Właściwości farmakokinetyczne
Paracetamol Galena 120 mg/5 ml

Paracetamol Galena w postaci syropu o stężeniu 120 mg/5 ml charakteryzuje się wysoką biodostępnością (>90%) oraz szybkim początkiem działania po około 30 minutach, utrzymującym się przez około 4 godziny. U dorosłych dawki terapeutyczne mieszczą się w zakresie 0,3-0,5 g, natomiast u dzieci maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 60 mg/kg masy ciała. Lek wykazuje niskie wiązanie z białkami osocza (20-30%) i objętość dystrybucji do 70 l/70 kg, co świadczy o dobrej penetracji do tkanek, w tym przenikaniu przez barierę krew-mózg oraz łożysko, a także do mleka matek karmiących. Paracetamol jest metabolizowany głównie w wątrobie, u dorosłych przez sprzęganie z kwasem glukuronowym (90%), u dzieci przez sprzęganie z kwasem siarkowym, a około 5% dawki ulega utlenianiu przez cytochrom P450 do hepatotoksycznego metabolitu N-acetylo-p-benzochinoiminy, który jest neutralizowany przez glutation.

Właściwości farmakokinetyczne leku Paracetamol Galena

Paracetamol Galena, dostępny w postaci syropu o stężeniu 120 mg/5 ml, charakteryzuje się zdefiniowanym profilem farmakokinetycznym, który determinuje jego zastosowanie kliniczne. Dawki terapeutyczne u osób dorosłych obu płci mieszczą się w zakresie od 0,3 g do 0,5 g, przy czym działanie leku rozpoczyna się po około 30 minutach i utrzymuje się przez około 4 godziny. W przypadku dzieci maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 60 mg/kg masy ciała.1

Wchłanianie

Po podaniu doustnym paracetamol charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Biodostępność leku wynosi średnio 88%, przy czym najwyższą biodostępność, przekraczającą 90%, obserwuje się właśnie po podaniu paracetamolu w postaci syropu. Jest to istotna informacja kliniczna, wskazująca na większą efektywność tej postaci leku w porównaniu do innych form doustnych. Warto jednak zaznaczyć, że obecność pokarmu w przewodzie pokarmowym może opóźniać proces wchłaniania paracetamolu.2

Dystrybucja

Paracetamol charakteryzuje się stosunkowo niskim stopniem wiązania z białkami osocza, co stanowi istotną różnicę w porównaniu do wielu innych leków przeciwbólowych. Przy standardowym dawkowaniu terapeutycznym wiązanie z białkami osocza wynosi maksymalnie 20-30%. Pozorna objętość dystrybucji wynosi do 70 l/70 kg masy ciała, co świadczy o dobrej penetracji leku do tkanek. Paracetamol wykazuje zdolność przenikania przez barierę krew-mózg, co tłumaczy jego działanie przeciwgorączkowe poprzez wpływ na ośrodek termoregulacji. Ponadto lek przechodzi przez łożysko oraz przenika do mleka karmiących matek, gdzie osiąga stężenie zbliżone do stężenia w osoczu. Ta ostatnia właściwość ma znaczenie kliniczne przy stosowaniu leku u kobiet w okresie laktacji.3

Metabolizm

Główną drogą eliminacji paracetamolu jest jego biotransformacja w wątrobie, gdzie podlega on złożonym procesom metabolicznym. Podstawowe szlaki metaboliczne paracetamolu wykazują istotne różnice między populacją dorosłych a dziećmi:

  • U dorosłych dominującym szlakiem metabolicznym (około 90% dawki) jest sprzęganie z kwasem glukuronowym, prowadzące do powstania nieczynnych, rozpuszczalnych w wodzie metabolitów, które są wydalane z moczem.4
  • U dzieci przeważa natomiast sprzęganie z kwasem siarkowym, co wynika z niedojrzałości układu enzymatycznego odpowiedzialnego za glukuronidację.5

Około 5% dawki paracetamolu podlega utlenianiu przy udziale cytochromu P450, prowadząc do powstania reaktywnego, potencjalnie hepatotoksycznego metabolitu – N-acetylo-p-benzochinoiminy. W warunkach prawidłowych metabolit ten jest szybko inaktywowany poprzez połączenie z wątrobowym glutationem, a następnie w połączeniu z cysteiną i kwasem merkapturowym wydalany z moczem. Ten szlak metaboliczny ma kluczowe znaczenie w mechanizmie toksyczności paracetamolu przy przedawkowaniu, gdy zapasy glutationu wątrobowego zostają wyczerpane.6

Niewielka ilość paracetamolu jest wydzielana z żółcią, co stanowi dodatkową, mniej istotną drogę eliminacji.7

Eliminacja

Paracetamol charakteryzuje się stosunkowo krótkim okresem półtrwania wynoszącym od 1 do 3 godzin, co wyjaśnia konieczność dawkowania leku kilka razy na dobę w celu utrzymania efektu terapeutycznego. Jedynie niewielka część podanej dawki (2-4%) jest wydalana w postaci niezmienionej przez nerki. Zdecydowana większość, około 85-90% dostarczonej dawki paracetamolu, jest wydalana z moczem w ciągu 24 godzin od przyjęcia, głównie w postaci metabolitów.8

Charakterystyka produktu leczniczego

Paracetamol Galena jest dostępny w postaci syropu o stężeniu 120 mg/5 ml. Jest to przezroczysta, czerwona ciecz o zapachu owoców leśnych. Preparat zawiera szereg substancji pomocniczych, w tym glicerol (400 mg/ml), sorbitol ciekły niekrystalizujący E420 (357 mg/ml), propyl parahydroksybenzoesan E216 (1 mg/ml), czerwień koszenilową E124 (0,5 mg/ml), glikol propylenowy jako składnik aromatu owoców leśnych (0,6973 mg/ml) oraz etanol również jako składnik aromatu owoców leśnych (0,1426 mg/ml).9

Charakterystyka farmakokinetyczna paracetamolu (Paracetamol Galena)
Biodostępność 88% (ponad 90% dla syropu)
Początek działania Po około 30 minutach
Czas działania Około 4 godziny
Wiązanie z białkami osocza 20-30%
Objętość dystrybucji Do 70 l/70 kg
Główne szlaki metaboliczne Dorośli: sprzęganie z kwasem glukuronowym (90%)
Dzieci: sprzęganie z kwasem siarkowym
Utlenianie przez CYP450 (5%)
Okres półtrwania 1-3 godziny
Wydalanie w postaci niezmienionej przez nerki 2-4%
Całkowite wydalanie z moczem w ciągu 24h 85-90% dawki
Maksymalna dawka dobowa u dzieci 60 mg/kg masy ciała
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl