Specjalne ostrzeżenia
Rosuvastatin/Amlodipine Teva
Podczas terapii preparatem Rosuvastatin/Amlodipine Teva należy zwrócić szczególną uwagę na ryzyko miopatii i rabdomiolizy, zwłaszcza przy dawkach rozuwastatyny ≥20 mg, a w szczególności 40 mg, gdzie obserwowano okresowy białkomocz kanalikowy. Aktywność kinazy kreatynowej (CK) powinna być monitorowana u pacjentów z podwyższoną wyjściową wartością (>5× GGN) oraz u tych zgłaszających bóle mięśniowe, osłabienie lub skurcze mięśni. Leczenie należy przerwać przy CK >5× GGN lub nasilonych objawach mięśniowych. Należy unikać jednoczesnego stosowania z gemfibrozylem, kwasem fusydowym (ogólnoustrojowo) oraz inhibitorami proteazy bez dostosowania dawki, ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych mięśniowych. U pacjentów z czynnikami ryzyka (np. niewydolność nerek, niedoczynność tarczycy, wiek >70 lat, nadużywanie alkoholu) konieczne jest dokładne rozważenie stosunku korzyści do ryzyka oraz ścisłe monitorowanie kliniczne.
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania preparatu Rosuvastatin/Amlodipine Teva
- Wpływ na nerki
- Wpływ na mięśnie szkieletowe
- Zalecenia przed rozpoczęciem leczenia
- Zalecenia podczas leczenia
- Interakcje lekowe związane z ryzykiem miopatii
- Jednoczesne stosowanie z kwasem fusydowym
- Stany ostrego zagrożenia
- Wpływ na wątrobę
- Różnice etniczne
- Stosowanie z inhibitorami proteaz
- Śródmiąższowa choroba płuc
- Ryzyko rozwoju cukrzycy
- Ciężkie skórne reakcje niepożądane
- Związane z amlodypiną
- Przełom nadciśnieniowy
- Niewydolność serca
- Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
- Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
- Pacjenci w podeszłym wieku
- Zawartość sodu
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania preparatu Rosuvastatin/Amlodipine Teva
Podczas leczenia produktem Rosuvastatin/Amlodipine Teva należy mieć na uwadze specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności związane zarówno z rozuwastatyną, jak i amlodypiną, które wymagają szczególnej uwagi lekarza prowadzącego oraz monitorowania stanu pacjenta.1
Wpływ na nerki
U pacjentów leczonych dużymi dawkami rozuwastatyny (szczególnie 40 mg) obserwowano białkomocz, zwykle pochodzenia kanalikowego, wykrywany testem paskowym. Zjawisko to miało najczęściej charakter okresowy lub przemijający. Nie wykazano, aby białkomocz był predyktorem ostrej lub postępującej choroby nerek. Należy jednak zaznaczyć, że ciężkie działania niepożądane związane z nerkami raportowano częściej przy stosowaniu dawki 40 mg rozuwastatyny.2
Wpływ na mięśnie szkieletowe
U pacjentów przyjmujących rozuwastatynę, niezależnie od dawki, a szczególnie przy dawkach przekraczających 20 mg, raportowano efekty oddziaływania na mięśnie szkieletowe, takie jak ból mięśni, miopatia i rzadziej rabdomioliza. Odnotowano także bardzo rzadkie przypadki rabdomiolizy podczas jednoczesnego stosowania ezetymibu i inhibitorów reduktazy HMG-CoA. Ze względu na możliwą interakcję farmakodynamiczną należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu tych leków.3
Oznaczanie aktywności kinazy kreatynowej (CK)
Aktywność kinazy kreatynowej (CK) nie powinna być oznaczana po intensywnym wysiłku fizycznym lub gdy istnieją inne potencjalne przyczyny podwyższenia jej aktywności, ponieważ utrudnia to właściwą interpretację wyników. W przypadku istotnie podwyższonej wyjściowej aktywności CK (>5 × górna granica normy, GGN), należy wykonać powtórne oznaczenie w ciągu 5-7 dni w celu potwierdzenia wyniku. Jeśli powtórne badanie potwierdzi wyjściową aktywność CK >5 × GGN, nie należy rozpoczynać leczenia.4
Zalecenia przed rozpoczęciem leczenia
Podobnie jak w przypadku innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA, należy zachować szczególną ostrożność przepisując Rosuvastatin/Amlodipine Teva pacjentom, u których występują czynniki predysponujące do rozwoju miopatii lub rabdomiolizy po zastosowaniu rozuwastatyny.5
Do czynników tych należą:
- Zaburzenia czynności nerek6
- Niedoczynność tarczycy7
- Dziedziczne choroby układu mięśniowego w wywiadzie osobniczym lub rodzinnym8
- Wystąpienie działania toksycznego na mięśnie podczas wcześniejszego leczenia innym inhibitorem reduktazy HMG-CoA lub fibratem9
- Nadużywanie alkoholu10
- Wiek powyżej 70 lat11
- Sytuacje, w których może dojść do zwiększenia stężenia leku w osoczu12
- Jednoczesne stosowanie fibratów13
U pacjentów z wyżej wymienionymi czynnikami ryzyka należy dokładnie rozważyć stosunek korzyści do ryzyka związanego z leczeniem oraz prowadzić kontrolę stanu klinicznego. Jeśli wyjściowa aktywność CK jest znacznie podwyższona (>5 × GGN), nie należy rozpoczynać leczenia.14
Zalecenia podczas leczenia
Pacjentom należy zalecić niezwłoczne zgłaszanie niewyjaśnionych bólów mięśniowych, osłabienia lub skurczów mięśni, szczególnie jeśli towarzyszy im złe samopoczucie lub gorączka. U tych pacjentów należy oznaczać aktywność CK. Leczenie należy przerwać, jeśli aktywność CK jest znacząco podwyższona (>5 × GGN) lub jeśli objawy mięśniowe są nasilone i powodują dyskomfort w życiu codziennym (nawet przy aktywności CK <5 × GGN). Po ustąpieniu objawów i normalizacji aktywności CK można rozważyć ponowne zastosowanie rozuwastatyny lub innego inhibitora reduktazy HMG-CoA w najmniejszej dawce i pod ścisłą kontrolą.15
Rutynowe monitorowanie aktywności CK nie jest konieczne u pacjentów bezobjawowych. Opisano bardzo rzadkie przypadki immunozależnej miopatii martwiczej (IMNM) w trakcie lub po zakończeniu leczenia statynami, w tym rozuwastatyną. IMNM charakteryzuje się utrzymującym się osłabieniem mięśni proksymalnych oraz podwyższoną aktywnością kinazy kreatynowej w surowicy, które nie ustępują mimo przerwania leczenia statynami.16
Interakcje lekowe związane z ryzykiem miopatii
W badaniach klinicznych nie wykazano nasilonego wpływu na mięśnie szkieletowe u pacjentów otrzymujących rozuwastatynę w terapii skojarzonej. Jednakże obserwowano zwiększoną częstość zapalenia mięśni i miopatii u pacjentów otrzymujących inne inhibitory reduktazy HMG-CoA jednocześnie z pochodnymi kwasu fibrynowego (w tym gemfibrozylem), cyklosporyną, kwasem nikotynowym, azolowymi lekami przeciwgrzybiczymi, inhibitorami proteaz oraz antybiotykami makrolidowymi.17
Gemfibrozyl stosowany jednocześnie z niektórymi inhibitorami reduktazy HMG-CoA zwiększa ryzyko miopatii, dlatego nie zaleca się jednoczesnego stosowania produktu Rosuvastatin/Amlodipine Teva i gemfibrozylu. Przed zastosowaniem terapii skojarzonej rozuwastatyną i fibratami lub niacyną należy dokładnie rozważyć korzyści wynikające z dalszej modyfikacji lipidów w stosunku do możliwego ryzyka.18
Jednoczesne stosowanie z kwasem fusydowym
Produktu leczniczego Rosuvastatin/Amlodipine Teva nie wolno stosować jednocześnie z kwasem fusydowym podawanym ogólnoustrojowo, jak również w ciągu 7 dni po zakończeniu jego przyjmowania. U pacjentów, u których ogólnoustrojowe podanie kwasu fusydowego jest konieczne, leczenie statynami należy przerwać na cały okres terapii kwasem fusydowym.19
Zgłaszano przypadki rabdomiolizy (w tym śmiertelne) u pacjentów otrzymujących jednocześnie kwas fusydowy i statyny. Pacjentom należy zalecić natychmiastowe zgłoszenie się do lekarza w przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów osłabienia, bólu lub tkliwości mięśni. Leczenie statynami można wznowić po upływie siedmiu dni od podania ostatniej dawki kwasu fusydowego.20
W wyjątkowych okolicznościach, gdy konieczne jest przedłużone podawanie ogólnoustrojowo kwasu fusydowego, np. w leczeniu ciężkich zakażeń, jednoczesne stosowanie produktu Rosuvastatin/Amlodipine Teva i kwasu fusydowego można rozważyć wyłącznie w indywidualnych przypadkach, pod ścisłym nadzorem lekarza.21
Stany ostrego zagrożenia
Produktu leczniczego Rosuvastatin/Amlodipine Teva nie należy stosować u pacjentów w ostrych, ciężkich stanach wskazujących na miopatię lub predysponujących do rozwoju niewydolności nerek w przebiegu rabdomiolizy (np. posocznica, niedociśnienie, duży zabieg chirurgiczny, uraz, ciężkie zaburzenia metaboliczne, hormonalne i elektrolitowe lub niekontrolowane napady drgawkowe).22
Wpływ na wątrobę
Podobnie jak w przypadku innych produktów zawierających inhibitory reduktazy HMG-CoA, należy zachować ostrożność stosując Rosuvastatin/Amlodipine Teva u pacjentów spożywających nadmierne ilości alkoholu i/lub u pacjentów z chorobą wątroby w wywiadzie.23
Zaleca się wykonanie prób czynnościowych wątroby przed rozpoczęciem terapii rozuwastatyną oraz po 3 miesiącach od jej rozpoczęcia. Leczenie preparatem Rosuvastatin/Amlodipine Teva należy przerwać lub zmniejszyć dawkę rozuwastatyny, jeśli aktywność aminotransferaz w surowicy przekracza 3-krotność górnej granicy normy.24
U pacjentów z wtórną hipercholesterolemią spowodowaną niedoczynnością tarczycy lub zespołem nerczycowym, przed rozpoczęciem stosowania produktu leczniczego Rosuvastatin/Amlodipine Teva należy leczyć chorobę podstawową.25
Różnice etniczne
Badania farmakokinetyczne wykazały zwiększoną ekspozycję na rozuwastatynę u osób pochodzenia azjatyckiego w porównaniu z pacjentami rasy kaukaskiej, co należy uwzględnić przy przepisywaniu leku.26
Stosowanie z inhibitorami proteaz
U pacjentów otrzymujących rozuwastatynę jednocześnie z różnymi inhibitorami proteazy w skojarzeniu z rytonawirem zaobserwowano zwiększoną ekspozycję ogólnoustrojową na rozuwastatynę. Należy rozważyć zarówno korzyści wynikające z redukcji stężenia lipidów przez rozuwastatynę u pacjentów z HIV leczonych inhibitorami proteazy, jak i ryzyko związane z potencjalnym zwiększeniem stężenia rozuwastatyny w osoczu. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania inhibitorów proteazy bez dostosowania dawki rozuwastatyny.27
Śródmiąższowa choroba płuc
Podczas stosowania niektórych statyn, szczególnie w terapii długoterminowej, opisywano pojedyncze przypadki śródmiąższowej choroby płuc. Objawy mogą obejmować duszność, suchy kaszel oraz pogorszenie stanu ogólnego (zmęczenie, utratę masy ciała, gorączkę). W przypadku podejrzenia śródmiąższowej choroby płuc u pacjenta, leczenie statyną należy przerwać.28
Ryzyko rozwoju cukrzycy
Badania wskazują, że statyny jako grupa leków mogą podwyższać stężenie glukozy we krwi, a u niektórych pacjentów z wysokim ryzykiem rozwoju cukrzycy mogą w przyszłości wywołać hiperglikemię wymagającą leczenia przeciwcukrzycowego. Ryzyko to jest jednak zrównoważone przez zmniejszenie ryzyka naczyniowego i nie powinno być powodem do przerwania leczenia statynami.29
Pacjenci z grupy ryzyka (glikemia na czczo 5,6-6,9 mmol/l, BMI >30 kg/m², podwyższone stężenie triglicerydów, nadciśnienie) powinni być monitorowani klinicznie i biochemicznie zgodnie z krajowymi wytycznymi. W badaniu JUPITER ogólna częstość występowania cukrzycy wynosiła 2,8% u pacjentów leczonych rozuwastatyną i 2,3% w grupie placebo, głównie u pacjentów z wyjściowym stężeniem glukozy na czczo 5,6-6,9 mmol/l.30
Ciężkie skórne reakcje niepożądane
Podczas stosowania rozuwastatyny obserwowano ciężkie skórne działania niepożądane, w tym zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i reakcję polekową z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS), które mogą zagrażać życiu lub prowadzić do zgonu. Przepisując lek należy poinformować pacjenta o przedmiotowych i podmiotowych objawach ciężkich reakcji skórnych oraz uważnie monitorować w czasie leczenia.31
W przypadku wystąpienia objawów wskazujących na SJS lub DRESS, należy natychmiast przerwać stosowanie leku Rosuvastatin/Amlodipine Teva i rozważyć alternatywne leczenie. Jeśli u pacjenta wystąpi ciężka reakcja, taka jak SJS lub DRESS podczas stosowania leku, nigdy nie należy ponownie stosować tego leku u danego pacjenta.32
Związane z amlodypiną
Przełom nadciśnieniowy
Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania amlodypiny w leczeniu przełomu nadciśnieniowego.33
Niewydolność serca
Ze względu na zawartość amlodypiny, należy zachować ostrożność w leczeniu pacjentów z niewydolnością serca. W długoterminowych badaniach kontrolowanych placebo u pacjentów z ciężką niewydolnością serca (klasa III i IV wg NYHA) częstość występowania obrzęku płuc była wyższa w grupie leczonej amlodypiną niż w grupie przyjmującej placebo.34
Blokery kanału wapniowego, w tym amlodypina, powinny być stosowane z ostrożnością u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca, ponieważ mogą zwiększać ryzyko wystąpienia incydentów sercowo-naczyniowych oraz zgonu.35
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby okres półtrwania amlodypiny ulega wydłużeniu, a wartości AUC są zwiększone. Brak jest precyzyjnych zaleceń dotyczących dawkowania amlodypiny w tej grupie pacjentów. Leczenie amlodypiną należy rozpoczynać od najmniejszych zalecanych dawek, zachowując ostrożność zarówno w początkowej fazie terapii, jak i podczas zwiększania dawki. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby może być wymagane powolne dostosowanie dawki i dokładne monitorowanie.36
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
U pacjentów z niewydolnością nerek amlodypina może być stosowana w standardowych dawkach. Zmiany stężenia amlodypiny w osoczu nie są zależne od stopnia niewydolności nerek. Amlodypiny nie można usunąć za pomocą dializy.37
Ze względu na zawartość rozuwastatyny, stosowanie produktu leczniczego Rosuvastatin/Amlodipine Teva u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek jest przeciwwskazane dla wszystkich dawek.38
Pacjenci w podeszłym wieku
U pacjentów w podeszłym wieku należy zachować szczególną ostrożność podczas zwiększania dawki.39
Zawartość sodu
Produkt leczniczy Rosuvastatin/Amlodipine Teva zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę, co oznacza, że jest uznawany za „wolny od sodu”.40
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania