Interakcje leku
Dironorm 20 mg + 5 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji dla preparatu Dironorm

Preparat Dironorm zawiera dwie substancje czynne: lizynopryl (inhibitor konwertazy angiotensyny – ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), co oznacza konieczność uwzględnienia interakcji charakterystycznych dla obu składników. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis interakcji obu substancji czynnych z innymi lekami oraz substancjami.¹

Interakcje związane z lizynoprylem

Interakcje z lekami przeciwnadciśnieniowymi – jednoczesne stosowanie lizynoprylu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, takimi jak triazotanu glicerolu czy inne azotany może prowadzić do nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego wskutek działania addytywnego. Badania kliniczne wykazały, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAAS) przez jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu skutkuje zwiększoną częstością występowania zdarzeń niepożądanych takich jak: niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (włącznie z ostrą niewydolnością nerek).²

Leki zwiększające ryzyko obrzęku naczynioruchowego – przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE (w tym lizynoprylu) z sakubitrylem z walsartanem. Również jednoczesne stosowanie z inhibitorami mTOR (np. temsyrolimus, syrolimus, ewerolimus), inhibitorami obojętnej endopeptydazy (NEP) (np. racekadotryl), tkankowym aktywatorem plazminogenu lub wildagliptyną zwiększa ryzyko wystąpienia obrzęku naczynioruchowego.³

Leki moczopędne – pacjenci przyjmujący leki moczopędne, szczególnie ci, którym niedawno je zalecono, mogą doświadczyć nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego po rozpoczęciu terapii lizynoprylem. To ryzyko można zminimalizować odstawiając lek moczopędny przed włączeniem lizynoprylu. W większości przypadków działanie przeciwnadciśnieniowe obu leków jest addytywne.⁴

Leki wpływające na stężenie potasu – podczas gdy stężenie potasu zazwyczaj utrzymuje się w granicach normy, u niektórych pacjentów leczonych lizynoprylem może dojść do hiperkaliemii. Leki moczopędne oszczędzające potas (np. spironolakton, triamteren, amiloryd), suplementy potasu, substytuty soli kuchennej zawierające potas oraz inne leki zwiększające stężenie potasu w surowicy (np. trimetoprym i ko-trimoksazol) mogą powodować istotne zwiększenie stężenia potasu. Leczenie skojarzone lizynoprylem z takimi preparatami nie jest zalecane, a jeśli jest konieczne, wymaga starannego monitorowania stężenia potasu.⁵

Cyklosporyna i heparyna – jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z cyklosporyną lub heparyną może spowodować hiperkaliemię. Zaleca się monitorowanie stężenia potasu w surowicy.⁶

Lit – opisywano przemijające zwiększenie stężenia litu w surowicy i objawy jego toksyczności podczas jednoczesnego stosowania z inhibitorami ACE. Jednoczesne stosowanie tiazydowych leków moczopędnych może dodatkowo zwiększać ryzyko toksyczności litu. Nie zaleca się łączenia lizynoprylu z litem, a jeśli jest to konieczne, należy starannie monitorować stężenie litu w surowicy.⁷

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (w tym kwasem acetylosalicylowym w dawkach przeciwzapalnych, inhibitorami COX-2 oraz niewybiórczymi NLPZ) może osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe oraz zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek, w tym wystąpienia ostrej niewydolności nerek, szczególnie u pacjentów z wcześniejszymi zaburzeniami czynności nerek. Leczenie skojarzone wymaga ostrożności, odpowiedniego nawodnienia pacjentów oraz monitorowania czynności nerek.⁸

Sole złota – u pacjentów stosujących inhibitory ACE po zastosowaniu soli złota w iniekcjach (np. sodu aurotiojabłczanu) częściej zgłaszano występowanie reakcji jak po podaniu azotanów, obejmujących zaczerwienienie twarzy, nudności, zawroty głowy i niedociśnienie tętnicze, które może być bardzo ciężkie.⁹

Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki przeciwpsychotyczne, leki znieczulające – jednoczesne stosowanie tych leków z inhibitorami ACE może powodować dalsze obniżenie ciśnienia tętniczego.¹⁰

Sympatykomimetyki – mogą osłabiać przeciwnadciśnieniowe działanie inhibitorów ACE.¹¹

Leki przeciwcukrzycowe – badania epidemiologiczne wykazały, że jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i leków przeciwcukrzycowych (insulina, doustne leki hipoglikemizujące) może nasilać działanie zmniejszające stężenie glukozy w surowicy i zwiększać ryzyko hipoglikemii. To zjawisko jest szczególnie prawdopodobne podczas pierwszych tygodni leczenia skojarzonego oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.¹²

Kwas acetylosalicylowy, leki trombolityczne, beta-adrenolityki, azotany – lizynopryl może być stosowany jednocześnie z kwasem acetylosalicylowym (w dawkach kardiologicznych), lekami trombolitycznymi, beta-adrenolitykami i/lub azotanami.¹³

Interakcje związane z amlodypiną

Inhibitory CYP3A4 – jednoczesne stosowanie amlodypiny z silnymi lub umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 (inhibitory proteazy, azole przeciwgrzybiczne, makrolidy jak erytromycyna lub klarytromycyna, werapamil, diltiazem) może prowadzić do znacznego zwiększenia narażenia na amlodypinę, co zwiększa ryzyko niedociśnienia tętniczego. Znaczenie kliniczne tych zmian farmakokinetycznych może być bardziej wyraźne u pacjentów w podeszłym wieku, dlatego zaleca się odpowiednią kontrolę kliniczną i ewentualne dostosowanie dawki.¹⁴

Klarytromycyna – jest inhibitorem CYP3A4 i zwiększa ryzyko niedociśnienia u pacjentów przyjmujących jednocześnie amlodypinę. Podczas takiego leczenia skojarzonego zaleca się uważną obserwację pacjentów.¹⁵

Induktory CYP3A4 – stosowanie amlodypiny jednocześnie ze znanymi induktorami CYP3A4 może zmieniać jej stężenie w osoczu. Zaleca się kontrolowanie ciśnienia tętniczego i rozważenie modyfikacji dawki zarówno podczas jednoczesnego stosowania z induktorami CYP3A4 (szczególnie silnymi, jak ryfampicyna czy ziele dziurawca), jak i po jego zakończeniu.¹⁶

Grejpfrut i sok grejpfrutowy – nie zaleca się jednoczesnego stosowania amlodypiny z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym ze względu na możliwość zwiększenia biodostępności, co u niektórych pacjentów może nasilać obniżenie ciśnienia tętniczego.¹⁷

Dantrolen – u zwierząt po podaniu werapamilu i dożylnym podaniu dantrolenu obserwowano prowadzące do śmierci migotanie komór i zapaść krążeniową, powiązane z hiperkaliemią. Ze względu na ryzyko hiperkaliemii zaleca się unikanie jednoczesnego podawania antagonistów wapnia, w tym amlodypiny, u pacjentów podatnych na hipertermię złośliwą i w leczeniu hipertermii złośliwej.¹⁸

Takrolimus – podczas jednoczesnego stosowania z amlodypiną istnieje ryzyko zwiększenia stężenia takrolimusu we krwi, choć mechanizm tej interakcji nie jest całkowicie poznany. Aby uniknąć toksycznego działania takrolimusu, należy monitorować jego stężenie we krwi i w razie potrzeby dostosować dawkę.¹⁹

Inhibitory mTOR – inhibitory mTOR (syrolimus, temsyrolimus, ewerolimus) są substratami CYP3A. Amlodypina jako słaby inhibitor CYP3A4 może zwiększać narażenie na inhibitory mTOR podczas jednoczesnego stosowania.²⁰

Cyklosporyna – u pacjentów po przeszczepie nerki zaobserwowano zmienne zwiększenie minimalnego stężenia cyklosporyny (średnio 0%-40%) podczas jednoczesnego stosowania z amlodypiną. Zaleca się uważne monitorowanie stężenia cyklosporyny u pacjentów po przeszczepie nerki stosujących amlodypinę, a jeżeli jest to konieczne, należy zmniejszyć dawkę cyklosporyny.²¹

Symwastatyna – jednoczesne, wielokrotne podawanie amlodypiny w dawce 10 mg oraz symwastatyny w dawce 80 mg powodowało zwiększenie narażenia na symwastatynę o 77% w porównaniu do monoterapii symwastatyną. U pacjentów stosujących amlodypinę należy zmniejszyć dawkę symwastatyny do 20 mg na dobę.²²

W badaniach klinicznych dotyczących interakcji stwierdzono, że amlodypina nie wpływała na właściwości farmakokinetyczne atorwastatyny, digoksyny lub warfaryny.²³

Interakcje preparatu Dironorm z alkoholem

Spożywanie alkoholu podczas leczenia preparatem Dironorm może prowadzić do nasilenia działania przeciwnadciśnieniowego. Jest to związane z faktem, że alkohol ma działanie rozszerzające naczynia krwionośne, co w połączeniu z działaniem lizynoprylu i amlodypiny może skutkować znacznym obniżeniem ciśnienia tętniczego.

Interakcja z alkoholem może objawiać się następującymi symptomami:

• Nasilone niedociśnienie (hipotensja)
• Zawroty głowy
• Omdlenia
• Zaburzenia równowagi
• Senność
• Zaburzenia koordynacji ruchowej

Efekt hipotensyjny jest szczególnie niebezpieczny u pacjentów z wcześniej występującym niskim ciśnieniem tętniczym, u osób starszych, odwodnionych lub stosujących jednocześnie inne leki obniżające ciśnienie.

Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas stosowania preparatu Dironorm, a jeśli pacjent zdecyduje się na okazjonalne spożycie alkoholu, powinien zostać poinformowany o potencjalnych zagrożeniach oraz objawach nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego.

Tabela interakcji produktu Dironorm z innymi lekami