Dawkowanie i sposób podawania leku Lisinoratio

Lisinoratio jest lekiem zawierającym lizynopryl w dawkach 5 mg, 10 mg lub 20 mg w postaci tabletek. Lek należy podawać doustnie, raz na dobę, codziennie o tej samej porze. Ponieważ pokarm nie wpływa na wchłanianie lizynoprylu, preparat można przyjmować niezależnie od posiłków.¹

Dawkowanie w nadciśnieniu tętniczym

W przypadku nadciśnienia samoistnego u pacjentów nieprzyjmujących leków moczopędnych, zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg. Skuteczna dawka podtrzymująca zwykle mieści się w zakresie od 20 mg do 40 mg podawanych raz na dobę. Maksymalna dawka stosowana w długotrwałych badaniach klinicznych wynosiła 80 mg na dobę. Odpowiedź terapeutyczna na lek pojawia się zazwyczaj po 2-4 tygodniach leczenia.²

U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym przyjmujących już leki moczopędne należy zachować szczególną ostrożność ze względu na ryzyko wystąpienia objawowego niedociśnienia. Jeśli to możliwe, zaleca się przerwanie stosowania leku moczopędnego na 2-3 dni przed rozpoczęciem leczenia lizynoprylem. Jeśli nie można przerwać podawania diuretyku, leczenie lizynoprylem należy rozpocząć od mniejszej dawki początkowej wynoszącej 5 mg pod ścisłą kontrolą lekarską.³

W przypadku nadciśnienia naczyniowo-nerkowego zaleca się zastosowanie mniejszej dawki początkowej wynoszącej 2,5 mg lub 5 mg, ze względu na ryzyko nadmiernego obniżenia ciśnienia krwi i możliwości wystąpienia zaburzenia czynności lub niewydolności nerek. Dawkę dobową można następnie stopniowo zwiększać, dostosowując ją do odpowiedzi ciśnienia tętniczego.⁴

Dawkowanie u dzieci z nadciśnieniem tętniczym

U dzieci w wieku od 6 do 16 lat z nadciśnieniem tętniczym dawkowanie zależy od masy ciała:

• Dla dzieci o masie ciała 20 kg do <50 kg: dawka początkowa wynosi 2,5 mg raz na dobę, maksymalna dawka dobowa wynosi 20 mg⁵
• Dla dzieci o masie ciała ≥50 kg: dawka początkowa wynosi 5 mg raz na dobę, maksymalna dawka dobowa wynosi 40 mg⁶

Nie przeprowadzono badań u dzieci z zastosowaniem dawek większych niż 0,61 mg/kg masy ciała (lub powyżej 40 mg). U dzieci z zaburzeniami czynności nerek należy rozważyć zastosowanie mniejszej dawki początkowej lub wydłużenie odstępu pomiędzy dawkami.⁷

Nie zaleca się stosowania lizynoprylu u dzieci poniżej 6 lat lub u dzieci z ciężką niewydolnością nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m²). Doświadczenie dotyczące stosowania leku u dzieci jest ograniczone wyłącznie do wskazania nadciśnienia tętniczego – nie zaleca się stosowania leku u dzieci w innych wskazaniach.⁸

Dawkowanie w niewydolności serca

U pacjentów z niewydolnością serca początkowa jednorazowa dawka dobowa wynosi 2,5 mg podawana rano. Dobowe dawki podtrzymujące zwykle wynoszą od 5 mg do 20 mg podawane jednorazowo. Zwiększanie dawki powinno odbywać się stopniowo, zazwyczaj w odstępach co najmniej 4-tygodniowych, a kolejna dawka nie powinna być większa o więcej niż 10 mg od poprzedniej.⁹

U pacjentów z podwyższonym ryzykiem hipotonii objawowej (np. z hiponatremią, hipowolemią lub leczonych dużymi dawkami leków moczopędnych) należy wyrównać te zaburzenia przed rozpoczęciem terapii lizynoprylem. U pacjentów z niskim ciśnieniem skurczowym (<100 mmHg) dawkę początkową należy podać pod ścisłą kontrolą lekarską, monitorując funkcje układu krążenia do czasu stabilizacji ciśnienia tętniczego.¹⁰

Dawkowanie we wczesnej fazie zawału serca

U pacjentów w fazie ostrego zawału serca, którzy są wydolni hemodynamicznie, leczenie lizynoprylem należy rozpocząć w ciągu 24 godzin od wystąpienia objawów. Schemat dawkowania obejmuje:

1. Pierwsza dawka: 5 mg doustnie
2. Po 24 godzinach: 5 mg
3. Po 48 godzinach: 10 mg
4. Następnie: 10 mg raz na dobę przez 6 tygodni¹¹

Pacjenci z niskim ciśnieniem skurczowym (≤120 mmHg) na początku leczenia lub przez 3 pierwsze dni po zawale powinni otrzymywać zmniejszoną dawkę 2,5 mg. W przypadku wystąpienia hipotonii (ciśnienie skurczowe ≤100 mmHg) dawkę podtrzymującą należy zmniejszyć do 5 mg lub 2,5 mg. Przy długotrwałej i nasilonej hipotonii (ciśnienie skurczowe <90 mmHg trwające dłużej niż 1 godzinę) preparat należy odstawić.¹²

Dawkowanie w nefropatii cukrzycowej

U pacjentów z nadciśnieniem i cukrzycą insulinoniezależną (typu 2) oraz z początkową nefropatią, dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę. W razie potrzeby dawkę można zwiększyć do 20 mg/dobę, aby osiągnąć ciśnienie rozkurczowe poniżej 90 mmHg w pozycji siedzącej. W przypadku zaburzeń czynności nerek (klirens kreatyniny <80 ml/min) początkowa dawka powinna być dostosowana do wartości klirensu kreatyniny.¹³

Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku skuteczność leku przy tych samych dawkach jest porównywalna z pacjentami młodszymi, jednak maksymalne stężenie lizynoprylu w surowicy krwi jest około dwukrotnie większe u osób starszych. Dlatego u tych pacjentów dawki lizynoprylu należy zwiększać bardzo ostrożnie.¹⁴

Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością nerek

Ponieważ lizynopryl jest wydalany z moczem, u pacjentów z niewydolnością nerek dawkę dobową należy dostosować do wartości klirensu kreatyniny. Maksymalna dobowa dawka podtrzymująca lizynoprylu u pacjentów z niewydolnością nerek wynosi 40 mg.¹⁵

U pacjentów poddawanych hemodializie należy podać odpowiednią dawkę dobową lizynoprylu po zabiegu dializy, ponieważ lek jest eliminowany z osocza krwi podczas tego zabiegu.¹⁶

¹⁷

Sytuacje wymagające szczególnej ostrożności w dawkowaniu

Zmniejszoną dawkę początkową należy stosować u pacjentów:

• z niewydolnością nerek (zgodnie z powyższą tabelą)
• u których nie można przerwać stosowania leków moczopędnych
• z zaburzeniami równowagi wodno-elektrolitowej, bez względu na przyczynę ich wystąpienia (przed zastosowaniem leku należy uzupełnić niedobory płynów ustrojowych i wyrównać zaburzenia składu elektrolitów w surowicy)
• z nadciśnieniem naczyniowo-nerkowym¹⁸

U pacjentów z niewydolnością serca i z hiponatriemią (stężenie sodu w surowicy mniejsze niż 130 mEq/l) lub umiarkowanym czy też ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min lub stężenie kreatyniny w surowicy >3 mg/dl) należy zastosować małe dawki początkowe wynoszące 2,5 mg na dobę pod ścisłym nadzorem lekarskim.²⁰