Właściwości farmakokinetyczne
Netaxen 3 mg/ml + 1 mg/ml

Produkt leczniczy Netaxen w postaci kropli do oczu zawiera netylmycynę (3 mg/ml siarczanu) oraz deksametazon (1 mg/ml fosforanu sodowego). Po miejscowym podaniu deksametazon szybko osiąga terapeutyczne stężenia w rogówce i cieczy wodnistej w ciągu 1-2 godzin, z okresem półtrwania w osoczu około 3 godzin. Ekspozycja ogólnoustrojowa jest niska, z maksymalnym stężeniem w osoczu po czterokrotnym dobowym podaniu wynoszącym 220-888 pg/ml (średnio 555 ± 217 pg/ml). Fosforan sodowy deksametazonu ulega hydrolizie w filmie łzowym i rogówce do alkoholu deksametazonowego, zwiększającego rozpuszczalność lipidową, a deksametazon jest wydalany głównie w postaci metabolitów po biotransformacji.

Właściwości farmakokinetyczne leku Netaxen

Produkt leczniczy Netaxen w postaci kropli do oczu zawiera w swoim składzie dwie substancje czynne: netylmycynę (3 mg/ml w postaci siarczanu) oraz deksametazon (1 mg/ml w postaci fosforanu sodowego). Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę właściwości farmakokinetycznych obu składników aktywnych po podaniu miejscowym do oka.1

Właściwości farmakokinetyczne deksametazonu

Deksametazon zawarty w produkcie Netaxen charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi po podaniu ocznym, które można rozpatrywać w kilku kluczowych aspektach:2

Wchłanianie deksametazonu

Po wkropleniu do worka spojówkowego deksametazon osiąga stężenia terapeutyczne wewnątrz gałki ocznej. Maksymalne stężenia substancji aktywnej w rogówce oraz cieczy wodnistej są osiągane stosunkowo szybko, bo już w ciągu 1-2 godzin od momentu aplikacji. Okres półtrwania deksametazonu w osoczu wynosi około 3 godzin.3

Dystrybucja deksametazonu

Ekspozycja ogólnoustrojowa po miejscowym podaniu preparatu Netaxen do oka jest niewielka. Pomiary stężenia deksametazonu w osoczu po podaniu miejscowym wykazały, że maksymalne stężenie po podaniu ostatniej dawki mieści się w zakresie od 220 do 888 pikogramów/ml, przy wartości średniej wynoszącej 555 ± 217 pg/ml. Pomiary te wykonano po podaniu jednej kropli produktu Netaxen do każdego oka cztery razy na dobę przez dwa kolejne dni.4

Metabolizm deksametazonu

Po miejscowym podaniu do oka fosforan sodowy deksametazonu ulega reakcji hydrolizy. Proces ten katalizowany jest przez enzymy obecne w filmie łzowym oraz rogówce. W wyniku tej reakcji następuje częściowe przekształcenie deksametazonu w formę alkoholową – alkohol deksametazonowy, który charakteryzuje się zwiększoną rozpuszczalnością w tłuszczach.5

Eliminacja deksametazonu

Deksametazon jest wydalany z organizmu w znacznym stopniu w postaci metabolitów, po uprzedniej biotransformacji.6

Właściwości farmakokinetyczne netylmycyny

Netylmycyna, będąca antybiotykiem aminoglikozydowym, wykazuje odmienne właściwości farmakokinetyczne w porównaniu do deksametazonu:7

Wchłanianie netylmycyny

Netylmycyna, podobnie jak inne antybiotyki aminoglikozydowe, charakteryzuje się niską lipofilnością, co skutkuje jej słabą penetracją do przedniej komory oka po podaniu miejscowym. Ta cecha farmakokinetyczna wpływa na biodostępność substancji w głębszych strukturach oka.8

Dystrybucja netylmycyny

Badania kliniczne przeprowadzone z udziałem ludzi dostarczyły szczegółowych danych na temat stężenia netylmycyny we łzach po pojedynczym podaniu miejscowym. Wykazano, że stężenie antybiotyku zmienia się dynamicznie w czasie i wynosi:9

Czas po podaniu Stężenie netylmycyny we łzach
5 minut 256 mikrogramów/ml
10 minut 182 mikrogramy/ml
20 minut 94 mikrogramy/ml
60 minut (1 godzina) 27 mikrogramów/ml

Powyższe dane wskazują na szybki spadek stężenia netylmycyny we łzach w czasie, co może wpływać na schemat dawkowania preparatu.10

Metabolizm netylmycyny

Netylmycyna charakteryzuje się brakiem metabolizmu po miejscowym podaniu do oka. Oznacza to, że substancja aktywna pozostaje w niezmienionej formie, co ma znaczenie dla jej aktywności przeciwbakteryjnej w miejscu działania.11

Eliminacja netylmycyny

Podobnie jak w przypadku innych antybiotyków aminoglikozydowych, netylmycyna jest wydalana głównie w formie niezmienionej przez nerki. Ta droga eliminacji jest charakterystyczna dla całej grupy aminoglikozydów i ma istotne znaczenie przy rozważaniu bezpieczeństwa stosowania leku u pacjentów z upośledzeniem funkcji nerek.12

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl