Właściwości farmakokinetyczne
Estrofem 2 mg

Estrofem zawiera 17β-estradiol w dawce 2 mg w formie mikronizowanej, co zapewnia szybkie i efektywne wchłanianie doustne z przewodu pokarmowego oraz dobrą biodostępność. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) wynosi około 44 pg/ml (zakres 30-53 pg/ml) i osiągane jest w ciągu 4-6 godzin (Tmax). Hormon wiąże się z białkami osocza w ponad 90%, co wpływa na biodostępność wolnej frakcji oraz dystrybucję. Okres półtrwania (T1/2) 17β-estradiolu wynosi 14-16 godzin, umożliwiając stosowanie leku raz na dobę. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, gdzie 17β-estradiol jest utleniany do estronu, a następnie do siarczanu estronu, z udziałem krążenia jelitowo-wątrobowego, co przedłuża działanie i może prowadzić do kumulacji substancji aktywnej.

Właściwości farmakokinetyczne produktu leczniczego Estrofem

Produkt leczniczy Estrofem zawiera substancję czynną 17β-estradiol w postaci półwodnej, w dawce 2 mg w każdej tabletce powlekanej. Właściwości farmakokinetyczne tego estrogenu mają istotne znaczenie dla jego działania terapeutycznego i bezpieczeństwa stosowania.1

Wchłanianie

Po podaniu doustnym mikronizowana postać 17β-estradiolu ulega szybkiemu i efektywnemu wchłanianiu z przewodu pokarmowego. Proces ten charakteryzuje się dobrą biodostępnością, co ma związek z mikronizacją substancji aktywnej, która zwiększa powierzchnię kontaktu z błoną śluzową przewodu pokarmowego.2

Maksymalne stężenie 17β-estradiolu w osoczu krwi po przyjęciu tabletki 2 mg osiąga poziom około 44 pg/ml, przy czym obserwuje się pewną zmienność międzyosobniczą, z zakresem od 30 do 53 pg/ml. Stężenie to jest osiągane stosunkowo szybko, w ciągu 4-6 godzin od momentu przyjęcia leku.3

Dystrybucja

17β-estradiol wykazuje wysokie powinowactwo do białek osocza, gdzie wiąże się w ponad 90%. Ta silna zdolność wiązania z białkami ma istotny wpływ na biodostępność wolnej, aktywnej farmakologicznie frakcji hormonu oraz na jego dystrybucję w organizmie.4

Okres półtrwania 17β-estradiolu jest stosunkowo długi i wynosi około 14-16 godzin, co pozwala na utrzymanie stabilnego stężenia terapeutycznego przy stosowaniu leku raz na dobę.5

Metabolizm

Głównym miejscem metabolizmu 17β-estradiolu jest wątroba. Podstawowym szlakiem metabolicznym jest utlenianie 17β-estradiolu do estronu, który następnie ulega dalszej przemianie do siarczanu estronu. Te dwa procesy biochemiczne stanowią kluczowe etapy biotransformacji estrogenu zawartego w produkcie Estrofem.6

Charakterystyczną cechą farmakokinetyki estrogenów, w tym 17β-estradiolu, jest ich udział w krążeniu jelitowo-wątrobowym. Estrogeny wydzielane z żółcią do przewodu pokarmowego ulegają ponownej absorpcji z jelita, co prowadzi do przedłużonego działania i możliwości kumulacji substancji aktywnej. W trakcie tego cyklu zachodzi stopniowy rozpad cząsteczek estrogenów.7

Wydalanie

Produkty metabolizmu 17β-estradiolu są wydalane z organizmu dwiema głównymi drogami. Dominującą drogą eliminacji jest wydalanie nerkowe, gdzie z moczem usuwane jest 90-95% metabolitów. Związki te występują głównie w postaci nieaktywnych, sprzężonych form glukuronianów i siarczanów, co zwiększa ich rozpuszczalność w wodzie i ułatwia filtrację nerkową.8

Drugą, mniejszościową drogą eliminacji jest wydalanie z kałem, odpowiadające za usunięcie 5-10% metabolitów 17β-estradiolu. W przeciwieństwie do metabolitów wydalanych z moczem, związki obecne w kale występują przeważnie w postaci niezwiązanej.9

Parametr farmakokinetyczny Wartość dla Estrofem 2 mg
Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) 44 pg/ml (zakres 30-53 pg/ml)
Czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego (Tmax) 4-6 godzin
Okres półtrwania (T1/2) 14-16 godzin
Wiązanie z białkami osocza >90%
Eliminacja z moczem 90-95% (jako glukuroniany i siarczany)
Eliminacja z kałem 5-10% (forma niezwiązana)
  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl