Właściwości farmakodynamiczne boraksu

Boraks, substancja czynna leku Aphtin, należy do grupy farmakoterapeutycznej: inne środki do miejscowego leczenia jamy ustnej; różne (kod ATC: A01AD11). Substancja ta wykazuje działanie jako słaby środek antyseptyczny, stosowany miejscowo w leczeniu chorób jamy ustnej. ¹

Mechanizm działania bakteriostatycznego i przeciwgrzybiczego

Mechanizm działania boraksu opiera się na kilku procesach biochemicznych zachodzących w komórkach drobnoustrojów:

• Nieodwracalne wiązanie się z białkami strukturalnymi i czynnościowymi komórek drobnoustroju, co prowadzi do działania bakteriostatycznego i przeciwgrzybiczego ²
• Działanie odwadniające na cytoplazmę komórkową, które prowadzi do zaburzeń gospodarki elektrolitowej ³
• Zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej w komórkach patogenów ⁴

Należy podkreślić, że kwas borowy i jego sole, w tym boraks, klasyfikowane są jako trucizny komórkowe, co wyjaśnia ich skuteczność przeciwko drobnoustrojom. ⁵

Właściwości farmakokinetyczne miejscowego zastosowania

Pomimo że boraks stosowany miejscowo w jamie ustnej może teoretycznie wchłaniać się przez błonę śluzową w procesie dyfuzji biernej, produkt leczniczy Aphtin został sformułowany w sposób minimalizujący wchłanianie ogólnoustrojowe. ⁶

Specjalna formulacja produktu Aphtin zawierająca glicerynę zapewnia:

• Wysokie ciśnienie osmotyczne w miejscu aplikacji ⁷
• Przenikanie wody z otaczających komórek, które ulegają obkurczeniu ⁸
• Miejscowe działanie antyseptyczne boraksu, przy jednoczesnej ochronie przed wchłanianiem ogólnoustrojowym ⁹

Dawkowanie i stężenie substancji czynnej

Produkt leczniczy Aphtin zawiera boraks w stężeniu 200 mg/g roztworu do stosowania w jamie ustnej. Ta ilość substancji czynnej zapewnia odpowiednie działanie miejscowe przy minimalnym ryzyku działań niepożądanych związanych z ewentualnym wchłanianiem ogólnoustrojowym. ¹⁰