Przedawkowanie
Paracetamol Galena 120 mg/5 ml

Przedawkowanie paracetamolu stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, z charakterystycznym dwufazowym przebiegiem klinicznym. W pierwszej fazie (0-24 godziny) obserwuje się objawy takie jak nudności, wymioty, nadmierna potliwość i senność, które mogą ustąpić w fazie drugiej (24-48 godzin), dając fałszywe wrażenie poprawy, podczas gdy rozwija się uszkodzenie wątroby. Toksyczna dawka u dzieci to >150 mg/kg mc./dobę (pojedyncza) lub >120 mg/kg mc./dobę (długotrwała), a u dorosłych ≥5 g jednorazowo. W fazie trzeciej (48-96 godzin) pojawiają się objawy ciężkiego uszkodzenia wątroby, takie jak żółtaczka, bóle brzucha, spadek ciśnienia tętniczego oraz zaburzenia OUN, a w fazie czwartej (>96 godzin) mogą wystąpić powikłania wielonarządowe, w tym uszkodzenie szpiku kostnego, mięśnia sercowego, trzustki i nerek.

Przedawkowanie paracetamolu

Przedawkowanie paracetamolu stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta, prowadząc do rozwoju objawów zatrucia w ciągu kilku do kilkunastu godzin po przyjęciu leku. Objawy te mogą początkowo ustąpić, pomimo rozwijającego się uszkodzenia wątroby, co może dawać fałszywe poczucie bezpieczeństwa. W rzeczywistości pacjent wymaga natychmiastowej interwencji medycznej i hospitalizacji.1

Dawki toksyczne

W przypadku dzieci poziom toksyczny paracetamolu nie jest precyzyjnie określony. Dane literaturowe wskazują jednak, że objawy toksyczności mogą wystąpić po przyjęciu pojedynczej dawki przekraczającej 150 mg/kg masy ciała na dobę lub 120 mg/kg masy ciała na dobę w przypadku długotrwałego stosowania. U osób dorosłych przyjęcie jednorazowo dawki 5 g lub większej wymaga natychmiastowej interwencji. W takich przypadkach należy jak najszybciej sprowokować wymioty, jeśli od momentu spożycia leku nie upłynęła więcej niż godzina.2

Postępowanie w przedawkowaniu

Kluczowe znaczenie w leczeniu przedawkowania paracetamolu ma szybkie podjęcie działań. W warunkach przedszpitalnych zaleca się podanie doustnie 60-100 g węgla aktywowanego, najlepiej rozmieszanego z wodą. Następnie niezbędna jest ocena stężenia paracetamolu we krwi, co pozwala na wiarygodną ocenę ciężkości zatrucia. Wysokość stężenia w stosunku do czasu, jaki upłynął od spożycia leku, stanowi cenną wskazówkę dotyczącą konieczności i intensywności leczenia odtrutkami.3

W przypadku braku możliwości oznaczenia stężenia paracetamolu, a przy podejrzeniu przyjęcia dużej dawki, należy wdrożyć intensywne leczenie odtrutkami. Minimalny schemat obejmuje podanie co najmniej 2,5 g metioniny, a następnie kontynuację leczenia szpitalnego z zastosowaniem acetylocysteiny i/lub metioniny. Leki te wykazują najwyższą skuteczność w pierwszych 10-12 godzinach po zatruciu, jednak mogą przynieść korzyści terapeutyczne nawet po upływie 24 godzin. Należy podkreślić, że leczenie zatrucia paracetamolem musi odbywać się w warunkach szpitalnych na oddziale intensywnej terapii.4

Objawy uszkodzenia wątroby

Charakterystycznym elementem zatrucia paracetamolem jest dwufazowy przebieg. Objawy uszkodzenia komórek wątrobowych pojawiają się zwykle między 2 a 4 dniem po przedawkowaniu. To opóźnienie jest szczególnie niebezpieczne, gdyż początkowe objawy zatrucia mogą ustąpić, dając fałszywe wrażenie poprawy stanu pacjenta. Tymczasem w organizmie rozwija się hepatotoksyczność, która manifestuje się następującymi objawami:5

  • brak apetytu
  • nudności
  • wymioty
  • bóle brzucha
  • spadek ciśnienia tętniczego
  • nadmierna potliwość
  • zaburzenia ze strony ośrodkowego układu nerwowego (pobudzenie, ożywienie i drgawki u dzieci)
  • senność
  • depresja oddechowa
  • śpiączka

Wielonarządowe powikłania przedawkowania

Przedawkowanie paracetamolu może prowadzić nie tylko do uszkodzenia wątroby, ale również do poważnych zmian patologicznych w innych narządach. W literaturze opisywano następujące powikłania:6

  • Uszkodzenie szpiku kostnego – prowadzące do leukopenii, a w najcięższych przypadkach do agranulocytozy
  • Uszkodzenie mięśnia sercowego – manifestujące się objawami niedotlenienia i martwicy
  • Zapalenie trzustki – mogące prowadzić do ostrej niewydolności tego narządu
  • Uszkodzenie nerek – o różnym nasileniu, mogące prowadzić do ostrej niewydolności nerek

Fazy zatrucia paracetamolem

Zatrucie paracetamolem charakteryzuje się specyficznym przebiegiem klinicznym, który można podzielić na kilka faz. W pierwszej fazie, trwającej od kilku do kilkunastu godzin po przedawkowaniu, u pacjenta mogą wystąpić objawy takie jak nudności, wymioty, nadmierna potliwość, senność i ogólne osłabienie. W kolejnej fazie objawy te mogą ustąpić, co może błędnie sugerować poprawę stanu zdrowia. Tymczasem w organizmie rozwija się uszkodzenie wątroby, które manifestuje się rozpieraniem w nadbrzuszu, powrotem nudności oraz pojawieniem się żółtaczki.7

Tabela objawów przedawkowania paracetamolu

Faza zatrucia Czas od przedawkowania Objawy Poziom zagrożenia Dawka toksyczna
Faza I – wczesna 0-24 godziny Nudności, wymioty, nadmierna potliwość, senność, ogólne osłabienie Umiarkowany (pozornie) Dzieci:
• Pojedyncza dawka: >150 mg/kg mc./dobę
• Dawka długotrwała: >120 mg/kg mc./dobę

Dorośli:
• Pojedyncza dawka: ≥5 g

Faza II – pozornej poprawy 24-48 godzin Ustąpienie początkowych objawów, pozorna poprawa, początek wzrostu enzymów wątrobowych Wysoki (ukryty)
Faza III – uszkodzenia wątroby 48-96 godzin Rozpieranie w nadbrzuszu, powrót nudności, żółtaczka, brak apetytu, bóle brzucha, spadek ciśnienia, zaburzenia OUN (pobudzenie/drgawki u dzieci lub senność/śpiączka), depresja oddechowa Bardzo wysoki
Faza IV – powikłania wielonarządowe >96 godzin Uszkodzenie szpiku kostnego (leukopenia, agranulocytoza), uszkodzenie mięśnia sercowego (niedotlenienie, martwica), zapalenie trzustki, uszkodzenie nerek Krytyczny Zależne od indywidualnej wrażliwości, czasu od zażycia do wdrożenia leczenia, funkcji wątroby, współistniejących chorób
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl