Właściwości farmakokinetyczne leku Klacid 500 mg

Właściwości farmakokinetyczne leku Klacid (klarytromycyna) w postaci proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji zostały szczegółowo zbadane zarówno u osób zdrowych, jak i u pacjentów z określonymi schorzeniami. Poniżej przedstawiono kompleksowe dane farmakokinetyczne klarytromycyny podawanej dożylnie, obejmujące parametry dystrybucji, metabolizmu i eliminacji.¹

Parametry farmakokinetyczne u osób zdrowych

Jednorazowa infuzja dożylna

Badania kliniczne z udziałem zdrowych ochotników dostarczyły istotnych danych na temat farmakokinetyki klarytromycyny podawanej w infuzji dożylnej. W zależności od dawki stosowano różne objętości i czasy infuzji:²

• Dawki 75 mg, 125 mg, 250 mg lub 500 mg: infuzja o objętości 100 ml, trwająca co najmniej 30 minut
• Dawki 500 mg, 750 mg lub 1 g: infuzja o objętości 250 ml, trwająca co najmniej 60 minut

Stężenie maksymalne (Cmax) związku macierzystego (klarytromycyny) po 60-minutowej infuzji wykazywało zależność od podanej dawki:³

• 5,16 μg/ml po dawce 500 mg
• 9,40 μg/ml po dawce 1 g

Podobnie, stężenie maksymalne (Cmax) aktywnego metabolitu 14-OH-klarytromycyny również wykazywało zależność od dawki:⁴

• 0,66 μg/ml po dawce 500 mg
• 1,06 μg/ml po dawce 1 g

Okres półtrwania związku macierzystego w osoczu w fazie końcowej wykazywał zależność od dawki:⁵

• 3,8 godziny po dawce 500 mg
• 4,5 godziny po dawce 1 g

Dla metabolitu 14-OH-klarytromycyny okres półtrwania również zwiększał się wraz z dawką:⁶

• 7,3 godziny po dawce 500 mg
• 9,3 godziny po dawce 1 g

Powierzchnia pod krzywą zależności stężenia od czasu (AUC) dla związku macierzystego zwiększała się nieliniowo w zależności od dawki:⁷

• 22,29 h·μg/ml po dawce 500 mg
• 53,26 h·μg/ml po dawce 1 g

Wartości AUC dla metabolitu 14-OH-klarytromycyny również rosły wraz z dawką:⁸

• 8,16 h·μg/ml po dawce 500 mg
• 14,76 h·μg/ml po dawce 1 g

Wielokrotne podanie dożylne

Przeprowadzono również 7-dniowe badanie kliniczne oceniające farmakokinetykę klarytromycyny podawanej wielokrotnie. Zastosowano następujący schemat dawkowania:⁹

• Dawki 125 mg lub 250 mg: infuzja o objętości 100 ml, trwająca 30 minut
• Dawki 500 mg i 750 mg: infuzja o objętości 250 ml, trwająca 60 minut
• Wszystkie dawki podawano co 12 godzin

W stanie stacjonarnym zaobserwowano następujące parametry farmakokinetyczne:¹⁰

Średni okres półtrwania w fazie końcowej związku macierzystego po 60-minutowej infuzji wynosił:¹¹

• 5,3 godziny po dawce 500 mg
• 4,8 godziny po dawce 750 mg

Metabolit 14-OH-klarytromycyna w stanie stacjonarnym osiągał następujące wartości Cmax:¹²

• 1,02 μg/ml po dawce 500 mg
• 1,37 μg/ml po dawce 750 mg

Okres półtrwania w fazie końcowej dla metabolitu wynosił:¹³

• 7,9 godziny po dawce 500 mg
• 5,4 godziny po dawce 750 mg

Należy podkreślić, że w przypadku okresu półtrwania metabolitu nie zaobserwowano bezpośredniego związku z wielkością podanej dawki.¹⁴

Parametry farmakokinetyczne u pacjentów z zakażeniami Mycobacterium

Dane dotyczące farmakokinetyki klarytromycyny w postaci dożylnej u pacjentów z zakażeniami wywołanymi przez drobnoustroje z rodzaju Mycobacterium są ograniczone. Dostępne informacje opierają się głównie na badaniach z zastosowaniem postaci doustnej leku.¹⁵

U dorosłych pacjentów zakażonych ludzkim wirusem niedoboru odporności (HIV), leczonych klarytromycyną w standardowych dawkach, parametry farmakokinetyczne leku i jego metabolitu były zbliżone do parametrów obserwowanych u osób zdrowych.¹⁶

W leczeniu zakażeń wywołanych przez Mycobacterium wymagane jest stosowanie większych dawek klarytromycyny, co może prowadzić do znacznie wyższych stężeń leku w osoczu w porównaniu do stężeń osiąganych po standardowych dawkach.¹⁷

U pacjentów otrzymujących wyższe dawki klarytromycyny zaobserwowano:¹⁸

• Dłuższy okres półtrwania w fazie eliminacji w porównaniu do wartości obserwowanych po standardowych dawkach u osób zdrowych
• Podwyższone stężenia leku w osoczu

Te zmiany w parametrach farmakokinetycznych wynikają z nieliniowej farmakokinetyki klarytromycyny, co oznacza, że przy zwiększaniu dawki wzrost stężenia leku w osoczu nie jest proporcjonalny do zwiększenia dawki.¹⁹