Interakcje leku
Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods 5 mg + 160 mg + 25 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Dla produktu leczniczego Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods nie przeprowadzono oficjalnych badań interakcji z innymi produktami leczniczymi. Informacje przedstawione poniżej dotyczą interakcji znanych dla każdej z substancji czynnych leku osobno. Należy podkreślić, że preparat Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods może nasilać przeciwnadciśnieniowe działanie innych leków obniżających ciśnienie tętnicze krwi, co ma istotne znaczenie kliniczne.¹

Klinicznie istotne interakcje

Poniżej przedstawiono najważniejsze interakcje związane z poszczególnymi składnikami produktu Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods, wymagające szczególnej uwagi klinicznej.²

Interakcje z litem

Podczas jednoczesnego stosowania litu z inhibitorami ACE, antagonistami receptora angiotensyny II (w tym walsartanu) oraz tiazydami obserwowano odwracalne zwiększenie stężenia litu w surowicy oraz nasilenie jego toksyczności. Tiazydowe leki moczopędne, w tym hydrochlorotiazyd, zmniejszają klirens nerkowy litu, co dodatkowo zwiększa ryzyko działania toksycznego. Podczas jednoczesnego stosowania produktu Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods z litem zaleca się ścisłe monitorowanie stężenia litu w surowicy.³

Interakcje z lekami i suplementami wpływającymi na stężenie potasu

W przypadku konieczności stosowania produktów wpływających na stężenie potasu (np. leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu, substytuty soli zawierające potas) jednocześnie z walsartanem, zaleca się systematyczne monitorowanie stężenia potasu w osoczu. Jest to szczególnie istotne, ponieważ zaburzenia gospodarki potasowej mogą prowadzić do poważnych następstw klinicznych.⁴

Interakcje z grejpfrutem i sokiem grejpfrutowym

Nie zaleca się jednoczesnego przyjmowania amlodypiny z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym, ponieważ u niektórych pacjentów może to prowadzić do zwiększenia biodostępności amlodypiny, a w konsekwencji do nasilenia działania obniżającego ciśnienie tętnicze.⁵

Interakcje związane z poszczególnymi składnikami leku

Interakcje związane z amlodypiną

Inhibitory CYP3A4: Jednoczesne stosowanie amlodypiny z silnymi lub umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 (np. ketokonazolem, itrakonazolem, rytonawirem, inhibitorami proteazy, azolami przeciwgrzybiczymi, makrolidami jak erytromycyna czy klarytromycyna, werapamilem lub diltiazemem) może znacząco zwiększyć ekspozycję na amlodypinę. Efekt ten może być szczególnie widoczny u pacjentów w podeszłym wieku. Może być konieczne monitorowanie stanu klinicznego pacjenta oraz dostosowanie dawki leku.⁶

Induktory CYP3A4: Stosowanie amlodypiny równocześnie z induktorami CYP3A4 (np. karbamazepiną, fenobarbitalem, fenytoiną, fosfenoytoiną, prymidonem, ryfampicyną, zielem dziurawca) może zmieniać jej stężenie w osoczu. Zaleca się kontrolowanie ciśnienia tętniczego i rozważenie modyfikacji dawki zarówno podczas stosowania amlodypiny z induktorami CYP3A4, jak i po zakończeniu takiego leczenia skojarzonego.⁷

Symwastatyna: Jednoczesne podawanie wielokrotnych dawek amlodypiny 10 mg z symwastatyną 80 mg powoduje zwiększenie ekspozycji na symwastatynę o 77% w porównaniu z symwastatyną stosowaną w monoterapii. U pacjentów przyjmujących amlodypinę zaleca się zmniejszenie dawki symwastatyny do 20 mg na dobę.⁸

Dantrolen: U zwierząt po podaniu werapamilu i dożylnie dantrolenu obserwowano prowadzące do śmierci migotanie komór i zapaść krążeniową powiązaną z hiperkaliemią. Ze względu na ryzyko hiperkaliemii zaleca się unikanie jednoczesnego podawania antagonistów kanału wapniowego, takich jak amlodypina, u pacjentów podatnych na hipertermię złośliwą oraz podczas leczenia hipertermii złośliwej.⁹

Interakcje związane z walsartanem i hydrochlorotiazydem

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ): Jednoczesne stosowanie NLPZ (w tym selektywnych inhibitorów COX-2, kwasu acetylosalicylowego w dawce >3 g/dobę i nieselektywnych NLPZ) może osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe zarówno antagonistów angiotensyny II, jak i hydrochlorotiazydu. Dodatkowo, taka terapia skojarzona może prowadzić do pogorszenia czynności nerek i zwiększenia stężenia potasu w surowicy. Zaleca się monitorowanie czynności nerek na początku leczenia oraz odpowiednie nawodnienie pacjenta.¹⁰

Inhibitory białek wychwytujących i wypierających: Walsartan może wchodzić w interakcje z inhibitorami białek wychwytujących (np. ryfampicyną, cyklosporyną) lub białek wypierających (np. rytonawirem), co może wpływać na farmakokinetykę leku.¹¹

Interakcje związane z hydrochlorotiazydem

Leki wpływające na stężenie potasu: Działanie hydrochlorotiazydu zmniejszające stężenie potasu w surowicy mogą nasilać następujące jednocześnie stosowane leki: moczopędne zwiększające wydalanie potasu, kortykosteroidy, leki przeczyszczające, ACTH, amfoterycyna, karbenoksolon, penicylina G i pochodne kwasu salicylowego lub leki przeciwarytmiczne. W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania tych leków z produktem Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods zaleca się monitorowanie stężenia potasu w osoczu.¹²

Leki wpływające na stężenie sodu: Działanie hydrochlorotiazydu zmniejszające stężenie sodu mogą nasilać leki przeciwdepresyjne, przeciwpsychotyczne i przeciwpadaczkowe. Należy zachować ostrożność przy długotrwałym stosowaniu tych leków równocześnie z hydrochlorotiazydem.¹³

Leki wywołujące torsade de pointes: Ze względu na ryzyko hipokaliemii, hydrochlorotiazyd należy ostrożnie stosować w skojarzeniu z lekami mogącymi wywoływać torsade de pointes, szczególnie z lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia i III oraz niektórymi lekami przeciwpsychotycznymi.¹⁴

Leki wpływające na stężenie kwasu moczowego: Hydrochlorotiazyd może zwiększać stężenie kwasu moczowego w surowicy, co może wymagać dostosowania dawki leków zwiększających wydalanie kwasu moczowego, takich jak probenecyd czy sulfinpirazon.¹⁵

Allopurynol: Jednoczesne stosowanie tiazydowych leków moczopędnych, w tym hydrochlorotiazydu, z allopurynolem może zwiększać częstość występowania reakcji nadwrażliwości na allopurynol.¹⁶

Metylodopa: Zgłaszano pojedyncze przypadki niedokrwistości hemolitycznej podczas jednoczesnego stosowania metylodopy i hydrochlorotiazydu.¹⁷

Leki zawierające kurarę: Tiazydowe leki moczopędne, w tym hydrochlorotiazyd, nasilają działanie pochodnych kurary.¹⁸

Inne leki przeciwnadciśnieniowe: Tiazydowe leki moczopędne nasilają działanie hipotensyjne innych leków przeciwnadciśnieniowych (np. guanetydyny, metylodopy, leków beta-adrenolitycznych, leków rozszerzających naczynia, antagonistów kanałów wapniowych, inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny i bezpośrednich inhibitorów reniny).¹⁹

Aminy presyjne: Hydrochlorotiazyd może osłabiać odpowiedź na aminy presyjne, takie jak noradrenalina i adrenalina, jednak znaczenie kliniczne tego działania jest ograniczone.²⁰

Witamina D i sole wapnia: Jednoczesne podawanie tiazydowych leków moczopędnych z witaminą D lub solami wapnia może nasilać zwiększenie stężenia wapnia w surowicy. Stosowanie tiazydów u pacjentów z czynnikami predysponującymi do hiperkalcemii (np. nadczynnością przytarczyc, guzami nowotworowymi lub stanami zależnymi od witaminy D) może prowadzić do hiperkalcemii poprzez zwiększenie zwrotnego wchłaniania wapnia w kanalikach nerkowych.²¹

Żywice jonowymienne: Kolestyramina lub kolestypol zmniejszają wchłanianie tiazydowych leków moczopędnych, w tym hydrochlorotiazydu, co może prowadzić do niepełnego działania terapeutycznego. Rozłożenie w czasie dawkowania (podanie hydrochlorotiazydu przynajmniej 4 godziny przed lub 4-6 godzin po podaniu żywicy) może zminimalizować tę interakcję.²²

Interakcje z alkoholem

Spożywanie alkoholu podczas terapii produktem Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods wymaga szczególnej ostrożności. Alkohol w połączeniu z hydrochlorotiazydem może nasilać działanie hipotensyjne, zwiększając ryzyko ortostatycznych spadków ciśnienia tętniczego. Mechanizm tej interakcji polega na synergicznym działaniu rozszerzającym naczynia krwionośne.²³

Ponadto, alkohol może nasilać działanie moczopędne hydrochlorotiazydu, co w połączeniu z możliwą odwodnieniem organizmu spowodowanym spożywaniem alkoholu, może prowadzić do znaczących zaburzeń elektrolitowych. Szczególnie niebezpieczne jest ryzyko hipokaliemii, która w skrajnych przypadkach może prowadzić do zaburzeń rytmu serca.

Pacjentów należy poinformować o konieczności ograniczenia spożycia alkoholu podczas leczenia produktem Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods, a w przypadku spożywania alkoholu – o zachowaniu szczególnej ostrożności, szczególnie przy zmianie pozycji ciała (np. wstawaniu), aby uniknąć zawrotów głowy i omdleń.

Podwójna blokada układu RAA

Dane z badań klinicznych wskazują, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II (ARB) lub aliskirenu wiąże się z większą częstością występowania zdarzeń niepożądanych, takich jak: niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek) w porównaniu z zastosowaniem pojedynczego leku z grupy antagonistów układu RAA.²⁴

Tabela interakcji leku Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods