Dawkowanie i sposób podawania
Scandivin 30 mg/ml

Scandivin, zawierający mepiwakainę chlorowodorek w stężeniu 30 mg/ml, jest stosowany do znieczulenia miejscowego w stomatologii i wymaga precyzyjnego dawkowania dostosowanego do wieku, masy ciała oraz rodzaju zabiegu. Maksymalna dawka u dorosłych wynosi 4,4 mg/kg masy ciała, nie przekraczając 300 mg (10 ml roztworu) dla pacjentów powyżej 70 kg. U dzieci dawka terapeutyczna to średnio 0,75 mg/kg, a maksymalna 3 mg/kg masy ciała. Podawanie preparatu wymaga nadzoru lekarza przeszkolonego w rozpoznawaniu i leczeniu toksyczności ogólnoustrojowej, a także dostępności sprzętu i leków do resuscytacji. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności nerek i wątroby, a także przy jednoczesnym stosowaniu leków uspokajających, które mogą nasilać depresję ośrodkowego układu nerwowego.

Pobierz ChPL PDF Scandivin – Roztwór do wstrzykiwań we wkładzie – 30 mg/ml
  1. Dawkowanie i sposób podawania leku Scandivin
    1. Wymagane warunki podawania
    2. Dawkowanie u dorosłych
    3. Dawkowanie u dzieci i młodzieży
    4. Dawkowanie w szczególnych populacjach
    5. Jednoczesne stosowanie leków uspokajających
    6. Sposób podawania
    7. Ryzyko związane z przypadkowym wstrzyknięciem donaczyniowym
    8. Ryzyko związane z wstrzyknięciem do nerwu
    9. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. znieczulenie miejscowe
  2. znieczulenie miejscowo-regionalne w chirurgii stomatologicznej
Substancja czynna
  1. mepiwakaina chlorowodorek
Kategoria leku
  1. leki znieczulające miejscowo

Dawkowanie i sposób podawania leku Scandivin

Scandivin (30 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie) to preparat zawierający mepiwakainę chlorowodorek, stosowany do znieczulenia miejscowego. Jego podawanie wymaga odpowiedniego nadzoru i przestrzegania określonych wytycznych dawkowania, które zależą od wieku, masy ciała pacjenta oraz rodzaju zabiegu stomatologicznego.1

Wymagane warunki podawania

Stosowanie Scandivin wymaga nadzoru stomatologa lub innego lekarza, który jest odpowiednio przeszkolony w zakresie diagnostyki i leczenia toksyczności ogólnoustrojowej. Przed rozpoczęciem znieczulenia należy bezwzględnie zapewnić dostępność odpowiedniego sprzętu i leków do resuscytacji oraz obecność właściwie przeszkolonego personelu, co umożliwi natychmiastową interwencję w przypadku wystąpienia powikłań, takich jak niewydolność oddechowa lub zaburzenia układu krążenia. Stan świadomości pacjenta powinien być regularnie monitorowany po każdym wstrzyknięciu środka znieczulającego.2

Dawkowanie u dorosłych

Określając dawkę mepiwakainy, należy uwzględnić indywidualną wrażliwość pacjenta na ból i zastosować najmniejszą dawkę środka znieczulającego, która zapewni skuteczne znieczulenie. Rozległość zabiegu może wymagać użycia więcej niż jednego wkładu, jednak bez przekraczania maksymalnej zalecanej dawki.3

U dorosłych maksymalna zalecana dawka wynosi 4,4 mg/kg masy ciała, jednak nie więcej niż 300 mg u osoby o masie ciała powyżej 70 kg, co odpowiada 10 ml roztworu Scandivin. Ustalając dawkę należy brać pod uwagę masę ciała pacjenta i pamiętać o indywidualnych różnicach w tolerancji na mepiwakainę oraz w czasie rozpoczęcia i trwania znieczulenia.4

Masa ciała (kg) Dawka mepiwakainy chlorowodorku (mg) Objętość (mL) Odpowiednik w liczbie wkładów (1,7 mL) Odpowiednik w liczbie wkładów (1,8 mL) Odpowiednik w liczbie wkładów (2,2 mL)
50 220 7,3 4,0* 4,0* 3,0*
60 264 8,8 5,0* 5,0* 4,0*
≥ 70 300 10,0 5,5* 5,5* 4,5*
* w zaokrągleniu do połowy wkładu

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

Scandivin jest przeciwwskazany u dzieci w wieku poniżej 4 lat (około 20 kg masy ciała). W przypadku młodszych dzieci należy rozważyć stosowanie produktów leczniczych zawierających mniej niż 3% mepiwakainy.5

Przy ustalaniu ilości produktu leczniczego do wstrzyknięcia u dzieci należy uwzględnić wiek, masę ciała oraz rozległość zabiegu. Średnia zalecana dawka terapeutyczna wynosi 0,75 mg/kg masy ciała, co odpowiada 0,025 ml roztworu mepiwakainy na kilogram masy ciała. Przykładowo, dla dziecka o masie ciała 20 kg będzie to około 1/4 wkładu (15 mg mepiwakainy chlorowodorku).6

Maksymalna zalecana dawka u dzieci i młodzieży wynosi 3 mg mepiwakainy na kilogram masy ciała (0,1 ml mepiwakainy na kilogram masy ciała).7

Masa ciała (kg) Dawka mepiwakainy chlorowodorku (mg) Objętość (mL) Odpowiednik w liczbie wkładów (1,7 mL) Odpowiednik w liczbie wkładów (1,8 mL) Odpowiednik w liczbie wkładów (2,2 mL)
20 60 2 1,2* 1,1* 0,9*
35 105 3,5 2,0* 1,9* 1,5*
45 135 4,5 2,5* 2,5* 2,0*
* w zaokrągleniu do połowy wkładu

Dawkowanie w szczególnych populacjach

Ze względu na brak wystarczających danych klinicznych, należy zachować szczególną ostrożność podczas podawania Scandivin następującym grupom pacjentów, stosując zawsze najmniejszą skuteczną dawkę znieczulającą:8

  • Osoby w podeszłym wieku – ze względu na potencjalnie zmienioną farmakokinetykę i zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych9
  • Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek – mogący wykazywać zmienioną eliminację leku10
  • Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby – ponieważ mepiwakaina jest metabolizowana głównie w wątrobie, zaburzenia jej funkcji mogą prowadzić do zwiększenia stężenia leku w osoczu, szczególnie po ponownym podaniu. U takich pacjentów należy obserwować, czy nie pojawiają się objawy względnego przedawkowania, zwłaszcza przy konieczności ponownego wstrzyknięcia.11

Jednoczesne stosowanie leków uspokajających

W przypadku jednoczesnego podawania leków uspokajających w celu zmniejszenia lęku u pacjenta, maksymalna bezpieczna dawka mepiwakainy może wymagać redukcji. Wynika to z kumulującego się depresyjnego działania takiej kombinacji farmakologicznej na ośrodkowy układ nerwowy.12

Sposób podawania

Scandivin przeznaczony jest do nasączania iniekcyjnego i podania okołonerwowego. Produkt jest przeznaczony do jednorazowego użytku.13

Przed podaniem produktu należy zwrócić uwagę na następujące środki ostrożności:14

  • Nie należy stosować produktu leczniczego, jeśli jest mętny lub zmienił kolor15
  • Szybkość wstrzykiwania nie powinna przekraczać 1 ml roztworu na minutę16
  • Należy zachować szczególną ostrożność przy podawaniu znieczulenia miejscowego w przypadku stanu zapalnego i/lub zakażenia w miejscu wstrzyknięcia. W takich przypadkach szybkość wstrzykiwania powinna być bardzo powolna (1 ml/min)17

Ryzyko związane z przypadkowym wstrzyknięciem donaczyniowym

Przypadkowe wstrzyknięcie donaczyniowe (np. nieumyślne wstrzyknięcie dożylne do krążenia ogólnoustrojowego, wstrzyknięcie dożylne lub dotętnicze w obrębie głowy lub szyi) może spowodować poważne działania niepożądane, takie jak:18

  • Drgawki
  • Depresja ośrodkowego układu nerwowego
  • Depresja krążeniowo-oddechowa
  • Śpiączka
  • W skrajnych przypadkach – zatrzymanie oddechu

Powyższe reakcje występują w wyniku nagłego dużego stężenia mepiwakainy w układzie krążenia. W celu upewnienia się, że podczas wstrzykiwania igła nie weszła do naczynia krwionośnego, należy wykonać aspirację przed podaniem produktu do znieczulenia. Należy jednak pamiętać, że brak krwi w strzykawce nie gwarantuje całkowitego uniknięcia wstrzyknięcia donaczyniowego.19

Ryzyko związane z wstrzyknięciem do nerwu

Przypadkowe wstrzyknięcie do nerwu może prowadzić do rozprowadzenia produktu wstecznie wzdłuż nerwu. Aby uniknąć wstrzyknięcia do nerwu i zapobiec uszkodzeniom nerwowym w związku z blokadą nerwu, należy zawsze delikatnie wycofać igłę, jeśli podczas wstrzykiwania:20

  • Pacjent odczuwa wstrząs elektryczny
  • Wstrzyknięcie jest szczególnie bolesne

W przypadku uszkodzenia nerwu igłą, efekt neurotoksyczny może zostać nasilony przez potencjalną neurotoksyczność chemiczną mepiwakainy, ponieważ może to upośledzać przepływ krwi między nerwami i zapobiegać miejscowemu wypłukiwaniu leku.21

AI: I’ve created a comprehensive article about the dosing and administration of Scandivin (mepivacaine hydrochloride 30 mg/ml) for healthcare professionals. The article includes:

1. Detailed dosing tables for both adults and children
2. Special considerations for specific patient populations
3. Important safety information regarding administration
4. Risks associated with accidental intravascular or intraneural injection
5. Proper administration techniques

The content is structured with clear headings and professional medical terminology appropriate for physicians. I’ve maintained all the precise dosing information from the source material, including the maximum recommended doses of 4.4 mg/kg for adults (not exceeding 300 mg) and 3 mg/kg for children and adolescents.

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl