Przedawkowanie
Paracetamol Galena 120 mg/5 ml
Przedawkowanie paracetamolu stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, z charakterystycznym dwufazowym przebiegiem klinicznym. W pierwszej fazie (0-24 godziny) obserwuje się objawy takie jak nudności, wymioty, nadmierna potliwość i senność, które mogą ustąpić w fazie drugiej (24-48 godzin), dając fałszywe wrażenie poprawy, podczas gdy rozwija się uszkodzenie wątroby. Toksyczna dawka u dzieci to >150 mg/kg mc./dobę (pojedyncza) lub >120 mg/kg mc./dobę (długotrwała), a u dorosłych ≥5 g jednorazowo. W fazie trzeciej (48-96 godzin) pojawiają się objawy ciężkiego uszkodzenia wątroby, takie jak żółtaczka, bóle brzucha, spadek ciśnienia tętniczego oraz zaburzenia OUN, a w fazie czwartej (>96 godzin) mogą wystąpić powikłania wielonarządowe, w tym uszkodzenie szpiku kostnego, mięśnia sercowego, trzustki i nerek.
Przedawkowanie paracetamolu
Przedawkowanie paracetamolu stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta, prowadząc do rozwoju objawów zatrucia w ciągu kilku do kilkunastu godzin po przyjęciu leku. Objawy te mogą początkowo ustąpić, pomimo rozwijającego się uszkodzenia wątroby, co może dawać fałszywe poczucie bezpieczeństwa. W rzeczywistości pacjent wymaga natychmiastowej interwencji medycznej i hospitalizacji.1
Dawki toksyczne
W przypadku dzieci poziom toksyczny paracetamolu nie jest precyzyjnie określony. Dane literaturowe wskazują jednak, że objawy toksyczności mogą wystąpić po przyjęciu pojedynczej dawki przekraczającej 150 mg/kg masy ciała na dobę lub 120 mg/kg masy ciała na dobę w przypadku długotrwałego stosowania. U osób dorosłych przyjęcie jednorazowo dawki 5 g lub większej wymaga natychmiastowej interwencji. W takich przypadkach należy jak najszybciej sprowokować wymioty, jeśli od momentu spożycia leku nie upłynęła więcej niż godzina.2
Postępowanie w przedawkowaniu
Kluczowe znaczenie w leczeniu przedawkowania paracetamolu ma szybkie podjęcie działań. W warunkach przedszpitalnych zaleca się podanie doustnie 60-100 g węgla aktywowanego, najlepiej rozmieszanego z wodą. Następnie niezbędna jest ocena stężenia paracetamolu we krwi, co pozwala na wiarygodną ocenę ciężkości zatrucia. Wysokość stężenia w stosunku do czasu, jaki upłynął od spożycia leku, stanowi cenną wskazówkę dotyczącą konieczności i intensywności leczenia odtrutkami.3
W przypadku braku możliwości oznaczenia stężenia paracetamolu, a przy podejrzeniu przyjęcia dużej dawki, należy wdrożyć intensywne leczenie odtrutkami. Minimalny schemat obejmuje podanie co najmniej 2,5 g metioniny, a następnie kontynuację leczenia szpitalnego z zastosowaniem acetylocysteiny i/lub metioniny. Leki te wykazują najwyższą skuteczność w pierwszych 10-12 godzinach po zatruciu, jednak mogą przynieść korzyści terapeutyczne nawet po upływie 24 godzin. Należy podkreślić, że leczenie zatrucia paracetamolem musi odbywać się w warunkach szpitalnych na oddziale intensywnej terapii.4
Objawy uszkodzenia wątroby
Charakterystycznym elementem zatrucia paracetamolem jest dwufazowy przebieg. Objawy uszkodzenia komórek wątrobowych pojawiają się zwykle między 2 a 4 dniem po przedawkowaniu. To opóźnienie jest szczególnie niebezpieczne, gdyż początkowe objawy zatrucia mogą ustąpić, dając fałszywe wrażenie poprawy stanu pacjenta. Tymczasem w organizmie rozwija się hepatotoksyczność, która manifestuje się następującymi objawami:5
- brak apetytu
- nudności
- wymioty
- bóle brzucha
- spadek ciśnienia tętniczego
- nadmierna potliwość
- zaburzenia ze strony ośrodkowego układu nerwowego (pobudzenie, ożywienie i drgawki u dzieci)
- senność
- depresja oddechowa
- śpiączka
Wielonarządowe powikłania przedawkowania
Przedawkowanie paracetamolu może prowadzić nie tylko do uszkodzenia wątroby, ale również do poważnych zmian patologicznych w innych narządach. W literaturze opisywano następujące powikłania:6
- Uszkodzenie szpiku kostnego – prowadzące do leukopenii, a w najcięższych przypadkach do agranulocytozy
- Uszkodzenie mięśnia sercowego – manifestujące się objawami niedotlenienia i martwicy
- Zapalenie trzustki – mogące prowadzić do ostrej niewydolności tego narządu
- Uszkodzenie nerek – o różnym nasileniu, mogące prowadzić do ostrej niewydolności nerek
Fazy zatrucia paracetamolem
Zatrucie paracetamolem charakteryzuje się specyficznym przebiegiem klinicznym, który można podzielić na kilka faz. W pierwszej fazie, trwającej od kilku do kilkunastu godzin po przedawkowaniu, u pacjenta mogą wystąpić objawy takie jak nudności, wymioty, nadmierna potliwość, senność i ogólne osłabienie. W kolejnej fazie objawy te mogą ustąpić, co może błędnie sugerować poprawę stanu zdrowia. Tymczasem w organizmie rozwija się uszkodzenie wątroby, które manifestuje się rozpieraniem w nadbrzuszu, powrotem nudności oraz pojawieniem się żółtaczki.7
Tabela objawów przedawkowania paracetamolu
| Faza zatrucia | Czas od przedawkowania | Objawy | Poziom zagrożenia | Dawka toksyczna |
|---|---|---|---|---|
| Faza I – wczesna | 0-24 godziny | Nudności, wymioty, nadmierna potliwość, senność, ogólne osłabienie | Umiarkowany (pozornie) | Dzieci: • Pojedyncza dawka: >150 mg/kg mc./dobę • Dawka długotrwała: >120 mg/kg mc./dobę Dorośli: |
| Faza II – pozornej poprawy | 24-48 godzin | Ustąpienie początkowych objawów, pozorna poprawa, początek wzrostu enzymów wątrobowych | Wysoki (ukryty) | |
| Faza III – uszkodzenia wątroby | 48-96 godzin | Rozpieranie w nadbrzuszu, powrót nudności, żółtaczka, brak apetytu, bóle brzucha, spadek ciśnienia, zaburzenia OUN (pobudzenie/drgawki u dzieci lub senność/śpiączka), depresja oddechowa | Bardzo wysoki | |
| Faza IV – powikłania wielonarządowe | >96 godzin | Uszkodzenie szpiku kostnego (leukopenia, agranulocytoza), uszkodzenie mięśnia sercowego (niedotlenienie, martwica), zapalenie trzustki, uszkodzenie nerek | Krytyczny | Zależne od indywidualnej wrażliwości, czasu od zażycia do wdrożenia leczenia, funkcji wątroby, współistniejących chorób |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania