Właściwości farmakokinetyczne
Atussan 1,5 mg/ml
Cytrynian butamiratu, zawarty w leku Atussan w dawce 1,5 mg/ml (co odpowiada 7,5 mg substancji czynnej w 5 ml syropu), charakteryzuje się szybkim i efektywnym wchłanianiem po podaniu doustnym. Po absorpcji ulega całkowitej hydrolizie do dwóch głównych metabolitów: kwasu fenylo-2-masłowego oraz dietyloaminoetoksyetanolu, z których pierwszy osiąga maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) 6,4 µg/ml po około 1,5 godziny od podania dawki 150 mg. Substancja wykazuje wysokie (ok. 95%) wiązanie z białkami osocza, a jej objętość dystrybucji nie została precyzyjnie określona. Zarówno cytrynian butamiratu, jak i jego metabolity wykazują działanie przeciwkaszlowe, a eliminacja zachodzi głównie przez nerki w postaci sprzężonej z kwasem glukuronowym. Okres półtrwania leku jest zmienny, mieszcząc się w zakresie 6–26 godzin, z pojedynczymi wartościami sięgającymi 41 godzin.
Właściwości farmakokinetyczne leku Atussan (1,5 mg/ml, syrop)
Lek Atussan zawiera 1,5 mg cytrynianu butamiratu w każdym ml syropu, co oznacza, że dawka 5 ml dostarcza 7,5 mg substancji czynnej. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę farmakokinetyczną tego produktu leczniczego, obejmującą procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz eliminacji substancji czynnej z organizmu.1
Wchłanianie
Na podstawie dostępnych danych farmakologicznych stwierdzono, że cytrynian butamiratu charakteryzuje się szybkim i dobrym wchłanianiem po podaniu drogą doustną. Po wchłonięciu substancja czynna podlega procesowi hydrolizy, w wyniku którego powstają dwa główne metabolity: kwas fenylo-2-masłowy oraz dietyloaminoetoksyetanol.2
Należy zaznaczyć, że nie przeprowadzono badań oceniających wpływ jednoczesnego spożywania posiłków na proces wchłaniania cytrynianu butamiratu. Nie jest również znana zależność między biodostępnością a wielkością przyjętej dawki – nie ustalono, czy ma ona charakter liniowy.3
Badania farmakokinetyczne wykazały, że po podaniu 150 mg cytrynianu butamiratu w postaci syropu, maksymalne stężenie w osoczu głównego metabolitu – kwasu fenylo-2-masłowego – osiąga wartość 6,4 µg/ml. Stężenie maksymalne (Cmax) jest osiągane po około 1,5 godziny od momentu przyjęcia leku.4
Dystrybucja
Dokładna objętość dystrybucji cytrynianu butamiratu u ludzi nie została określona. Brak również danych na temat przenikania substancji czynnej przez barierę łożyskową oraz do mleka matki.5
Badania z zastosowaniem butamiratu znakowanego izotopem 14C wykazały wysoki stopień wiązania z białkami osocza wynoszący około 95%.6
Metabolizm
Cytrynian butamiratu podlega szybkiej i całkowitej hydrolizie, w wyniku której powstają dwa główne metabolity:
- Kwas fenylo-2-masłowy – który w kolejnym etapie jest częściowo metabolizowany w procesie hydroksylacji
- Dietyloaminoetoksyetanol – dla którego brak jest danych dotyczących dalszych przemian u ludzi
Istotnym faktem jest, że badania przeprowadzone na różnych gatunkach zwierząt wykazały, że oba metabolity również wykazują działanie przeciwkaszlowe, co przyczynia się do efektu terapeutycznego leku.7
Eliminacja
Wszystkie trzy związki (cytrynian butamiratu oraz jego dwa metabolity) są wydalane głównie przez nerki w moczu, w postaci sprzężonej z kwasem glukuronowym.8
Biologiczny okres półtrwania charakteryzuje się znaczną zmiennością międzyosobniczą. Dla syropu zmierzone wartości t0,5 mieszczą się w zakresie od 6 do 26 godzin, przy czym odnotowano także pojedynczą wartość wynoszącą 41 godzin.9
Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów
Aktualnie brak jest danych dotyczących wpływu zaburzeń czynności wątroby lub nerek na parametry farmakokinetyczne cytrynianu butamiratu. Ze względu na fakt, że metabolizm leku zachodzi głównie w wątrobie, a eliminacja metabolitów odbywa się drogą nerkową, można przypuszczać, że dysfunkcje tych narządów mogą potencjalnie wpływać na proces biotransformacji i wydalania leku, jednak nie zostało to potwierdzone w dedykowanych badaniach klinicznych.10
Skład jakościowy i ilościowy leku
Dla pełnego obrazu farmakokinetycznego warto zwrócić uwagę na skład produktu, który oprócz substancji czynnej zawiera następujące substancje pomocnicze:
| Substancja pomocnicza | Zawartość w 1 ml syropu | Zawartość w 5 ml syropu |
|---|---|---|
| Sorbitol ciekły, niekrystalizujący E 420 | 450 mg | 2250 mg |
| Glicerol E 422 | 250 mg | 1250 mg |
| Sodu benzoesan E 211 | 1 mg | 5 mg |
| Etanol | 1,392 mg | 6,96 mg |
Obecność tych substancji pomocniczych może potencjalnie wpływać na parametry farmakokinetyczne leku, choć ich bezpośredni wpływ na procesy ADME (absorpcja, dystrybucja, metabolizm, eliminacja) cytrynianu butamiratu nie został szczegółowo zbadany.11
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania