Wskazania do stosowania
Actilyse 20 20 mg

Actilyse 20 – wskazania kliniczne do stosowania leku

Alteplaza (Actilyse 20) to rekombinowany tkankowy aktywator plazminogenu produkowany metodą biotechnologii z wykorzystaniem techniki rekombinacji DNA w komórkach jajowych chomików chińskich. Specyficzna aktywność leku wynosi 580000 j.m./mg (w zakresie 522000-696000 j.m./mg), co zostało potwierdzone poprzez odniesienie do międzynarodowego wzorca WHO. Lek dostępny jest w postaci proszku i rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do infuzji, gdzie 1 ml roztworu po rekonstytucji zawiera 1 mg alteplazy. Opakowanie Actilyse 20 zawiera 20 mg alteplazy (co odpowiada 11 600 000 j.m.) oraz fiolkę z 20 ml wody do wstrzykiwań.¹

Podstawowe wskazania do stosowania produktu leczniczego

Lek Actilyse 20 jest wskazany do stosowania w trzech głównych sytuacjach klinicznych: w leczeniu świeżego zawału mięśnia sercowego, ostrej masywnej zatorowości płucnej oraz ostrego udaru niedokrwiennego mózgu. W każdym z tych wskazań kluczowe znaczenie ma czas rozpoczęcia terapii.²

Leczenie świeżego zawału mięśnia sercowego

W przypadku świeżego zawału mięśnia sercowego istnieją dwa schematy dawkowania alteplazy, zależne od czasu, jaki upłynął od wystąpienia objawów do rozpoczęcia leczenia:

• Przyspieszony schemat 90-minutowy – stosowany u pacjentów, u których leczenie może być rozpoczęte w okresie do 6 godzin od chwili wystąpienia objawów zawału. Ten schemat jest preferowany ze względu na szybsze przywrócenie przepływu wieńcowego.³
• Schemat 3-godzinny – stosowany u pacjentów, u których leczenie może być rozpoczęte w okresie od 6 do 12 godzin od chwili wystąpienia objawów, pod warunkiem, że rozpoznanie zawału jest pewne.⁴

Badania kliniczne wykazały, że zastosowanie Actilyse w leczeniu świeżego zawału mięśnia sercowego prowadzi do istotnej redukcji śmiertelności 30-dniowej. Jest to kluczowy argument przemawiający za stosowaniem tego leku w terapii ostrego zawału serca.⁵

Leczenie ostrej masywnej zatorowości płucnej

Alteplaza jest wskazana w leczeniu ostrej masywnej zatorowości płucnej z niestabilnością hemodynamiczną. Przed rozpoczęciem terapii zaleca się potwierdzenie rozpoznania przy pomocy obiektywnych metod diagnostycznych. Preferowane są:⁶

• Metody inwazyjne – takie jak angiografia płucna, która pozostaje złotym standardem diagnostycznym
• Metody nieinwazyjne – przede wszystkim scyntygrafia płucna, a także angio-CT tętnic płucnych

Należy zaznaczyć, że dotychczas nie wykazano jednoznacznie, aby stosowanie Actilyse w zatorowości płucnej zmniejszało śmiertelność lub późniejszą zachorowalność związaną z tą jednostką chorobową. Niemniej, w przypadku masywnej zatorowości płucnej z niestabilnością hemodynamiczną, leczenie trombolityczne pozostaje istotną opcją terapeutyczną.⁷

Leczenie ostrego udaru niedokrwiennego

Trzecim głównym wskazaniem do stosowania alteplazy jest ostry udar niedokrwienny mózgu. W tym przypadku krytycznym czynnikiem wpływającym na skuteczność leczenia jest czas od wystąpienia objawów do podania leku. Leczenie powinno być rozpoczęte możliwie najwcześniej, jednak nie później niż w ciągu 4,5 godziny od pojawienia się objawów udaru.⁸

Przed rozpoczęciem leczenia trombolitycznego w udarze należy bezwzględnie wykluczyć krwawienie śródczaszkowe przy pomocy odpowiednich technik obrazowania, takich jak:

• Tomografia komputerowa głowy – metoda z wyboru, powszechnie dostępna i szybka w wykonaniu
• Inne metody obrazowania – pozwalające wykryć krwawienie śródczaszkowe (np. MRI)

Efektywność leczenia alteplazą w ostrym udarze niedokrwiennym jest ściśle uzależniona od czasu rozpoczęcia terapii – im wcześniej lek zostanie podany, tym większe prawdopodobieństwo uzyskania korzystnego efektu terapeutycznego. Dlatego też kluczowe znaczenie ma szybka diagnostyka i rozpoczęcie leczenia.⁹

Znaczenie czynnika czasowego w terapii alteplazą

We wszystkich trzech wskazaniach do stosowania alteplazy kluczowym czynnikiem determinującym skuteczność leczenia jest czas. Korzyści z leczenia trombolitycznego są największe w przypadku wczesnego rozpoczęcia terapii. Dlatego też konieczne jest szybkie rozpoznanie stanu klinicznego i podjęcie decyzji o leczeniu trombolitycznym. Szczególnie istotne jest to w przypadku ostrego udaru niedokrwiennego, gdzie obowiązuje wąskie okno terapeutyczne do 4,5 godziny od wystąpienia objawów.¹⁰