Dawkowanie i sposób podawania
Corectin 2,5 mg
W leczeniu stabilnej, przewlekłej niewydolności serca bisoprolol fumaran powinien być stosowany jako element standardowej terapii, obejmującej inhibitory ACE lub ARB, diuretyki oraz glikozydy naparstnicy w razie wskazań. Lek wprowadza się wyłącznie u pacjentów w stabilnym stanie klinicznym, bez zaostrzeń niewydolności serca. Rozpoczęcie terapii wymaga niskiej dawki początkowej 1,25 mg raz na dobę, z kolejnym stopniowym zwiększaniem dawki co minimum 2 tygodnie do dawki docelowej 10 mg/dobę. W trakcie titracji konieczne jest ścisłe monitorowanie częstości rytmu serca i ciśnienia tętniczego oraz obserwacja kliniczna pod kątem objawów pogorszenia niewydolności serca. W przypadku nietolerancji zaleca się utrzymanie ostatniej dobrze tolerowanej dawki, nie przekraczając 10 mg/dobę.
Dawkowanie bisoprololu w stabilnej, przewlekłej niewydolności serca
Leczenie stabilnej, przewlekłej niewydolności serca z wykorzystaniem bisoprololu powinno być prowadzone w ramach standardowej terapii obejmującej inhibitory ACE (lub antagonistów receptora angiotensyny II w przypadku nietolerancji inhibitorów ACE), leki moczopędne oraz, w razie wskazań, glikozydy naparstnicy. Bisoprolol należy włączać wyłącznie u pacjentów w stabilnym stanie klinicznym, bez epizodów ostrej niewydolności serca. 1
Terapia powinna być nadzorowana przez lekarza doświadczonego w leczeniu stabilnej, przewlekłej niewydolności serca. 2
Dostosowywanie dawki bisoprololu
Wprowadzanie bisoprololu fumaranu w leczeniu niewydolności serca wymaga ścisłego przestrzegania protokołu stopniowego zwiększania dawki. Rozpoczyna się od niskiej dawki inicjującej, która jest następnie powoli zwiększana w celu uzyskania optymalnego efektu terapeutycznego. 3
Schemat dostosowywania dawki przedstawia się następująco:
- Dawka początkowa: 1,25 mg bisoprololu fumaranu raz na dobę
- Następnie dawkę zwiększa się stopniowo, w odstępach nie krótszych niż dwutygodniowych, w następującej sekwencji: 2,5 mg, 3,75 mg, 5 mg, 7,5 mg, aż do osiągnięcia dawki docelowej 10 mg raz na dobę
4
W przypadku wystąpienia oznak nietolerancji leku, zaleca się utrzymanie mniejszej, dobrze tolerowanej dawki podtrzymującej. Maksymalna rekomendowana dawka dobowa nie powinna przekraczać 10 mg. 5
Podczas procesu zwiększania dawki niezbędne jest ścisłe monitorowanie parametrów życiowych, w szczególności:
Dodatkowo należy prowadzić uważną obserwację kliniczną w celu wczesnego wykrycia ewentualnych objawów pogorszenia niewydolności serca. 6
Modyfikacja dawkowania w trakcie leczenia
W sytuacji gdy maksymalna dawka bisoprololu nie jest dobrze tolerowana przez pacjenta, należy rozważyć stopniowe zmniejszenie dawki leku. 7
Gdy wystąpią objawy takie jak:
- przemijające nasilenie niewydolności serca
- niedociśnienie tętnicze
- bradykardia
zalecana jest weryfikacja dawkowania wszystkich jednocześnie stosowanych leków. W takich przypadkach może być konieczne czasowe zmniejszenie dawki bisoprololu, a w niektórych sytuacjach – całkowite przerwanie terapii beta-adrenolitykiem. 8
Po ustabilizowaniu stanu pacjenta zawsze należy rozważyć ponowne włączenie bisoprololu lub stopniowe zwiększenie jego dawki. 9
Czas trwania terapii bisoprololem
Leczenie bisoprololem fumaranem w przewlekłej niewydolności serca ma charakter długoterminowy. 10
Kategorycznie nie zaleca się nagłego odstawiania bisoprololu ze względu na ryzyko gwałtownego pogorszenia objawów choroby podstawowej. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobą wieńcową, u których nagłe przerwanie leczenia beta-adrenolitykiem może spowodować poważne powikłania sercowo-naczyniowe. Zawsze należy stosować protokół stopniowego zmniejszania dawki dobowej. 11
Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
Pacjenci z niewydolnością wątroby lub nerek
Należy podkreślić, że brak jest precyzyjnych danych farmakokinetycznych dotyczących stosowania bisoprololu u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca współistniejącą z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek. Z tego względu u tych pacjentów zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności podczas procesu zwiększania dawki leku. 12
Pacjenci w podeszłym wieku
U pacjentów w podeszłym wieku z przewlekłą niewydolnością serca nie jest wymagana modyfikacja standardowego schematu dawkowania bisoprololu. 13
Dzieci i młodzież
Ze względu na brak odpowiednich danych klinicznych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa stosowania bisoprololu u dzieci i młodzieży, nie zaleca się stosowania tego leku w tej grupie wiekowej. 14
Sposób podawania leku
Tabletki CORECTIN zawierające 2,5 mg bisoprololu fumaranu należy przyjmować raz dziennie, rano. Lek można zażywać w trakcie posiłku lub niezależnie od posiłków. Tabletki powinny być połykane w całości, popijane odpowiednią ilością płynu. Nie należy ich rozgryzać ani żuć. 15
Tabletki CORECTIN 2,5 mg posiadają linię podziału, co umożliwia ich podział na dwie równe części w razie potrzeby dostosowania dawki. 16
Tabela dawkowania bisoprololu w przewlekłej niewydolności serca
| Etap leczenia | Dawka bisoprololu fumaranu | Częstotliwość podawania | Minimalny czas stosowania | Uwagi kliniczne |
|---|---|---|---|---|
| Dawka początkowa | 1,25 mg | 1 raz na dobę | 2 tygodnie | Wymaga ścisłego monitorowania parametrów życiowych |
| Pierwszy etap zwiększania dawki | 2,5 mg | 1 raz na dobę | 2 tygodnie lub dłużej | Zwiększenie dawki tylko przy dobrej tolerancji |
| Drugi etap zwiększania dawki | 3,75 mg | 1 raz na dobę | 2 tygodnie lub dłużej | Monitorowanie ciśnienia i częstości rytmu serca |
| Trzeci etap zwiększania dawki | 5 mg | 1 raz na dobę | 2 tygodnie lub dłużej | Ocena objawów niewydolności serca |
| Czwarty etap zwiększania dawki | 7,5 mg | 1 raz na dobę | 2 tygodnie lub dłużej | Ocena tolerancji leczenia |
| Dawka docelowa podtrzymująca | 10 mg | 1 raz na dobę | Leczenie długotrwałe | Dawka maksymalna, stosowana przy dobrej tolerancji |
| Dawka zmniejszona (w przypadku nietolerancji) |
Ostatnia dobrze tolerowana dawka | 1 raz na dobę | Leczenie długotrwałe | Indywidualna optymalizacja dawki |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania