Właściwości farmakokinetyczne
Berotec N 100 100 mcg/dawkę inh.

Właściwości farmakokinetyczne leku Berotec N 100

Właściwości farmakokinetyczne fenoterolu bromowodorku zawartego w preparacie Berotec N 100 (100 mikrogramów/dawkę, aerozol inhalacyjny, roztwór) zostały szczegółowo zbadane po różnych drogach podania: wziewnej, dożylnej oraz doustnej. Należy podkreślić, że efekt terapeutyczny tego produktu wiąże się przede wszystkim z jego miejscowym działaniem w drogach oddechowych, co oznacza, że stężenie substancji w osoczu niekoniecznie musi korelować z efektem rozszerzającym oskrzela.¹

Wchłanianie

Po podaniu wziewnym skuteczność dostarczenia substancji czynnej do dolnych dróg oddechowych jest zależna od techniki inhalacji i zastosowanego systemu inhalacyjnego. Badania wykazują, że jedynie 10-30% substancji czynnej uwolnionej z inhalatora faktycznie dociera do dolnych dróg oddechowych. Pozostała część leku osiada w górnych drogach oddechowych oraz jamie ustnej, skąd następnie jest połykana. W przypadku podania fenoterolu za pomocą inhalatora ciśnieniowego z dozownikiem (pMDI), całkowita biodostępność leku wynosi 18,7%.²

Proces wchłaniania fenoterolu z płuc charakteryzuje się dwufazowością:

• 30% dawki wchłaniane jest szybko, z okresem półtrwania wynoszącym 11 minut
• 70% dawki wchłaniane jest wolno, z okresem półtrwania wynoszącym 120 minut

³

Badania farmakokinetyczne wykazały, że po wziewnym podaniu pojedynczej dawki 200 µg fenoterolu w postaci aerozolu inhalacyjnego (HFA-pMDI), maksymalne stężenie leku w osoczu (Cmax) osiąga średnią geometryczną 66,9 pg/ml. Czas osiągnięcia maksymalnego stężenia (tmax) wynosi 15 minut.⁴

W przypadku podania doustnego, wchłanianiu ulega około 60% dawki fenoterolu bromowodorku. Jednakże wchłonięty lek podlega intensywnemu metabolizmowi pierwszego przejścia, co skutkuje bardzo niską biodostępnością doustną wynoszącą zaledwie około 1,5%. Z tego powodu część substancji czynnej, która zostaje połknięta po inhalacji, ma niewielki wpływ na całkowite stężenie leku w osoczu.⁵

Dystrybucja

Fenoterol charakteryzuje się szeroką dystrybucją w organizmie. Objętość dystrybucji w stanie równowagi dynamicznej (Vss) po podaniu dożylnym wynosi 1,9-2,7 l/kg. Rozmieszczenie fenoterolu w osoczu po podaniu dożylnym przebiega zgodnie z trójkompartmentowym modelem farmakokinetycznym z następującymi okresami półtrwania:

• tα = 0,42 minuty
• tβ = 14,3 minuty
• tγ = 3,2 godziny

⁶

Stopień wiązania fenoterolu z białkami osocza mieści się w zakresie 40-55%.⁷

Metabolizm

Fenoterol podlega intensywnym procesom metabolicznym u człowieka. Głównym szlakiem metabolicznym jest sprzęganie z glukuronidami i siarczanami. Po podaniu doustnym fenoterol metabolizowany jest przede wszystkim w procesie siarczanowania. Istotnym jest, że proces metabolicznej dezaktywacji substancji macierzystej rozpoczyna się już w ścianie jelita.⁸

Eliminacja

Główną drogą usuwania fenoterolu z organizmu jest biotransformacja z następowym wydalaniem z żółcią, co stanowi około 85% średniego całkowitego klirensu leku. Po podaniu dożylnym całkowity klirens fenoterolu wynosi 1,1-1,8 l/min. Klirens nerkowy stanowi około 15% średniego całkowitego klirensu dla ogólnoustrojowo dostępnej dawki i wynosi 0,27 l/min. Biorąc pod uwagę frakcję leku związaną z białkami osocza, wartość klirensu nerkowego sugeruje, że oprócz przesączania kłębuszkowego w eliminacji fenoterolu uczestniczy również wydzielanie kanalikowe.⁹

Badania z zastosowaniem znakowania radioaktywnego wykazały, że całkowita radioaktywność wydalona z moczem w okresie 48 godzin po podaniu wynosi:

• około 39% dawki po podaniu doustnym
• około 65% dawki po podaniu dożylnym

¹⁰

Natomiast całkowita radioaktywność wydalona z kałem wynosi:

• 40,2% dawki po podaniu doustnym
• 14,8% dawki po podaniu dożylnym

¹¹

W postaci niezmienionej z moczem wydalane jest:

• 0,38% dawki po podaniu doustnym
• 15% dawki po podaniu dożylnym
• 2% dawki po podaniu wziewnym z inhalatora z dozownikiem (w ciągu 24 godzin)

¹²

Farmakokinetyka w populacjach szczególnych

Niezmetabolizowany fenoterolu bromowodorek ma zdolność przenikania przez łożysko oraz do mleka matki.¹³

Należy zaznaczyć, że brak jest wystarczających danych dotyczących wpływu fenoterolu bromowodorku na metabolizm u pacjentów z cukrzycą.¹⁴