Właściwości farmakokinetyczne leku Hydroquenin

Hydroksychlorochina siarczan, substancja czynna leku Hydroquenin w dawce 200 mg w postaci tabletek powlekanych, charakteryzuje się złożonym profilem farmakokinetycznym. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis właściwości farmakokinetycznych z odpowiednim pogrupowaniem danych dotyczących absorpcji, dystrybucji, metabolizmu oraz eliminacji leku z organizmu.¹

Wchłanianie leku

Hydroksychlorochina po podaniu doustnym wykazuje korzystny profil wchłaniania. Maksymalne stężenie substancji aktywnej w osoczu oraz krwi jest osiągane po około 3-4 godzinach od momentu przyjęcia leku. Istotnym parametrem farmakokinetycznym jest bezwzględna biodostępność po podaniu doustnym, która wynosi średnio 79% (SD 12%), co świadczy o dobrym wchłanianiu leku z przewodu pokarmowego.²

Dystrybucja leku

Hydroksychlorochina charakteryzuje się rozległą dystrybucją w organizmie, co jest związane ze znaczną akumulacją substancji w tkankach. Objętość dystrybucji wynosi około 5500 L na podstawie stężeń we krwi oraz aż 44 000 L na podstawie stężeń w osoczu. Lek wykazuje istotną tendencję do gromadzenia się w krwinkach, przy czym stosunek stężenia w krwi do stężenia w osoczu wynosi 7,2. Jest to ważny parametr wskazujący na znaczne powinowactwo leku do elementów morfotycznych krwi. W zakresie wiązania z białkami osocza, około 50% hydroksychlorochiny ulega temu procesowi, co wpływa na biodostępność wolnej frakcji leku w organizmie.³

Metabolizm leku

Metabolizm hydroksychlorochiny zachodzi głównie poprzez procesy deetylacji. Głównym metabolitem jest N-desetylohydroksychlorochina. Ponadto powstają dwa inne metabolity, a także chlorochina, desetylochlorochina i bidesetylochlorochina. Na podstawie ekstrapolacji danych dotyczących chlorochiny można wnioskować, że hydroksychlorochina jest metabolizowana in vitro przez te same enzymy układu cytochromu P450, co chlorochina. Główną rolę w metabolizmie leku odgrywają izoenzymy CYP2C8 i CYP3A, a w mniejszym stopniu także CYP2D6.⁴

Stężenia w stanie stacjonarnym

Istotne z klinicznego punktu widzenia są dane dotyczące stężeń leku we krwi w stanie stacjonarnym. W przypadku wielokrotnego podawania doustnego hydroksychlorochiny siarczanu u dorosłych pacjentów cierpiących na toczeń lub reumatoidalne zapalenie stawów, średnie stężenia w stanie stacjonarnym we krwi wynoszą:

Badania farmakokinetyczne z zastosowaniem pojedynczej dawki leku wskazują, że stężenia we krwi w stanie stacjonarnym są osiągane dopiero po około 4 miesiącach od rozpoczęcia leczenia. Ten długi czas osiągania stanu stacjonarnego należy uwzględnić przy planowaniu terapii i ocenie jej efektywności.⁵

Eliminacja leku

Hydroksychlorochina charakteryzuje się wielofazowym profilem eliminacji z organizmu. Końcowy okres półtrwania leku jest wyjątkowo długi i wynosi od 30 do 50 dni, co tłumaczy powolne osiąganie stanu stacjonarnego oraz długotrwałe utrzymywanie się efektu terapeutycznego po zakończeniu podawania leku. Z danych dotyczących wydalania wynika, że około 20-25% podanej dawki hydroksychlorochiny jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej. Pozostała część ulega metabolizmowi lub jest wydalana innymi drogami.⁶