Właściwości farmakokinetyczne leku Olodon Free

Poniższy opis przedstawia szczegółowe właściwości farmakokinetyczne olopatadyny w postaci kropli do oczu (Olodon Free, 1 mg/ml), obejmujące procesy wchłaniania, dystrybucji i eliminacji substancji czynnej, a także wpływ różnych czynników na parametry farmakokinetyczne leku.¹

Wchłanianie ogólnoustrojowe

Olopatadyna podawana miejscowo do oka, podobnie jak inne produkty lecznicze stosowane tą drogą, ulega wchłanianiu ogólnoustrojowemu. Jednak stopień tego wchłaniania jest minimalny, co potwierdzają niskie stężenia substancji czynnej wykrywane w osoczu krwi.²

Stężenia olopatadyny w osoczu po podaniu ocznym mieszczą się w zakresie od wartości poniżej granicy oznaczalności (mniej niż 0,5 ng/ml) do maksymalnie 1,3 ng/ml. Warto podkreślić, że stężenia te są od 50 do 200 razy mniejsze niż stężenia osiągane po podaniu dobrze tolerowanych dawek doustnych.³

Eliminacja leku

Na podstawie badań farmakokinetycznych przeprowadzonych po podaniu doustnym olopatadyny ustalono, że okres półtrwania leku w osoczu wynosi około 8-12 godzin.⁴

Główną drogą eliminacji olopatadyny jest wydzielanie nerkowe. Około 60-70% podanej dawki wydala się z moczem w postaci niezmienionej substancji czynnej.⁵

Metabolizm leku

W moczu wykryto obecność dwóch metabolitów olopatadyny, występujących w małych stężeniach:⁶

• Mono-demetyloolopatadyna – powstaje w wyniku demetylacji cząsteczki macierzystej⁷
• N-tlenek olopatadyny – powstaje w wyniku utleniania cząsteczki macierzystej⁸

Warto zaznaczyć, że metabolizm wątrobowy odgrywa mniejszą rolę w eliminacji olopatadyny w porównaniu z wydalaniem nerkowym.⁹

Wpływ zaburzeń czynności nerek

Ponieważ olopatadyna jest wydalana przez nerki głównie w postaci niezmienionej substancji czynnej, zaburzenia czynności nerek mogą wpływać na farmakokinetykę leku.¹⁰

U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (średni klirens kreatyniny 13,0 ml/min) obserwowano 2,3-krotne zwiększenie stężeń szczytowych olopatadyny w osoczu w porównaniu ze zdrowymi dorosłymi po podaniu doustnym.¹¹

Przeprowadzono również badanie u pacjentów poddawanych hemodializie (nie wydalających moczu), którym podawano doustnie olopatadynę w dawce 10 mg. Stężenia leku w osoczu były znacząco mniejsze w dniu wykonywania hemodializy niż w dniach, kiedy nie przeprowadzano tego zabiegu. Sugeruje to, że olopatadyna może być usuwana z organizmu poprzez hemodializę.¹²

Farmakokinetyka w grupach szczególnych

Pacjenci w podeszłym wieku

Porównawcze badania farmakokinetyki olopatadyny podawanej doustnie w dawce 10 mg młodym ochotnikom (średnia wieku 21 lat) i ochotnikom w wieku podeszłym (średnia wieku 74 lata) nie wykazały żadnych znaczących różnic w następujących parametrach:¹³

• Stężenia leku w osoczu (AUC)¹⁴
• Wiązanie z białkami osocza¹⁵
• Wydalanie w moczu niezmienionego leku i jego metabolitów¹⁶

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby

Przeprowadzono badanie wpływu zaburzenia czynności nerek na farmakokinetykę olopatadyny po podaniu doustnym u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek. Wyniki wskazują, że w tej populacji można spodziewać się nieco większych stężeń olopatadyny w osoczu.¹⁷

Zalecenia dotyczące dawkowania w grupach szczególnych

Biorąc pod uwagę, że stężenia olopatadyny w osoczu po miejscowym podaniu do oka są 50 do 200 razy mniejsze niż po podaniu dobrze tolerowanych dawek doustnych, nie wydaje się konieczna modyfikacja dawkowania w następujących grupach pacjentów:¹⁸

• Pacjenci w podeszłym wieku¹⁹
• Pacjenci z zaburzoną czynnością nerek²⁰
• Pacjenci z zaburzoną czynnością wątroby – ze względu na mniejsze znaczenie metabolizmu wątrobowego w eliminacji olopatadyny²¹