Wskazania do stosowania
Aphtin 200 mg/g

Wskazania do stosowania leku Aphtin

Lek Aphtin w postaci roztworu do stosowania w jamie ustnej o stężeniu 200 mg/g jest wskazany w leczeniu pleśniawek, które są zakażeniem drożdżakowym błony śluzowej jamy ustnej.¹

Charakterystyka pleśniawek

Pleśniawki (kandydoza jamy ustnej) to zakażenie grzybicze błony śluzowej jamy ustnej wywołane przez drożdżaki z rodzaju Candida, najczęściej Candida albicans. Infekcja objawia się charakterystycznymi białymi, kremowymi lub żółtawymi nalotami na błonie śluzowej policzków, języka, podniebienia lub dziąseł, które po zdjęciu odsłaniają zaczerwienioną, często bolesną powierzchnię. Zakażenie to może obejmować różne obszary jamy ustnej i wywoływać dyskomfort podczas spożywania pokarmów i mówienia.

Kiedy stosować lek Aphtin

Lek Aphtin należy zalecić pacjentowi w przypadku zdiagnozowanego zakażenia drożdżakowego błony śluzowej jamy ustnej.² Wskazaniem do zastosowania leku są pleśniawki potwierdzone badaniem klinicznym lub mikologicznym. Roztwór boraksu o stężeniu 200 mg/g wykazuje działanie przeciwgrzybicze, szczególnie skuteczne wobec drożdżaków z rodzaju Candida.

Grupy pacjentów szczególnie narażone na pleśniawki

Lek Aphtin można zalecić pacjentom z różnych grup wiekowych i o różnym stanie zdrowia, u których zdiagnozowano pleśniawki. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z grup podwyższonego ryzyka:

• Pacjenci z obniżoną odpornością (w tym osoby z HIV/AIDS, po przeszczepach, w trakcie chemioterapii)
• Osoby stosujące antybiotyki o szerokim spektrum działania
• Pacjenci stosujący kortykosteroidy wziewne lub miejscowo w jamie ustnej
• Chorzy na cukrzycę, zwłaszcza z niekontrolowaną glikemią
• Pacjenci stosujący protezy dentystyczne
• Niemowlęta i małe dzieci (z uwzględnieniem odpowiednich zaleceń dawkowania)
• Osoby starsze, szczególnie z obniżoną produkcją śliny

Warunki stosowania leku Aphtin

Lek Aphtin zawierający boraks w stężeniu 200 mg/g w postaci roztworu do stosowania w jamie ustnej powinien być stosowany zgodnie z zaleconym schematem dawkowania.³ Preparat przeznaczony jest do miejscowego stosowania na zmienione chorobowo obszary błony śluzowej jamy ustnej.

Zalecenia dotyczące aplikacji

Należy poinstruować pacjenta o prawidłowym sposobie aplikacji leku:

1. Przed aplikacją leku należy dokładnie oczyścić jamę ustną z resztek pokarmowych.
2. Roztwór należy nanosić bezpośrednio na zmienione chorobowo miejsca za pomocą czystego aplikatora (np. wacika, patyczka kosmetycznego lub odpowiedniego aplikatora dołączonego do opakowania).
3. Po aplikacji zaleca się powstrzymanie od spożywania pokarmów i płynów przez co najmniej 30 minut, aby zapewnić odpowiedni czas kontaktu leku ze zmienioną chorobowo błoną śluzową.
4. W przypadku stosowania u małych dzieci należy szczególnie uważać, aby uniknąć połknięcia znacznych ilości preparatu.

Dodatkowe zalecenia dla pacjenta

Podczas terapii lekiem Aphtin należy zalecić pacjentowi:

• Utrzymywanie odpowiedniej higieny jamy ustnej
• Regularne szczotkowanie zębów miękką szczoteczką
• W przypadku użytkowania protez zębowych – dokładne ich czyszczenie i dezynfekowanie
• Unikanie produktów drażniących błonę śluzową jamy ustnej (pikantne potrawy, pokarmy kwaśne, alkohol)
• Ograniczenie spożycia cukrów prostych, które mogą sprzyjać namnażaniu drożdżaków
• Regularne stosowanie leku zgodnie z zaleconą częstotliwością, nawet po ustąpieniu objawów, aby zapobiec nawrotom zakażenia

Czas trwania terapii

Terapię lekiem Aphtin należy kontynuować przez okres zalecony przez lekarza, zwykle do całkowitego ustąpienia objawów zakażenia i dodatkowo przez 2-3 dni po ich ustąpieniu, aby zapobiec nawrotom infekcji. W typowych przypadkach pleśniawek terapia trwa od 7 do 14 dni. W przypadku braku poprawy po 7 dniach leczenia lub nawrotu zakażenia krótko po zakończeniu terapii, należy ponownie ocenić pacjenta pod kątem czynników predysponujących lub rozważyć zmianę leczenia.

W przypadku przewlekłych lub nawracających zakażeń drożdżakowych jamy ustnej może być konieczne zastosowanie leczenia systemowego lub identyfikacja i eliminacja czynników sprzyjających nawrotom infekcji, takich jak niekontrolowana cukrzyca czy nieodpowiednia higiena protez dentystycznych.