Właściwości farmakokinetyczne
Doxazosin XR Genoptim 4 mg

Właściwości farmakokinetyczne leku Doxazosin XR Genoptim

Doxazosin XR Genoptim w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu zawierających 4 mg doksazosyny (w postaci mezylanu) charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym, który zapewnia stabilne stężenie leku w organizmie przy dawkowaniu raz na dobę. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące procesów wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i eliminacji doksazosyny w tej formie farmaceutycznej.¹

Wchłanianie

Doksazosyna w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu charakteryzuje się dobrą biodostępnością po podaniu doustnym w dawkach terapeutycznych. Maksymalne stężenia we krwi (Cmax) osiągane są stopniowo w czasie 8-9 godzin po podaniu, co stanowi istotną różnicę w porównaniu z tabletkami o natychmiastowym uwalnianiu. Stężenie maksymalne w osoczu stanowi około 1/3 stężenia uzyskiwanego po podaniu takiej samej dawki w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu, natomiast stężenia minimalne (po 24 godzinach) są zbliżone dla obu postaci.²

Forma o przedłużonym uwalnianiu wykazuje mniejsze wahania stężeń leku w osoczu. Wskaźnik peak/trough (stosunek stężenia maksymalnego do stężenia minimalnego) doksazosyny w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu jest o ponad połowę mniejszy niż dla tabletek doksazosyny o natychmiastowym uwalnianiu, co przekłada się na bardziej stabilny profil stężeń leku w organizmie.³

W stanie stacjonarnym względna biodostępność doksazosyny w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu w porównaniu z postacią o natychmiastowym uwalnianiu wynosi około 56%.⁴

Dystrybucja

Doksazosyna charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza wynoszącym około 98%. Jest to istotna właściwość, która wpływa na dystrybucję leku w organizmie oraz na jego farmakokinetykę. Objętość dystrybucji doksazosyny wynosi około 2,3 L/kg, co wskazuje na dobrą penetrację leku do tkanek pozanaczyniowych.⁵

Metabolizm

Doksazosyna podlega intensywnym procesom biotransformacji w organizmie. Lek jest w znacznym stopniu metabolizowany, a jedynie mniej niż 5% dawki jest wydalane w postaci niezmienionej. Główne szlaki metaboliczne doksazosyny obejmują:⁶

• O-demetylację – podstawowy proces biotransformacji⁷
• Hydroksylację – drugi istotny mechanizm metabolizmu⁸

Metabolizm doksazosyny zachodzi głównie w wątrobie. Badania in vitro wykazały, że w procesie tym uczestniczą różne izoenzymy cytochromu P450, z których najważniejsze to:⁹

• CYP 3A4 – główny szlak eliminacji doksazosyny
• CYP 2D6 – uczestniczy w eliminacji w mniejszym stopniu
• CYP 2C9 – uczestniczy w eliminacji w mniejszym stopniu

Eliminacja

Doksazosyna jest głównie wydalana z kałem po uprzedniej biotransformacji. Całkowity klirens doksazosyny w organizmie wynosi około 2,8 ml/min/kg. Usuwanie leku z osocza przebiega dwufazowo, przy czym okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji (t₁/₂) wynosi 16-30 godzin, co uzasadnia możliwość stosowania leku w schemacie dawkowania jeden raz na dobę.¹⁰

Farmakokinetyka w populacjach specjalnych

Osoby w podeszłym wieku

Badania farmakokinetyczne z zastosowaniem doksazosyny w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu przeprowadzone u osób w podeszłym wieku nie wykazały istotnych zmian parametrów farmakokinetycznych w porównaniu z pacjentami młodszymi. Oznacza to, że modyfikacja dawki u pacjentów w podeszłym wieku co do zasady nie jest konieczna wyłącznie ze względu na wiek.¹¹

Zaburzenia czynności nerek

Badania farmakokinetyczne z zastosowaniem doksazosyny w tabletkach o natychmiastowym uwalnianiu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek również nie wykazały istotnych zmian farmakokinetyki w porównaniu z pacjentami z prawidłową czynnością nerek. Sugeruje to, że modyfikacja dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczna.¹²

Zaburzenia czynności wątroby

Dane dotyczące pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i wpływu produktów leczniczych o znanym działaniu na metabolizm wątrobowy (np. cymetydyna) są ograniczone. Jednak dostępne badania wykazują istotne różnice farmakokinetyczne u tych pacjentów. U osób z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby, w porównaniu ze zdrowymi ochotnikami, stwierdzono statystycznie znaczące:¹³

• Zmniejszenie całkowitego klirensu leku o około 40% po podaniu 2 mg doksazosyny
• Zwiększenie wartości AUC o około 45%
• Zwiększenie MRT (mean residence time – średni czas przebywania leku w organizmie) o około 50%

Interesującym jest fakt, że okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji był podobny w obu grupach i wynosił około 23 godziny.¹⁴