Dawkowanie i sposób podawania
Corectin 2,5 mg

W leczeniu stabilnej, przewlekłej niewydolności serca bisoprolol fumaran powinien być stosowany jako element standardowej terapii, obejmującej inhibitory ACE lub ARB, diuretyki oraz glikozydy naparstnicy w razie wskazań. Lek wprowadza się wyłącznie u pacjentów w stabilnym stanie klinicznym, bez zaostrzeń niewydolności serca. Rozpoczęcie terapii wymaga niskiej dawki początkowej 1,25 mg raz na dobę, z kolejnym stopniowym zwiększaniem dawki co minimum 2 tygodnie do dawki docelowej 10 mg/dobę. W trakcie titracji konieczne jest ścisłe monitorowanie częstości rytmu serca i ciśnienia tętniczego oraz obserwacja kliniczna pod kątem objawów pogorszenia niewydolności serca. W przypadku nietolerancji zaleca się utrzymanie ostatniej dobrze tolerowanej dawki, nie przekraczając 10 mg/dobę.

Dawkowanie bisoprololu w stabilnej, przewlekłej niewydolności serca

Leczenie stabilnej, przewlekłej niewydolności serca z wykorzystaniem bisoprololu powinno być prowadzone w ramach standardowej terapii obejmującej inhibitory ACE (lub antagonistów receptora angiotensyny II w przypadku nietolerancji inhibitorów ACE), leki moczopędne oraz, w razie wskazań, glikozydy naparstnicy. Bisoprolol należy włączać wyłącznie u pacjentów w stabilnym stanie klinicznym, bez epizodów ostrej niewydolności serca. 1

Terapia powinna być nadzorowana przez lekarza doświadczonego w leczeniu stabilnej, przewlekłej niewydolności serca. 2

Dostosowywanie dawki bisoprololu

Wprowadzanie bisoprololu fumaranu w leczeniu niewydolności serca wymaga ścisłego przestrzegania protokołu stopniowego zwiększania dawki. Rozpoczyna się od niskiej dawki inicjującej, która jest następnie powoli zwiększana w celu uzyskania optymalnego efektu terapeutycznego. 3

Schemat dostosowywania dawki przedstawia się następująco:

  • Dawka początkowa: 1,25 mg bisoprololu fumaranu raz na dobę
  • Następnie dawkę zwiększa się stopniowo, w odstępach nie krótszych niż dwutygodniowych, w następującej sekwencji: 2,5 mg, 3,75 mg, 5 mg, 7,5 mg, aż do osiągnięcia dawki docelowej 10 mg raz na dobę

4

W przypadku wystąpienia oznak nietolerancji leku, zaleca się utrzymanie mniejszej, dobrze tolerowanej dawki podtrzymującej. Maksymalna rekomendowana dawka dobowa nie powinna przekraczać 10 mg. 5

Podczas procesu zwiększania dawki niezbędne jest ścisłe monitorowanie parametrów życiowych, w szczególności:

Dodatkowo należy prowadzić uważną obserwację kliniczną w celu wczesnego wykrycia ewentualnych objawów pogorszenia niewydolności serca. 6

Modyfikacja dawkowania w trakcie leczenia

W sytuacji gdy maksymalna dawka bisoprololu nie jest dobrze tolerowana przez pacjenta, należy rozważyć stopniowe zmniejszenie dawki leku. 7

Gdy wystąpią objawy takie jak:

zalecana jest weryfikacja dawkowania wszystkich jednocześnie stosowanych leków. W takich przypadkach może być konieczne czasowe zmniejszenie dawki bisoprololu, a w niektórych sytuacjach – całkowite przerwanie terapii beta-adrenolitykiem. 8

Po ustabilizowaniu stanu pacjenta zawsze należy rozważyć ponowne włączenie bisoprololu lub stopniowe zwiększenie jego dawki. 9

Czas trwania terapii bisoprololem

Leczenie bisoprololem fumaranem w przewlekłej niewydolności serca ma charakter długoterminowy. 10

Kategorycznie nie zaleca się nagłego odstawiania bisoprololu ze względu na ryzyko gwałtownego pogorszenia objawów choroby podstawowej. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobą wieńcową, u których nagłe przerwanie leczenia beta-adrenolitykiem może spowodować poważne powikłania sercowo-naczyniowe. Zawsze należy stosować protokół stopniowego zmniejszania dawki dobowej. 11

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci z niewydolnością wątroby lub nerek

Należy podkreślić, że brak jest precyzyjnych danych farmakokinetycznych dotyczących stosowania bisoprololu u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca współistniejącą z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek. Z tego względu u tych pacjentów zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności podczas procesu zwiększania dawki leku. 12

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku z przewlekłą niewydolnością serca nie jest wymagana modyfikacja standardowego schematu dawkowania bisoprololu. 13

Dzieci i młodzież

Ze względu na brak odpowiednich danych klinicznych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa stosowania bisoprololu u dzieci i młodzieży, nie zaleca się stosowania tego leku w tej grupie wiekowej. 14

Sposób podawania leku

Tabletki CORECTIN zawierające 2,5 mg bisoprololu fumaranu należy przyjmować raz dziennie, rano. Lek można zażywać w trakcie posiłku lub niezależnie od posiłków. Tabletki powinny być połykane w całości, popijane odpowiednią ilością płynu. Nie należy ich rozgryzać ani żuć. 15

Tabletki CORECTIN 2,5 mg posiadają linię podziału, co umożliwia ich podział na dwie równe części w razie potrzeby dostosowania dawki. 16

Tabela dawkowania bisoprololu w przewlekłej niewydolności serca

Etap leczenia Dawka bisoprololu fumaranu Częstotliwość podawania Minimalny czas stosowania Uwagi kliniczne
Dawka początkowa 1,25 mg 1 raz na dobę 2 tygodnie Wymaga ścisłego monitorowania parametrów życiowych
Pierwszy etap zwiększania dawki 2,5 mg 1 raz na dobę 2 tygodnie lub dłużej Zwiększenie dawki tylko przy dobrej tolerancji
Drugi etap zwiększania dawki 3,75 mg 1 raz na dobę 2 tygodnie lub dłużej Monitorowanie ciśnienia i częstości rytmu serca
Trzeci etap zwiększania dawki 5 mg 1 raz na dobę 2 tygodnie lub dłużej Ocena objawów niewydolności serca
Czwarty etap zwiększania dawki 7,5 mg 1 raz na dobę 2 tygodnie lub dłużej Ocena tolerancji leczenia
Dawka docelowa podtrzymująca 10 mg 1 raz na dobę Leczenie długotrwałe Dawka maksymalna, stosowana przy dobrej tolerancji
Dawka zmniejszona
(w przypadku nietolerancji)
Ostatnia dobrze tolerowana dawka 1 raz na dobę Leczenie długotrwałe Indywidualna optymalizacja dawki
  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl