Przedawkowanie
Nitrocard 20 mg/g

Przedawkowanie glicerolu triazotanu (nitrogliceryny) z maści Nitrocard 20 mg/g może prowadzić do krytycznych zaburzeń hemodynamicznych, takich jak gwałtowny spadek ciśnienia tętniczego, ciężka hipotensja, odruchowa tachykardia oraz powikłania kardiologiczne, w tym zawał mięśnia sercowego i migotanie komór. Klinicznie obserwuje się objawy takie jak zapaść, drgawki, bradykardia, nadmierne pocenie, zaburzenia oddychania oraz utrata przytomności. Mechanizmy patofizjologiczne obejmują nadmierną wazodylatację naczyń obwodowych, hipoperfuzję narządową, hipoksję OUN oraz methemoglobinemię, wynikającą z utlenienia hemoglobiny przez metabolity nitrogliceryny.

Przedawkowanie leku Nitrocard

Przedawkowanie glicerolu triazotanu (nitrogliceryny) zawartego w produkcie leczniczym Nitrocard 20 mg/g maść może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych wymagających natychmiastowej interwencji medycznej. Właściwe rozpoznanie objawów przedawkowania oraz szybkie podjęcie odpowiednich działań terapeutycznych ma kluczowe znaczenie dla pomyślnego rokowania pacjenta.1

Mechanizm przedawkowania

Aplikacja zbyt dużych dawek nitrogliceryny, szczególnie na początku terapii, może skutkować gwałtownym spadkiem ciśnienia tętniczego krwi. Hipotensja ta wywołuje odruchowe pobudzenie układu adrenergicznego, co prowadzi do zwiększonego zużycia tlenu przez mięsień sercowy. Paradoksalnie, ten mechanizm może nasilić objawy choroby wieńcowej i w konsekwencji doprowadzić do poważnych powikłań kardiologicznych, takich jak zawał mięśnia sercowego lub migotanie komór.2

Wysokie dawki nitrogliceryny mogą być przyczyną ciężkiego niedociśnienia tętniczego oraz odruchowej tachykardii. W wyniku znacznego obniżenia ciśnienia krwi mogą wystąpić zasłabnięcia prowadzące do utraty przytomności. W literaturze medycznej opisywano również przypadki methemoglobinemii będące konsekwencją przypadkowego przedawkowania nitrogliceryny.3

Objawy przedawkowania

Kliniczne manifestacje przedawkowania nitrogliceryny obejmują szerokie spektrum objawów, wśród których dominują: zapaść, drgawki, bradykardia, nadmierne pocenie, zaburzenia oddychania oraz utrata przytomności.4

Objaw przedawkowania Opis Mechanizm patofizjologiczny
Gwałtowny spadek ciśnienia krwi Znaczące obniżenie wartości ciśnienia tętniczego prowadzące do hipoperfuzji narządowej Nadmierna wazodylatacja naczyń obwodowych i zmniejszenie oporu naczyniowego
Zapaść Ciężki stan objawiający się gwałtownym osłabieniem funkcji życiowych Następstwo głębokiego niedociśnienia i niedostatecznej perfuzji tkanek
Drgawki Mimowolne skurcze mięśni szkieletowych, mogące przebiegać z utratą przytomności Hipoksja ośrodkowego układu nerwowego spowodowana niedostateczną perfuzją mózgu
Bradykardia Zwolnienie rytmu serca poniżej wartości fizjologicznych Złożona odpowiedź układu autonomicznego na zmiany hemodynamiczne
Nadmierne pocenie Wzmożona aktywność gruczołów potowych, często z towarzyszącą bladością skóry Reakcja autonomiczna na hipotensję i stres organizmu
Zaburzenia oddychania Nieprawidłowości w częstości, głębokości lub rytmie oddechów Zaburzenia perfuzji ośrodka oddechowego oraz kompensacyjna odpowiedź na kwasicę metaboliczną
Utrata przytomności Czasowe wyłączenie świadomości z brakiem reakcji na bodźce zewnętrzne Niedostateczna perfuzja mózgowa spowodowana hipotensją
Odruchowa tachykardia Przyspieszenie częstości akcji serca powyżej normy fizjologicznej Kompensacyjna odpowiedź na obniżone ciśnienie tętnicze
Methemoglobinemia Podwyższony poziom methemoglobiny we krwi prowadzący do zaburzeń transportu tlenu Utlenienie hemoglobiny przez metabolity nitrogliceryny, powodujące przekształcenie żelaza hemowego z postaci Fe²⁺ do Fe³⁺

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku przedawkowania nitrogliceryny należy natychmiast przerwać jej stosowanie i wdrożyć odpowiednie leczenie objawowe. Postępowanie terapeutyczne powinno być dostosowane do dominujących objawów klinicznych:5

  • Bradykardia – dożylne podanie atropiny zwykle przynosi zadowalające efekty terapeutyczne. Zalecany jest ścisły monitoring parametrów życiowych pacjenta, w tym ciągłe monitorowanie EKG.
  • Niedociśnienie tętnicze – w celu poprawy powrotu żylnego i zwiększenia rzutu serca należy zastosować pozycję Trendelenburga (uniesienie kończyn dolnych). Alternatywnie można zastosować opaski uciskowe na kończyny dolne, redystrybuując krew do centralnego łożyska naczyniowego.
  • Methemoglobinemia – w ciężkich przypadkach może być konieczne zastosowanie błękitu metylenowego dożylnie, który działa jako reduktor methemoglobiny do hemoglobiny.
  • Zaburzenia oddychania – zapewnienie drożności dróg oddechowych, w razie potrzeby tlenoterapia lub wspomaganie oddychania.

W przypadkach ciężkiego przedawkowania niezbędna jest hospitalizacja pacjenta na oddziale intensywnej terapii, gdzie możliwe jest kompleksowe monitorowanie stanu klinicznego oraz wdrożenie zaawansowanych procedur terapeutycznych.6

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl