Dawkowanie i sposób podawania leku Sunitinib Zentiva

Leczenie sunitynibem powinno być rozpoczynane wyłącznie przez lekarza posiadającego doświadczenie w stosowaniu leków przeciwnowotworowych. Prawidłowe dawkowanie jest kluczowym elementem powodzenia terapii i zależy od wskazania klinicznego oraz indywidualnej oceny bezpieczeństwa i tolerancji leku u pacjenta.¹

Dawkowanie standardowe według wskazań

Dawkowanie sunitynibu różni się w zależności od wskazania klinicznego:

• W leczeniu nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST) oraz raka nerkowokomórkowego z przerzutami (MRCC) zalecana dawka wynosi 50 mg raz na dobę, przyjmowana doustnie przez 4 kolejne tygodnie, po czym następuje 2-tygodniowa przerwa (schemat 4/2). Ten 6-tygodniowy cykl jest następnie powtarzany.²
• W przypadku leczenia nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET) zalecana dawka to 37,5 mg raz na dobę, przyjmowana doustnie w sposób ciągły, bez okresowych przerw w podawaniu leku.³

Modyfikacja dawkowania w zależności od tolerancji leczenia

W trakcie terapii sunitynibem może zaistnieć konieczność dostosowania dawki ze względu na indywidualne bezpieczeństwo i tolerancję leczenia u pacjenta. Należy uwzględnić następujące zasady modyfikacji dawki:

• W przypadku GIST i MRCC – dawkę można stopniowo zmieniać o 12,5 mg, przy czym dawka dobowa nie powinna przekraczać 75 mg ani być mniejsza niż 25 mg.⁴
• W leczeniu pNET – modyfikacje dawki również powinny być dokonywane stopniowo o 12,5 mg. Maksymalna dawka stosowana w badaniu III fazy dotyczącym pNET wynosiła 50 mg na dobę.⁵

Gdy wystąpią działania niepożądane, w zależności od indywidualnej oceny bezpieczeństwa i tolerancji, może być konieczne zastosowanie przerw w podawaniu leku.⁶

Dawkowanie w przypadku jednoczesnego stosowania inhibitorów lub induktorów CYP3A4

Sunitynib jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4, dlatego jednoczesne stosowanie leków wpływających na aktywność tego enzymu wymaga szczególnej uwagi przy ustalaniu dawkowania:

• Silne induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna):
  • Należy unikać równoczesnego podawania sunitynibu z tymi lekami
  • Jeśli nie jest to możliwe, może być konieczne zwiększenie dawki sunitynibu o 12,5 mg (maksymalnie do 87,5 mg na dobę w przypadku GIST i MRCC lub do 62,5 mg na dobę w przypadku pNET)
  • Konieczne jest staranne monitorowanie tolerancji leczenia⁷
• Silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol):
  • Należy unikać równoczesnego podawania sunitynibu z tymi lekami
  • Jeśli konieczne jest równoczesne stosowanie, należy rozważyć zmniejszenie dawki sunitynibu do minimum 37,5 mg na dobę w przypadku GIST i MRCC lub 25 mg na dobę w przypadku pNET
  • Wymagane jest staranne monitorowanie tolerancji leczenia⁸

W przypadku konieczności leczenia skojarzonego, zaleca się wybór produktu, który ma minimalne działanie hamujące CYP3A4 lub nie wykazuje takiego działania.⁹

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Dzieci i młodzież

Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność sunitynibu u pacjentów poniżej 18. roku życia nie zostały dotychczas jednoznacznie określone. Pomimo dostępności pewnych danych klinicznych, nie opracowano zaleceń dotyczących dawkowania w tej grupie wiekowej.¹⁰

Pacjenci w podeszłym wieku

Na podstawie danych z badań klinicznych, w których około jedna trzecia pacjentów otrzymujących sunitynib była w wieku powyżej 65 lat, nie stwierdzono istotnych różnic w zakresie skuteczności i bezpieczeństwa leczenia między pacjentami młodszymi a starszymi. W związku z tym nie jest wymagana specjalna modyfikacja dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku.¹¹

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (klasyfikacja Child-Pugh A i B) nie jest konieczna modyfikacja początkowej dawki sunitynibu. Należy jednak pamiętać, że nie przeprowadzono badań z udziałem pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasyfikacja Child-Pugh C), dlatego stosowanie sunitynibu w tej grupie pacjentów nie jest zalecane.¹²

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Dostosowanie dawki początkowej sunitynibu nie jest konieczne u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (od łagodnych do ciężkich), ani u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek (ESRD) poddawanych hemodializie. Modyfikacje dawkowania w trakcie terapii powinny być uzależnione wyłącznie od oceny bezpieczeństwa i tolerancji leczenia u poszczególnych pacjentów.¹³

Sposób podawania

Sunitinib Zentiva jest przeznaczony do podawania doustnego i może być przyjmowany zarówno podczas posiłku, jak i niezależnie od posiłku.¹⁴

W przypadku pominięcia przez pacjenta zaplanowanej dawki leku, nie należy podawać dawki dodatkowej. Pacjent powinien przyjąć kolejną przepisaną dawkę następnego dnia zgodnie z ustalonym schematem leczenia.¹⁵

Szczegółowa tabela dawkowania Sunitinib Zentiva