Właściwości farmakokinetyczne
Gerocilan 2,5 mg

Właściwości farmakokinetyczne tadalafilu

Lek Gerocilan zawierający tadalafil w dawce 2,5 mg w postaci tabletek powlekanych charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym, który determinuje jego skuteczność kliniczną oraz sposób dawkowania. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę procesów farmakokinetycznych tadalafilu z uwzględnieniem wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania oraz wpływu różnych czynników na te procesy.¹

Wchłanianie

Tadalafil charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest średnio po 2 godzinach od momentu przyjęcia leku. Co istotne, bezwzględna dostępność biologiczna tadalafilu po podaniu doustnym nie została precyzyjnie określona.²

Na procesy wchłaniania tadalafilu nie wpływają następujące czynniki:

• Obecność pokarmu w przewodzie pokarmowym – zarówno szybkość jak i stopień wchłaniania pozostają niezmienione, dlatego Gerocilan może być przyjmowany z posiłkiem lub niezależnie od posiłków³
• Pora przyjmowania leku – parametry farmakokinetyczne nie wykazują klinicznie istotnych różnic przy podaniu porannym czy wieczornym⁴

Dystrybucja

Średnia objętość dystrybucji tadalafilu wynosi około 63 litrów, co wskazuje na znaczące rozmieszczenie substancji czynnej w tkankach organizmu. W stężeniach terapeutycznych aż 94% tadalafilu w osoczu wiąże się z białkami. Warto podkreślić, że stopień wiązania z białkami osocza nie ulega zmianie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.⁵

Istotnym z klinicznego punktu widzenia aspektem dystrybucji jest minimalna ilość leku przenikająca do nasienia – mniej niż 0,0005% podanej dawki pojawia się w nasieniu u zdrowych osób, co ma znaczenie przy ocenie bezpieczeństwa stosowania leku.⁶

Biotransformacja

Tadalafil podlega procesom biotransformacji przede wszystkim w wątrobie. Głównym enzymem odpowiedzialnym za metabolizm tej substancji jest izoenzym CYP3A4 cytochromu P450. W wyniku przemian metabolicznych powstaje główny metabolit – glukuronian metylokatecholu.⁷

Z punktu widzenia efektywności klinicznej, istotne jest, że główny metabolit tadalafilu wykazuje co najmniej 13 000 razy słabsze działanie na fosfodiesterazę typu 5 (PDE5) niż związek macierzysty. W związku z tym, przy stężeniach obserwowanych w praktyce klinicznej, metabolit ten uznawany jest za nieaktywny farmakologicznie.⁸

Wydalanie

U osób zdrowych średni klirens tadalafilu po podaniu doustnym wynosi 2,5 l/godzinę. Wyróżniającą cechą farmakokinetyki tadalafilu, mającą kluczowe znaczenie dla schematu dawkowania, jest długi okres półtrwania wynoszący średnio 17,5 godziny.⁹

Tadalafil jest wydalany z organizmu głównie w postaci nieaktywnych metabolitów, przy czym dominującą drogą eliminacji jest wydalanie z kałem (około 61% dawki). Mniejsza część dawki (około 36%) jest wydalana z moczem.¹⁰

Liniowość farmakokinetyki

Farmakokinetyka tadalafilu u osób zdrowych charakteryzuje się liniowością względem dawki i czasu. Oznacza to, że w zakresie dawek od 2,5 do 20 mg ekspozycja na lek (wyrażona jako AUC – pole pod krzywą stężenia w funkcji czasu) zwiększa się proporcjonalnie do zastosowanej dawki.¹¹

Po zastosowaniu schematu dawkowania raz na dobę stan stacjonarny tadalafilu w osoczu (czyli stan, w którym ilość przyjmowanego leku jest równa ilości wydalanej) jest osiągany w ciągu 5 dni stosowania.¹²

Warto podkreślić, że farmakokinetyka tadalafilu określona w ujęciu populacyjnym u pacjentów z zaburzeniami erekcji nie różni się istotnie od farmakokinetyki obserwowanej u osób bez takich zaburzeń.¹³

Farmakokinetyka w szczególnych populacjach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

U osób w podeszłym wieku (65 lat lub więcej) obserwuje się zmniejszenie klirensu tadalafilu po podaniu doustnym w porównaniu z osobami młodymi (19-45 lat). Skutkuje to zwiększeniem ekspozycji na lek (AUC) o około 25%. Należy jednak podkreślić, że efekt ten nie ma istotnego znaczenia klinicznego i nie wymaga modyfikacji dawkowania.¹⁴

Niewydolność nerek

Badania farmakokinetyczne tadalafilu u pacjentów z różnym stopniem niewydolności nerek wykazały następujące zależności:

Istotnym aspektem farmakokinetyki tadalafilu u pacjentów z niewydolnością nerek jest fakt, że hemodializa w nieistotnym stopniu wpływa na eliminację leku.¹⁵

Niewydolność wątroby

Wpływ zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę tadalafilu przedstawia się następująco:

• U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (klasa A i B w skali Child-Pugh), po podaniu dawki 10 mg, ekspozycja na tadalafil (AUC) jest porównywalna z ekspozycją u osób zdrowych.¹⁶
• Dostępne dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania tadalafilu u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby (klasa C w skali Child-Pugh) są ograniczone.¹⁷
• Brak jest danych dotyczących stosowania tadalafilu w schemacie raz na dobę u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.¹⁸

W przypadku pacjentów z niewydolnością wątroby, lekarz powinien przeprowadzić dokładną ocenę stosunku korzyści do ryzyka przed podjęciem decyzji o przepisaniu leku Gerocilan.¹⁹

Pacjenci z cukrzycą

U pacjentów chorych na cukrzycę ekspozycja na tadalafil (AUC) jest o około 19% mniejsza w porównaniu z osobami zdrowymi. Ta różnica w ekspozycji jest jednak na tyle niewielka, że nie wymaga modyfikacji dawkowania leku u tej grupy pacjentów.²⁰