego działanie agonistyczne na receptory μ-opioidowe. Objawy przedawkowania obejmują miozę, wymioty, zapaść krążeniową, zaburzenia świadomości od senności do śpiączki, drgawki oraz depresję oddechową, która może prowadzić do całkowitego zatrzymania oddychania. Niezależnie od przyjętej dawki (25 mg do 250 mg), należy spodziewać się tych objawów, które wynikają z depresyjnego wpływu tapentadolu na ośrodkowy układ nerwowy i układ sercowo-naczyniowy. Depresja oddechowa jest najpoważniejszym objawem zagrażającym życiu, wymagającym natychmiastowej interwencji.

Przedawkowanie leku Tadomon (tapentadol)

Przedawkowanie tapentadolu, substancji czynnej zawartej w leku Tadomon, stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Jako syntetyczny opioid działający na receptory μ-opioidowe, tapentadol może powodować szereg niebezpiecznych objawów w przypadku przyjęcia dawki przekraczającej dawkę terapeutyczną. Dostępne dane dotyczące przypadków przedawkowania tapentadolu u ludzi są bardzo ograniczone, jednak badania przedkliniczne wskazują na podobieństwo objawów do tych występujących przy przedawkowaniu innych opioidowych leków przeciwbólowych będących agonistami receptora μ-opioidowego.1

Objawy przedawkowania

W przypadku przedawkowania leku Tadomon, niezależnie od dawki (25 mg, 50 mg, 100 mg, 150 mg, 200 mg czy 250 mg), należy spodziewać się wystąpienia charakterystycznych objawów klinicznych związanych z pobudzeniem receptorów μ-opioidowych. Do najważniejszych objawów klinicznych zalicza się: zwężenie źrenic, wymioty, zapaść krążeniową, zaburzenia świadomości (mogące prowadzić do śpiączki), drgawki oraz depresję oddechową, która może skutkować całkowitym zatrzymaniem oddychania.2

Objaw przedawkowania Opis Mechanizm Nasilenie
Zwężenie źrenic Punktowe zwężenie źrenic (mioza) – charakterystyczny objaw działania opioidów Pobudzenie receptorów μ-opioidowych w ośrodkowym układzie nerwowym Obecne we wczesnej fazie przedawkowania
Wymioty Nudności i wymioty jako skutek działania ośrodkowego i obwodowego Stymulacja strefy wyzwalającej wymioty w pniu mózgu Częste we wczesnej fazie przedawkowania
Zapaść krążeniowa Spadek ciśnienia tętniczego, bradykardia, zaburzenia perfuzji tkanek Działanie depresyjne na układ sercowo-naczyniowy Stan zagrażający życiu
Zaburzenia świadomości Od senności, przez stupor, aż do całkowitej utraty przytomności i śpiączki Depresyjne działanie na OUN Postępujące wraz z nasileniem przedawkowania
Drgawki Napady drgawkowe związane z toksycznym działaniem na OUN Zaburzenia równowagi neuroprzekaźników w mózgu Mogą występować w ciężkim przedawkowaniu
Depresja oddechowa Zmniejszenie częstości i głębokości oddechów, hipoksemia, hiperkapnia Hamowanie ośrodka oddechowego w pniu mózgu Najpoważniejszy objaw zagrażający życiu, może prowadzić do całkowitego zatrzymania oddychania

Postępowanie w przedawkowaniu

Leczenie przedawkowania tapentadolu wymaga natychmiastowego działania i powinno koncentrować się przede wszystkim na przeciwdziałaniu objawom pobudzenia receptora opioidowego μ. Priorytetem jest zapewnienie prawidłowej funkcji układu oddechowego.3

Podstawowe zasady postępowania obejmują:

  • Zabezpieczenie drożności dróg oddechowych – priorytetowe działanie w każdym przypadku podejrzenia przedawkowania tapentadolu
  • Wentylacja wspomagana lub kontrolowana – w przypadku depresji oddechowej
  • Podanie antagonisty receptorów opioidowych – nalokson jest specyficzną odtrutką w przypadku depresji oddechowej wywołanej przez przedawkowanie opioidów4

Szczegółowe wytyczne postępowania

Należy pamiętać, że depresja oddechowa spowodowana przedawkowaniem tapentadolu może utrzymywać się dłużej niż działanie naloksonu (antagonisty receptora opioidowego). Dlatego też podanie antagonisty receptora opioidowego nie zwalnia z konieczności ciągłego monitorowania pacjenta pod kątem drożności dróg oddechowych, parametrów oddychania i krążenia.5

W przypadku niedostatecznej odpowiedzi na podanie antagonisty receptora opioidowego lub zbyt krótkiego czasu jego działania, należy rozważyć podanie dodatkowej dawki naloksonu, zgodnie z zaleceniami producenta.6

Dodatkowo, w celu eliminacji niewchłoniętej substancji czynnej, należy rozważyć:

  1. Opróżnienie żołądka i jelit – w celu usunięcia niewchłoniętej substancji czynnej7
  2. Odkażenie przewodu pokarmowego – w ciągu 2 godzin od przedawkowania można rozważyć zastosowanie węgla aktywowanego lub płukania żołądka8

Przed przystąpieniem do jakichkolwiek procedur odkażania przewodu pokarmowego konieczne jest uprzednie zabezpieczenie drożności dróg oddechowych, aby zapobiec aspiracji treści żołądkowej do płuc.9

Monitorowanie pacjenta

Pacjent po przedawkowaniu tapentadolu wymaga ciągłego monitorowania parametrów życiowych, ze szczególnym uwzględnieniem funkcji układu oddechowego. Z uwagi na możliwość wystąpienia późnych objawów depresji oddechowej, nawet po wstępnej stabilizacji stanu klinicznego, konieczna jest przedłużona obserwacja w warunkach szpitalnych. Należy regularnie oceniać poziom świadomości, źrenice, parametry oddechowe oraz hemodynamiczne, a także rozważyć monitoring EKG w przypadku zaburzeń krążeniowych.

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl