Interakcje leku
Bilagra 20 mg
Bilastyna w dawce 20 mg wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne, które należy uwzględnić podczas terapii. Biodostępność leku zmniejsza się o około 30% przy jednoczesnym spożyciu pokarmu lub soku grejpfrutowego, co wynika z hamowania transportera OATP1A2. Leki takie jak rytonawir i ryfampicyna również obniżają stężenie bilastyny w osoczu poprzez ten sam mechanizm, co może skutkować zmniejszoną skutecznością terapeutyczną. Z kolei ketokonazol (400 mg/dobę) i erytromycyna (500 mg trzy razy/dobę) powodują dwukrotny wzrost AUC i 2-3-krotny wzrost Cmax bilastyny, co jest efektem interakcji z glikoproteiną P (P-gp). Podobny, choć mniej nasilony, efekt (wzrost Cmax o 50%) obserwuje się przy jednoczesnym stosowaniu diltiazemu (60 mg/dobę). Cyklosporyna również zwiększa stężenie bilastyny w osoczu przez wpływ na P-gp. Mimo tych zmian farmakokinetycznych, nie odnotowano istotnych klinicznie negatywnych skutków bezpieczeństwa.
Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Bilastyna może wchodzić w liczne interakcje z innymi substancjami, które należy uwzględnić podczas planowania terapii. Przedstawione poniżej dane dotyczą badań interakcji przeprowadzonych u osób dorosłych, które mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa stosowania leku Bilagra zawierającego 20 mg bilastyny.1
Interakcje z żywnością i sokami owocowymi
Biodostępność bilastyny jest znacząco zmniejszona przy jednoczesnym spożyciu z pokarmem. Pokarm obniża biodostępność bilastyny podanej doustnie o około 30%.2
Podobny efekt obserwuje się przy jednoczesnym spożyciu bilastyny z sokiem grejpfrutowym, który również zmniejsza biodostępność leku o 30%. Należy zauważyć, że podobny efekt mogą wywoływać również inne soki owocowe, a stopień zmniejszenia biodostępności może różnić się w zależności od producenta i rodzaju owoców. Mechanizm tej interakcji wynika z zahamowania polipeptydu OATP1A2, transportera wychwytu, dla którego bilastyna jest substratem.3
Interakcje farmakologiczne
Istnieje szereg substancji leczniczych, które mogą wchodzić w interakcje z bilastyną poprzez wpływ na jej transport w organizmie:
Substancje będące substratami lub inhibitorami OATP1A2 – leki takie jak rytonawir i ryfampicyna mogą zmniejszać stężenie bilastyny w osoczu, podobnie jak to ma miejsce w przypadku soków owocowych.4
Ketokonazol i erytromycyna – jednoczesne stosowanie bilastyny w dawce 20 mg raz na dobę z ketokonazolem (400 mg raz na dobę) lub erytromycyną (500 mg trzy razy na dobę) skutkuje dwukrotnym zwiększeniem ekspozycji ogólnoustrojowej (AUC) oraz dwu-trzykrotnym zwiększeniem maksymalnego stężenia bilastyny we krwi (Cmax). Zmiany te wynikają z interakcji z jelitowym wypływem transporterów, ponieważ bilastyna jest substratem dla glikoproteiny P (P-gp) i nie podlega metabolizowaniu. Mimo znaczących zmian farmakokinetycznych, nie zaobserwowano istotnego wpływu na profil bezpieczeństwa bilastyny w połączeniu z ketokonazolem lub erytromycyną.5
Inne substancje będące substratami lub inhibitorami P-gp – leki takie jak cyklosporyna również mogą zwiększać stężenie bilastyny w osoczu z powodu wpływu na transport poprzez glikoproteinę P.6
Diltiazem – jednoczesne przyjmowanie bilastyny w dawce 20 mg raz na dobę i diltiazemu w dawce 60 mg raz na dobę powoduje wzrost maksymalnego stężenia bilastyny we krwi (Cmax) o 50%. Efekt ten, podobnie jak w przypadku innych interakcji, jest związany z wpływem na jelitowy wypływ transporterów. Nie wydaje się jednak, aby ta interakcja wpływała na profil bezpieczeństwa bilastyny.7
Interakcje z alkoholem
W badaniach klinicznych wykazano, że sprawność psychomotoryczna po jednoczesnym spożyciu alkoholu i bilastyny w dawce 20 mg raz na dobę była porównywalna do obserwowanej po przyjęciu alkoholu w połączeniu z placebo. Oznacza to, że bilastyna nie nasila depresyjnego wpływu alkoholu na ośrodkowy układ nerwowy.8
Należy jednak zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych lub obsługi maszyn po spożyciu alkoholu, nawet w połączeniu z bilastyną, ponieważ indywidualna reakcja pacjenta może być zróżnicowana. Bilastyna, w przeciwieństwie do wielu innych leków przeciwhistaminowych, nie wykazuje dodatkowego działania sedatywnego w połączeniu z alkoholem.
Interakcje z lekami uspokajającymi
W przypadku jednoczesnego stosowania bilastyny w dawce 20 mg raz na dobę z lorazepamem w dawce 3 mg raz na dobę przez okres 8 dni nie zaobserwowano nasilenia depresyjnego wpływu lorazepamu na ośrodkowy układ nerwowy. Oznacza to, że bilastyna nie wzmaga sedatywnego działania benzodiazepin.9
Interakcje u dzieci i młodzieży
Należy podkreślić, że badania interakcji bilastyny przeprowadzono wyłącznie u osób dorosłych. Z uwagi na brak doświadczenia klinicznego dotyczącego interakcji bilastyny z innymi produktami leczniczymi, pokarmem oraz sokami owocowymi u dzieci, przy przepisywaniu bilastyny pacjentom pediatrycznym należy brać pod uwagę wyniki badań interakcji uzyskane u dorosłych. Ponadto, brak jest danych klinicznych u dzieci pozwalających określić, czy zmiany parametrów farmakokinetycznych (AUC, Cmax) wynikające z interakcji mają wpływ na profil bezpieczeństwa bilastyny w tej grupie wiekowej.10
Tabela interakcji bilastyny z innymi substancjami
| Substancja/czynnik | Rodzaj interakcji | Efekt na poziom bilastyny | Mechanizm interakcji | Poziom istotności klinicznej |
|---|---|---|---|---|
| Pokarm | Farmakokinetyczna | Zmniejszenie biodostępności o 30% | Wpływ na wchłanianie | Umiarkowany – zaleca się przyjmowanie leku na czczo |
| Sok grejpfrutowy i inne soki owocowe | Farmakokinetyczna | Zmniejszenie biodostępności o 30% | Hamowanie transportera OATP1A2 | Umiarkowany – zaleca się unikanie soków podczas stosowania leku |
| Ketokonazol | Farmakokinetyczna | Zwiększenie AUC 2× i Cmax 2-3× | Interakcja z P-glikoproteiną (P-gp) | Umiarkowany – monitorowanie pacjenta |
| Erytromycyna | Farmakokinetyczna | Zwiększenie AUC 2× i Cmax 2-3× | Interakcja z P-glikoproteiną (P-gp) | Umiarkowany – monitorowanie pacjenta |
| Diltiazem | Farmakokinetyczna | Zwiększenie Cmax o 50% | Interakcja z jelitowymi transporterami | Niski – brak wpływu na profil bezpieczeństwa |
| Cyklosporyna | Farmakokinetyczna | Zwiększenie stężenia w osoczu | Interakcja z P-glikoproteiną (P-gp) | Umiarkowany – monitorowanie pacjenta |
| Rytonawir | Farmakokinetyczna | Zmniejszenie stężenia w osoczu | Wpływ na transporter OATP1A2 | Umiarkowany – możliwa obniżona skuteczność bilastyny |
| Ryfampicyna | Farmakokinetyczna | Zmniejszenie stężenia w osoczu | Wpływ na transporter OATP1A2 | Umiarkowany – możliwa obniżona skuteczność bilastyny |
| Alkohol | Farmakodynamiczna | Brak wpływu | Brak nasilenia działania depresyjnego | Niski – brak dodatkowego efektu sedatywnego |
| Lorazepam | Farmakodynamiczna | Brak wpływu | Brak nasilenia działania depresyjnego | Niski – brak dodatkowego efektu sedatywnego |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania