Właściwości farmakokinetyczne
Imigran FDT 100 mg

Sumatryptan w postaci bursztynianu sumatryptanu, stosowany w dawce 100 mg w leku Imigran FDT, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając 70% maksymalnego stężenia (Cmax = 54 ng/ml) w osoczu już po 45 minutach. Biodostępność doustna jest niska i wynosi około 14%, co wynika z metabolizmu pierwszego przejścia oraz niepełnego wchłaniania z przewodu pokarmowego. Lek wykazuje niski stopień wiązania z białkami osocza (14-21%) oraz dużą objętość dystrybucji (170 l), co wskazuje na szeroką dystrybucję do tkanek pozanaczyniowych. Sumatryptan podlega intensywnemu metabolizmowi głównie przez monoaminooksydazę A (MAO-A), a jego główny nieaktywny metabolit jest wydalany z moczem zarówno w formie wolnej, jak i jako glukuroniany.

Właściwości farmakokinetyczne sumatryptanu

Właściwości farmakokinetyczne leku Imigran FDT (100 mg) zawierającego sumatryptan w postaci bursztynianu sumatryptanu charakteryzują się specyficznym profilem, istotnym z klinicznego punktu widzenia w terapii migreny. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę parametrów farmakokinetycznych tego leku.1

Parametry wchłaniania

Sumatryptan po podaniu doustnym charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Już po 45 minutach od podania osiąga 70% swojego maksymalnego stężenia w osoczu. Średnia wartość maksymalnego stężenia (Cmax) po podaniu dawki 100 mg wynosi 54 ng/ml.2

Biodostępność sumatryptanu po podaniu doustnym jest stosunkowo niska i wynosi średnio 14%. Ta ograniczona biodostępność wynika z dwóch głównych czynników: metabolizmu pierwszego przejścia oraz niepełnego wchłaniania substancji czynnej z przewodu pokarmowego.3

Dystrybucja leku

Sumatryptan charakteryzuje się niskim stopniem wiązania z białkami osocza, który mieści się w zakresie 14-21%. Jest to istotny parametr wpływający na dostępność wolnej, aktywnej farmakologicznie frakcji leku.4

Średnia objętość dystrybucji sumatryptanu wynosi 170 litrów, co wskazuje na dobrą dystrybucję leku w organizmie, również do tkanek pozanaczyniowych.5

Metabolizm i eliminacja

Sumatryptan podlega intensywnemu procesowi biotransformacji, głównie przy udziale enzymu monoaminooksydazy A (MAO-A). W wyniku tego procesu powstaje główny metabolit – analog kwasu indolooctowego, który nie wykazuje aktywności na receptorach 5-HT1 i 5-HT2.6

Metabolity sumatryptanu występujące w mniejszych ilościach nie zostały dotychczas w pełni zidentyfikowane.7

Główny metabolit sumatryptanu jest wydalany z moczem zarówno w postaci wolnego kwasu, jak i glukuronianów.8

Parametry klirensu

Całkowity średni klirens osocza dla sumatryptanu wynosi 1160 ml/min, natomiast średni klirens nerkowy stanowi około 260 ml/min.9

Warto zauważyć, że wydalanie pozanerkowe sumatryptanu stanowi około 80% całkowitego klirensu, co wskazuje na dominującą rolę procesów metabolicznych w eliminacji tego leku.10

Parametry czasowe

Okres półtrwania sumatryptanu w osoczu jest stosunkowo krótki i wynosi około 2 godziny. Ten parametr ma istotne znaczenie kliniczne, gdyż determinuje czas działania leku oraz częstotliwość jego podawania.11

Wpływ choroby na farmakokinetykę

Istotną informacją z punktu widzenia klinicznego jest fakt, że napady migreny nie wpływają znacząco na farmakokinetykę sumatryptanu po podaniu doustnym. Oznacza to, że parametry farmakokinetyczne leku pozostają stabilne zarówno w trakcie napadu migreny, jak i poza nim.12

Parametr farmakokinetyczny Wartość
Okres półtrwania (t1/2) około 2 godziny
Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po dawce 100 mg 54 ng/ml
Czas do osiągnięcia 70% Cmax 45 minut
Biodostępność po podaniu doustnym 14%
Wiązanie z białkami osocza 14-21%
Objętość dystrybucji 170 l
Całkowity klirens osocza 1160 ml/min
Klirens nerkowy 260 ml/min
Udział wydalania pozanerkowego około 80%
Główny szlak metaboliczny Monoaminooksydaza A (MAO-A)
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl