Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania preparatu Lorinden C

Lorinden C to produkt leczniczy w postaci maści zawierającej substancje czynne: 0,2 mg flumetazonu piwalanu (kortykosteroid) oraz 30 mg kliochinolu w 1 g maści. Podczas stosowania tego preparatu należy zachować szczególną ostrożność i przestrzegać poniższych zaleceń.¹

Ogólne zasady stosowania

W przypadku wystąpienia objawów podrażnienia, uczulenia lub nadmiernego wysuszenia skóry podczas stosowania preparatu Lorinden C, należy natychmiast przerwać jego stosowanie. Preparat nie powinien być stosowany bez przerwy dłużej niż przez 2 tygodnie, gdyż długotrwałe stosowanie na dużą powierzchnię skóry może zwiększyć częstotliwość występowania działań niepożądanych.²

Wpływ na układ hormonalny

Kortykosteroidy zawarte w preparacie wchłaniają się przez skórę. Miejscowo stosowany flumetazonu piwalan może powodować zmniejszenie wydzielania hormonu adrenokortykotropowego (ACTH) przez przysadkę mózgową, prowadząc do zahamowania czynności osi podwzgórze-przysadka-nadnercza. Może to skutkować zmniejszeniem stężenia kortyzolu we krwi i wystąpieniem jatrogennego zespołu Cushinga. Należy podkreślić, że zmiany te są odwracalne po przerwaniu leczenia.³

Podczas terapii wskazana jest okresowa kontrola czynności kory nadnerczy poprzez oznaczanie kortyzolu we krwi i w moczu po stymulacji nadnerczy przez ACTH. Należy unikać podawania produktu na rany, uszkodzoną skórę oraz stosowania w dużych dawkach.⁴

Stosowanie przy zakażeniach skóry

W przypadku zakażenia skóry w leczonym miejscu, należy wdrożyć dodatkowe leczenie przeciwbakteryjne lub przeciwgrzybicze. Jeśli objawy zakażenia nie ustąpią pomimo zastosowania dodatkowego leczenia, należy przerwać stosowanie preparatu Lorinden C do czasu całkowitego wyleczenia zakażenia.⁵

Ograniczenia stosowania

Należy bezwzględnie unikać kontaktu preparatu Lorinden C z oczami i błonami śluzowymi. Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu preparatu w następujących przypadkach:

• W okolicy powiek lub na powieki u pacjentów z jaskrą z wąskim lub szerokim kątem oraz z zaćmą – ze względu na możliwość nasilenia objawów choroby⁶
• Na skórę twarzy, pach i pachwin – tylko w przypadkach bezwzględnie koniecznych, ze względu na zwiększone wchłanianie kortykosteroidu przez delikatną skórę i związane z tym zwiększone ryzyko teleangiektazji, dermatitis perioralis lub zaników skóry, nawet po krótkim stosowaniu⁷
• Pod opatrunkiem okluzyjnym – należy ograniczyć do wyjątkowych sytuacji, ponieważ opatrunek nasila wchłanianie kortykosteroidu do organizmu, a ponadto może wywołać zanik naskórka, rozstępy i nadkażenia⁸
• W stanach zanikowych tkanki podskórnej, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku – preparat należy stosować ze szczególną ostrożnością⁹

Stosowanie przy łuszczycy

Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu preparatu Lorinden C u pacjentów z łuszczycą. Miejscowe stosowanie kortykosteroidów w tej chorobie może wiązać się z wieloma zagrożeniami, takimi jak:

• Nawrót choroby spowodowany rozwojem tolerancji na kortykosteroidy
• Ryzyko wystąpienia uogólnionej łuszczycy krostkowej
• Ogólne działania toksyczne spowodowane zaburzeniem ciągłości skóry

Powyższe czynniki wymagają zachowania szczególnej ostrożności podczas kwalifikowania pacjentów z łuszczycą do terapii tym preparatem.¹⁰

Wpływ na narząd wzroku

Zaburzenia widzenia mogą wystąpić w wyniku zarówno ogólnoustrojowego, jak i miejscowego stosowania kortykosteroidów. U pacjentów, u których wystąpią takie objawy jak nieostre widzenie lub inne zaburzenia widzenia, należy rozważyć skierowanie do okulisty w celu ustalenia możliwych przyczyn, do których mogą należeć:

1. Zaćma – zmętnienie soczewki oka utrudniające widzenie
2. Jaskra – wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego mogący prowadzić do uszkodzenia nerwu wzrokowego
3. Centralna chorioretinopatia surowicza (CSCR) – rzadka choroba, którą notowano po ogólnoustrojowym i miejscowym stosowaniu kortykosteroidów, charakteryzująca się gromadzeniem się płynu pod siatkówką

Odpowiednio wczesna diagnoza i leczenie tych stanów jest kluczowe dla zachowania prawidłowej funkcji narządu wzroku.¹¹