Właściwości farmakokinetyczne
Nurofen Plus 200 mg + 12,8 mg

Właściwości farmakokinetyczne leku Nurofen Plus

Produkt leczniczy Nurofen Plus (200 mg ibuprofenu + 12,8 mg kodeiny fosforanu półwodnego) w postaci tabletek powlekanych charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi związanymi z obiema substancjami czynnymi. Poniżej przedstawiono szczegółowe dane dotyczące wchłaniania, dystrybucji oraz eliminacji obu składników aktywnych.¹

Farmakokinetyka ibuprofenu

Wchłanianie ibuprofenu po podaniu doustnym jest efektywne. Po przyjęciu leku substancja czynna ulega wchłonięciu z przewodu pokarmowego, a następnie dystrybucji w organizmie. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest relatywnie szybko – po upływie 45 minut od przyjęcia dawki na czczo. Spożywanie posiłków znacząco wpływa na ten parametr – w przypadku przyjęcia produktu z jedzeniem, maksymalne stężenie występuje z opóźnieniem i jest obserwowane po upływie 1 do 2 godzin od podania. Należy zaznaczyć, że dokładne czasy mogą różnić się w zależności od postaci farmaceutycznej.²

Okres półtrwania ibuprofenu jest stosunkowo krótki i wynosi około 2 godziny, co świadczy o relatywnie szybkiej eliminacji substancji z organizmu. Wydalanie ibuprofenu zachodzi całkowicie przez nerki.³

Farmakokinetyka kodeiny fosforanu

Wchłanianie fosforanu kodeiny po podaniu doustnym jest efektywne. Związek jest dobrze wchłaniany z przewodu pokarmowego po przyjęciu doustnym. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) kodeiny osiągane jest po upływie około jednej godziny od podania.⁴

Eliminacja kodeiny charakteryzuje się dłuższym okresem półtrwania w porównaniu do ibuprofenu – wynosi on od 3 do 4 godzin. Wydalanie fosforanu kodeiny zachodzi głównie przez nerki, wraz z moczem.⁵

Porównanie parametrów farmakokinetycznych składników aktywnych

Charakterystyka właściwości farmakokinetycznych

Profil farmakokinetyczny leku Nurofen Plus cechuje się stosunkowo szybkim wchłanianiem obu substancji czynnych. Ibuprofen charakteryzuje się krótszym czasem do osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu (45 minut na czczo) oraz krótszym okresem półtrwania (około 2 godziny) w porównaniu do kodeiny. Kodeina osiąga maksymalne stężenie po około godzinie, a jej okres półtrwania wynosi od 3 do 4 godzin. Obie substancje są wydalane głównie drogą nerkową.⁶

Warto podkreślić wpływ pokarmu na farmakokinetykę ibuprofenu – przyjęcie leku z posiłkiem opóźnia osiągnięcie maksymalnego stężenia w osoczu do 1-2 godzin, co może mieć znaczenie kliniczne w przypadkach, gdy szybki efekt przeciwbólowy jest pożądany.⁷