Specjalne ostrzeżenia
Azithromycin ZIM

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Azithromycin ZIM 500 mg

Stosowanie produktu leczniczego Azithromycin ZIM wymaga uwzględnienia szeregu istotnych ostrzeżeń i zachowania odpowiednich środków ostrożności, które zapewnią bezpieczeństwo terapii. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje, które należy rozważyć przed zaleceniem leczenia tym antybiotykiem makrolidowym.¹

Reakcje nadwrażliwości

Podczas terapii azytromycyną raportowano występowanie rzadkich, ale poważnych reakcji alergicznych, które mogą mieć charakter zagrażający życiu. Należą do nich:

• Obrzęk naczynioruchowy
• Reakcje anafilaktyczne (rzadko kończące się zgonem)
• Ciężkie reakcje skórne, w tym:
  • Ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP)
  • Zespół Stevensa-Johnsona (SJS)
  • Toksyczna nekroliza naskórka (zespół Lyella, TEN) – rzadko prowadząca do zgonu
  • Wysypka polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS)

W przypadku niektórych z tych reakcji na azytromycynę obserwowano nawroty objawów, co wymaga dłuższego okresu obserwacji i leczenia. W razie wystąpienia reakcji alergicznej konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku i wdrożenie odpowiedniego postępowania terapeutycznego. Istotne jest, aby pamiętać, że po przerwaniu leczenia objawowego może wystąpić nawrót objawów alergicznych.²

Hepatotoksyczność

Wątroba jest głównym narządem odpowiedzialnym za eliminację azytromycyny, dlatego u pacjentów z ciężkimi chorobami wątroby należy zachować szczególną ostrożność. W literaturze opisano przypadki piorunującego zapalenia wątroby podczas stosowania azytromycyny, które może prowadzić do zagrażającej życiu niewydolności wątroby. Czynnikami ryzyka mogą być wcześniej występujące choroby wątroby lub jednoczesne przyjmowanie innych produktów leczniczych o działaniu hepatotoksycznym.³

W przypadku wystąpienia objawów sugerujących zaburzenia czynności wątroby, takich jak:

• Szybko rozwijająca się astenia (osłabienie)
• Żółtaczka
• Ciemne zabarwienie moczu
• Skłonność do krwawień
• Encefalopatia wątrobowa

należy bezzwłocznie przeprowadzić badania czynności wątroby i w razie nieprawidłowości przerwać podawanie azytromycyny.⁴

Dziecięce przerostowe zwężenie odźwiernika

Po zastosowaniu azytromycyny u noworodków (leczenie do 42 dnia życia) zgłaszano przypadki dziecięcego przerostowego zwężenia odźwiernika. Należy poinformować rodziców i personel medyczny o konieczności zgłaszania lekarzowi takich objawów jak wymioty lub rozdrażnienie podczas karmienia.⁵

Interakcje z pochodnymi ergotaminy

Chociaż brak bezpośrednich danych dotyczących interakcji azytromycyny z pochodnymi sporyszu, opisywano przypadki ergotyzmu wywołanego przez jednoczesne podawanie niektórych antybiotyków makrolidowych z pochodnymi sporyszu. Ze względu na teoretyczną możliwość wystąpienia ergotyzmu, nie należy jednocześnie stosować azytromycyny i pochodnych sporyszu.⁶

Ryzyko nadkażeń

Podobnie jak w przypadku innych antybiotyków, zaleca się obserwację pacjenta pod kątem objawów nadkażenia drobnoustrojami niewrażliwymi na azytromycynę, w tym zakażeń grzybiczych.⁷

Biegunka związana z Clostridioides difficile

Po zastosowaniu niemal wszystkich leków przeciwbakteryjnych, w tym azytromycyny, zgłaszano występowanie biegunki związanej z Clostridioides difficile (CDAD). Nasilenie tych biegunek może wahać się od łagodnego do ciężkiego zapalenia okrężnicy, które może prowadzić do zgonu. Stosowanie antybiotyków zaburza prawidłową florę bakteryjną okrężnicy, co sprzyja nadmiernemu rozwojowi C. difficile.⁸

C. difficile wytwarza toksyny A i B, które przyczyniają się do rozwoju rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego. Szczepy C. difficile wytwarzające hipertoksyny powodują zwiększenie zachorowalności i śmiertelności, gdyż zakażenia te mogą być oporne na leczenie przeciwbakteryjne i mogą wymagać usunięcia okrężnicy (kolektomii).⁹

Rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego należy zawsze uwzględnić w diagnostyce różnicowej u wszystkich pacjentów, u których biegunka wystąpiła w trakcie lub po antybiotykoterapii. Dokładny wywiad lekarski jest niezbędny, ponieważ notowano przypadki rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego występujące nawet ponad dwa miesiące po podaniu leków przeciwbakteryjnych.¹⁰

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <10 mL/minutę) obserwowano zwiększenie o 33% całkowitej ekspozycji na azytromycynę, co może wymagać odpowiedniego dostosowania dawkowania.¹¹

Wydłużenie odstępu QT

Podczas leczenia antybiotykami makrolidowymi, w tym azytromycyną, obserwowano wydłużenie repolaryzacji serca i odstępu QT, wiążące się z ryzykiem rozwoju zaburzeń rytmu serca i częstoskurczu typu torsade de pointes. Poniższe czynniki mogą zwiększać ryzyko rozwoju arytmii komorowych (w tym torsade de pointes), które mogą prowadzić do zatrzymania akcji serca:¹²

Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z utrzymującymi się stanami proarytmicznymi, zwłaszcza u kobiet i pacjentów w podeszłym wieku, takich jak:

• Pacjenci z wrodzonym lub potwierdzonym nabytym wydłużeniem odstępu QT
• Pacjenci leczeni innymi substancjami czynnymi, które wydłużają odstęp QT, takimi jak:
  • Leki przeciwarytmiczne klasy IA (chinidyna i prokainamid)
  • Leki przeciwarytmiczne klasy III (dofetylid, amiodaron i sotalol)
  • Cyzapryd i terfenadyna
  • Leki przeciwpsychotyczne (np. pimozyd)
  • Leki przeciwdepresyjne (np. citalopram)
  • Fluorochinolony (np. moksyfloksacyna i lewofloksacyna)
• Pacjenci z zaburzeniami elektrolitowymi, szczególnie w przypadkach hipokaliemii i hipomagnezemii
• Pacjenci z istotną klinicznie bradykardią, zaburzeniami rytmu serca lub ciężką niewydolnością serca

U tych grup pacjentów należy dokładnie rozważyć stosunek korzyści do ryzyka przed zastosowaniem azytromycyny.¹³

Miastenia

U pacjentów leczonych azytromycyną obserwowano zaostrzenia objawów miastenii lub wystąpienie zespołu miastenicznego. Pacjenci z rozpoznaną miastenią powinni być uważnie monitorowani podczas terapii.¹⁴

Informacje o substancjach pomocniczych

Azithromycin ZIM 500 mg tabletki powlekane zawiera laktozę. Produkt nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.¹⁵

Produkt zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, co oznacza, że jest praktycznie „wolny od sodu”.¹⁶