Właściwości farmakokinetyczne
Aphtin 200 mg/g

Właściwości farmakokinetyczne boraksu

Boraks, substancja czynna produktu leczniczego APHTIN (200 mg/g, roztwór do stosowania w jamie ustnej), charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które określają jego zachowanie w organizmie po podaniu.¹

Wchłanianie

Boraks wykazuje wysoką biodostępność, wchłaniając się w sposób łatwy i efektywny z następujących miejsc:

• Uszkodzonej skóry – penetracja poprzez uszkodzoną warstwę naskórka
• Błon śluzowych – w tym błony śluzowej jamy ustnej
• Przewodu pokarmowego – z wysoką absorpcją przekraczającą 90%

Po wchłonięciu, boraks osiąga maksymalne stężenie w osoczu w ciągu 2-3 godzin od podania.²

Dystrybucja

Po wchłonięciu do krwiobiegu, boraks charakteryzuje się następującymi właściwościami dystrybucji:

• Nie wiąże się z białkami osocza
• Gromadzi się preferencyjnie w narządach
• Powoli przenika przez barierę krew-mózg

Objętość dystrybucji boraksu wynosi 0,5 l/kg masy ciała, co wskazuje na ograniczoną dystrybucję w tkankach.³

Metabolizm

Boraks nie podlega istotnym procesom metabolicznym w organizmie. Substancja ta zachowuje swoją strukturę chemiczną podczas przechodzenia przez organizm, co przekłada się na jej aktywność farmakologiczną oraz profil bezpieczeństwa.⁴

Eliminacja

Proces wydalania boraksu charakteryzuje się następującymi cechami:

• Wydalany jest głównie drogą nerkową
• Około 90% podanej dawki wydala się z moczem
• Substancja wydalana jest w postaci niezmienionej
• Okres półtrwania (T1/2) wynosi od 12 do 27 godzin

Stosunkowo długi okres półtrwania wskazuje na powolną eliminację boraksu z organizmu, co może przyczyniać się do jego kumulacji w przypadku powtarzanego podawania.⁵