Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Polhumin Mix-2

Stosowanie insuliny dwufazowej Polhumin Mix-2 (100 j.m./ml) wymaga zachowania szczególnych środków ostrożności oraz uwzględnienia potencjalnych zagrożeń związanych z terapią. Konieczne jest przekazanie pacjentowi kompletnych informacji dotyczących bezpiecznego stosowania leku oraz regularnego monitorowania efektów leczenia.¹

Droga podania i technika iniekcji

Polhumin Mix-2 we wstrzykiwaczu napełnionym przeznaczony jest wyłącznie do podawania we wstrzyknięciach podskórnych. Należy zaznaczyć, że inna droga podania nie jest zalecana.²

Pacjentów należy poinformować o konieczności ciągłego zmieniania miejsca wstrzyknięcia, w celu zmniejszenia ryzyka lipodystrofii i amyloidozy skórnej. Po wstrzyknięciu insuliny w obszarze występowania takich odczynów, może być opóźnione wchłanianie insuliny i pogorszona możliwość kontroli glikemii. Istotne jest, że nagła zmiana miejsca wstrzyknięcia na obszar niedotknięty zmianami może skutkować wystąpieniem hipoglikemii. Po zmianie miejsca wstrzyknięcia zaleca się kontrolę stężenia glukozy we krwi; można też rozważyć dostosowanie dawki leków przeciwcukrzycowych.³

Monitorowanie efektów leczenia

W trakcie leczenia konieczna jest systematyczna kontrola stężenia glukozy we krwi i/lub w moczu. Pacjenci z cukrzycą powinni mieć kilkakrotnie w roku oznaczane stężenie hemoglobiny glikowanej (HbA1C) – jako wskaźnika długoterminowej skuteczności leczenia.⁴

Szczególne grupy pacjentów wymagające dostosowania dawkowania

U pacjentów z niewydolnością wątroby i nerek należy odpowiednio zmniejszyć dawkę insuliny. Współistniejąca niedoczynność przysadki i nadnerczy zwiększa ryzyko wystąpienia hipoglikemii.⁵

Podróże i zmiana strefy czasowej

Przed podróżą do innej strefy czasowej pacjent powinien skonsultować się z lekarzem, ponieważ w takim przypadku pory posiłków i pory wstrzyknięć insuliny mogą ulec zmianie, co może wpłynąć na kontrolę glikemii.⁶

Stany szczególne wymagające zwiększonej uwagi

Należy pamiętać, że u pacjentów leczonych insuliną, w wielu stanach chorobowych i sytuacjach stresowych, może dojść do znacznych wahań stężenia glukozy w surowicy krwi, które mogą prowadzić do wystąpienia powikłań insulinoterapii: hipoglikemii (małe stężenie glukozy w surowicy krwi) lub hiperglikemii (zwiększone stężenie glukozy w surowicy krwi).⁷

Powikłania insulinoterapii – rozpoznanie i postępowanie

Hipoglikemia

Hipoglikemia (zbyt niskie stężenie glukozy we krwi) może wystąpić w następujących sytuacjach:⁸

• gdy dawka insuliny jest zbyt duża w stosunku do zapotrzebowania
• w przypadku opóźnienia lub pominięcia posiłku
• przy zmniejszonej zawartości węglowodanów w posiłku
• zwiększonej aktywności fizycznej
• zwiększonej szybkości wchłaniania insuliny (np. w wyniku podwyższonej temperatury skóry w czasie opalania lub kąpieli w gorącej wodzie)
• po zmianie insuliny odzwierzęcej (zwłaszcza wołowej) na ludzką, ze względu na szybsze wchłanianie insuliny ludzkiej

Objawy hipoglikemii można podzielić na dwie kategorie w zależności od nasilenia:⁹

Objawy hipoglikemii

W ciężkiej hipoglikemii występują: zaburzenia orientacji, majaczenie, pobudzenie psychoruchowe (agresja), a następnie utrata przytomności, często z drgawkami i śpiączka hipoglikemiczna. Istotne jest, że ciężka hipoglikemia może doprowadzić do śmierci, dlatego wymaga natychmiastowej interwencji lekarskiej.¹⁰

Hiperglikemia

Hiperglikemia (zbyt wysokie stężenie glukozy we krwi) pojawiająca się w trakcie leczenia insuliną najczęściej jest wynikiem:¹¹

• nieprzestrzegania diety cukrzycowej
• niewłaściwej insulinoterapii (zbyt mała dawka insuliny)
• zwiększonego zapotrzebowania organizmu na insulinę (choroby zakaźne, operacje, urazy)
• zmiany trybu życia (zmniejszenie aktywności fizycznej)
• przyjmowania innych leków, np. doustnych środków antykoncepcyjnych, glikokortykosteroidów czy tiazydowych leków moczopędnych

Objawy hiperglikemii

Do objawów hiperglikemii należą:¹²

• nadmierne pragnienie
• utrata apetytu
• oddawanie dużych ilości moczu
• uczucie zmęczenia
• senność
• suchość skóry i śluzówek

Długotrwała hiperglikemia może spowodować wystąpienie kwasicy ketonowej (zapach acetonu z ust, przyspieszenie i pogłębienie oddechu, obecność ciał ketonowych w moczu) lub śpiączki hiperglikemicznej. Stwierdzenie wyżej wymienionych objawów wymaga natychmiastowej interwencji lekarskiej.¹³