Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Hidrasec 30 mg 30 mg

Badania przedkliniczne leku Hidrasec (racekadotryl) wykazały brak toksyczności przy dawkach do 1250 mg/kg/dobę u małp oraz 200 mg/kg u psów, co odpowiada zakresom bezpieczeństwa odpowiednio 625 i 62 razy wyższym niż stosowane u ludzi. W badaniach immunotoksyczności nie stwierdzono negatywnego wpływu po 1 miesiącu podawania myszom. Długotrwałe podawanie racekadotrylu dorosłym małpom w dawce 500 mg/kg/dobę (około 120 mg/kg/dobę bez efektów) oraz psom w dawce 200 mg/kg/dobę przez 26 tygodni wiązało się z występowaniem uogólnionych infekcji i obniżoną odpowiedzią immunologiczną, jednak kliniczne znaczenie tych obserwacji pozostaje niejasne. Standardowe testy genotoksyczności i klastogenności były negatywne, a ze względu na krótki czas terapii nie przeprowadzono badań rakotwórczości. Racekadotryl nie wykazał działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność i rozwój zarodkowo-płodowy.

Substancja czynna

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Hidrasec 30 mg

Badania przedkliniczne leku Hidrasec 30 mg (racekadotryl) dostarczają kompleksowych informacji na temat bezpieczeństwa stosowania substancji czynnej w różnych modelach zwierzęcych i przy różnych schematach dawkowania. Dane te są istotne dla oceny potencjalnego ryzyka związanego ze stosowaniem leku u ludzi, szczególnie u dzieci.1

Toksyczność po podaniu wielokrotnym w krótkim okresie

W 4-tygodniowych badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym, przeprowadzonych na małpach i psach, nie wykazano toksycznego działania racekadotrylu przy dawkach odpowiednio do 1250 mg/kg/dobę oraz 200 mg/kg. Dawki te odpowiadają zakresowi bezpieczeństwa wynoszącemu odpowiednio 625 i 62 w porównaniu do dawek stosowanych u ludzi. Dodatkowo, racekadotryl podawany myszom przez okres 1 miesiąca nie wykazywał działania immunotoksycznego.2

Toksyczność po długotrwałym podawaniu

Podczas długotrwałego (1 rok) podawania racekadotrylu dorosłym małpom w dawce 500 mg/kg/dobę, zaobserwowano wystąpienie uogólnionych infekcji oraz zmniejszenie odpowiedzi immunologicznej na szczepienie. Efektów tych nie odnotowano przy mniejszej dawce wynoszącej 120 mg/kg/dobę. Podobne zjawisko zaobserwowano u psów otrzymujących 200 mg/kg/dobę przez 26 tygodni, u których wystąpiły infekcje oraz zaburzenia niektórych parametrów odpowiedzi immunologicznej. Kliniczne znaczenie tych obserwacji pozostaje niejasne.3

Badania genotoksyczności i potencjału rakotwórczego

Standardowe badania in vitro i in vivo nie wykazały potencjału genotoksycznego ani działania klastogennego racekadotrylu. Ze względu na krótki czas trwania leczenia racekadotrylem, nie przeprowadzono badań dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego substancji.4

Wpływ na reprodukcję i rozwój

Racekadotryl nie wykazał specyficznego szkodliwego działania na reprodukcję i rozwój w przeprowadzonych badaniach. Oceniano wpływ na płodność, rozwój wczesnozarodkowy, przedurodzeniowy i pourodzeniowy, włączając działanie na matkę oraz rozwój zarodka i płodu, nie stwierdzając istotnych nieprawidłowości.5

Toksyczność u młodych osobników

Szczególnie istotne są wyniki badań toksyczności u młodych szczurów, które nie wykazały żadnych istotnych efektów działania racekadotrylu podawanego w dawkach do 160 mg/kg m.c./dobę. Ta dawka jest 35 razy wyższa niż dawka zwykle stosowana u dzieci (4,5 mg/kg m.c./dobę). Pomimo niedojrzałej czynności nerek u dzieci poniżej 1 roku życia, nie przewiduje się zwiększonego poziomu narażenia na lek w tej grupie wiekowej.6

Inne działania niekliniczne

W badaniach przedklinicznych zaobserwowano również inne działania, takie jak:7

  • Ciężka anemia (najczęściej aplastyczna)
  • Zwiększona diureza
  • Ketonuria
  • Biegunka

Należy podkreślić, że wymienione efekty występowały wyłącznie po zastosowaniu dawek znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co sugeruje ich ograniczone znaczenie kliniczne.8

Farmakologiczne badania bezpieczeństwa

Dodatkowe farmakologiczne badania bezpieczeństwa nie wykazały szkodliwego działania racekadotrylu na ośrodkowy układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy oraz funkcje oddechowe. Odnotowano natomiast interakcje farmakodynamiczne w modelach zwierzęcych – racekadotryl nasilał działanie butylohioscyny na pasaż jelitowy oraz wzmacniał przeciwdrgawkowe działanie fenytoiny.9

Model zwierzęcy Czas trwania badania Dawka racekadotrylu Główne obserwacje
Małpy 4 tygodnie Do 1250 mg/kg/dobę Brak toksyczności (zakres bezpieczeństwa 625)
Psy 4 tygodnie Do 200 mg/kg Brak toksyczności (zakres bezpieczeństwa 62)
Myszy 1 miesiąc Nie określono Brak immunotoksyczności
Dorosłe małpy 1 rok 500 mg/kg/dobę Uogólnione infekcje, zmniejszona odpowiedź immunologiczna
Dorosłe małpy 1 rok 120 mg/kg/dobę Brak efektów
Psy 26 tygodni 200 mg/kg/dobę Infekcje, zaburzenia parametrów immunologicznych
Młode szczury Nie określono Do 160 mg/kg m.c./dobę Brak istotnych efektów toksycznych (dawka 35× wyższa niż pediatryczna)
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl