Choroba chagasa
Diagnostyka i diagnoza
Choroba Chagasa, wywołana przez Trypanosoma cruzi, wymaga różnorodnych metod diagnostycznych dostosowanych do fazy choroby. W ostrej fazie (2-4 tygodnie po zakażeniu) zaleca się bezpośrednie badanie świeżej krwi, rozmazy barwione metodą Giemsy oraz metody zagęszczania (mikrohematokryt, test Strouta) o czułości 80-90%. W fazie przewlekłej, charakteryzującej się niską parazytemią, diagnostyka opiera się na serologii, stosując co najmniej dwa testy o różnych zasadach metodologicznych, np. ELISA (czułość 94-100%, swoistość 96-100%), pośrednią hemaglutynację (czułość 88-99%, swoistość 96-100%) oraz immunofluorescencję (czułość i swoistość ok. 98%). PCR jest użyteczne w fazie ostrej i reaktywacji, jednak w przewlekłej fazie wykrywa pasożyty u 40-70% pacjentów. Szybkie testy diagnostyczne (RDTs) mają czułość 75,5-99% i swoistość 70,9-100%, zalecane są jedynie do badań przesiewowych. Diagnostyka powinna uwzględniać kontekst epidemiologiczny, zwłaszcza u osób z obszarów endemicznych oraz u pacjentów z grup ryzyka, takich jak kobiety w ciąży, osoby z immunosupresją czy biorcy przeszczepów.
- Diagnoza choroby Chagasa
- Diagnostyka ostrej choroby Chagasa
- Diagnostyka przewlekłej choroby Chagasa
- Metody molekularne w diagnostyce choroby Chagasa
- Szybkie testy diagnostyczne (RDTs)
- Diagnostyka wrodzonej choroby Chagasa
- Badania diagnostyczne w kontekscie przeszczepu i transfuzji
- Algorytmy diagnostyczne i wyzwania
- Badania przesiewowe w kierunku choroby Chagasa
- Kompleksowe podejście do diagnostyki choroby Chagasa
- Nowe kierunki w diagnostyce choroby Chagasa
- Podsumowanie i przyszłe kierunki
Diagnoza choroby Chagasa
Choroba Chagasa (trypanosomoza amerykańska) to zakażenie wywołane przez pasożytniczego pierwotniaka Trypanosoma cruzi. Prawidłowa i wczesna diagnoza tej choroby ma kluczowe znaczenie zarówno dla indywidualnego pacjenta, jak i z przyczyn epidemiologicznych, ponieważ transmisja poprzez transfuzję krwi i przeszczep narządów może występować w krajach endemicznych i nieendemicznych1. Metody diagnostyczne różnią się w zależności od fazy choroby, dostępności zasobów laboratoryjnych i celu badania2.
Diagnostyka ostrej choroby Chagasa
W ostrej fazie choroby Chagasa, która trwa 2-4 tygodnie po początkowym zakażeniu, pasożyty krążą swobodnie w krwiobiegu1. W tym okresie diagnoza opiera się na bezpośrednim wykryciu pasożyta za pomocą metod parazytologicznych2:
- Badanie świeżej krwi – bezpośrednie badanie świeżej próbki krwi jest bardziej czułe niż barwiony rozmaz i powinno być metodą z wyboru podczas ostrej fazy zakażenia1
- Badanie mikroskopowe rozmazu krwi – wykonuje się cienkie i grube rozmazy krwi barwione metodą Giemsy w celu wizualizacji pasożytów23
- Metody zagęszczania (mikrohematokryt lub test Strouta) – mają czułość 80-90% i są zalecane w przypadku pacjentów z podejrzeniem ostrej choroby Chagasa, u których wyniki bezpośredniego badania świeżej krwi są negatywne1
W przypadkach objawowych trwających dłużej niż 30 dni, gdy testy bezpośrednie są negatywne, metody zagęszczania powinny być pierwszym wyborem, ponieważ na tym etapie pasożytemia zaczyna się zmniejszać1. Pracownicy ochrony zdrowia diagnozują ostre zakażenia Chagasa poprzez identyfikację trypomastigotów we krwi przy użyciu mikroskopii2.
Diagnostyka przewlekłej choroby Chagasa
Faza przewlekła, która następuje po ustąpieniu ostrego zakażenia, charakteryzuje się poziomami krążących pasożytów znacznie poniżej progu wykrywalności mikroskopowej oraz pojawieniem się przeciwciał IgG skierowanych przeciwko antygenom Trypanosoma cruzi1. Diagnostyka w tej fazie opiera się głównie na metodach serologicznych2.
Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) i Panamerykańska Organizacja Zdrowia (PAHO) zdecydowanie zalecają użycie co najmniej 2 testów serologicznych wykorzystujących różne zasady metodologiczne lub antygeny1:
- Jeden test o wysokiej czułości (np. test immunoenzymatyczny ELISA)
- Jeden test o wysokiej swoistości (np. pośrednia hemaglutynacja)2
Według Ministerstwa Zdrowia (2005), diagnoza podczas przewlekłej fazy choroby Chagasa powinna być przeprowadzana przy użyciu testu o wysokiej czułości (ELISA z całkowitym antygenem lub półoczyszczonymi frakcjami pasożyta, IIF lub IHA) w połączeniu z innym równoległym testem o wysokiej swoistości (ELISA, z użyciem specyficznych dla T. cruzi rekombinowanych antygenów). Jeśli wyniki nie są zgodne, diagnoza jest uznawana za niejednoznaczną. W takich przypadkach próbki muszą zostać ponownie przebadane przy użyciu tych samych metod1.
Najczęściej stosowane techniki serologiczne obejmują2:
- Test immunoenzymatyczny ELISA (czułość = 94-100%, swoistość = 96-100%)1
- Pośrednią hemaglutynację (HAI, czułość = 88-99%, swoistość = 96-100%)2
- Pośrednią immunofluorescencję (IFI, czułość = 98%, swoistość = 98%)3
Diagnostyka przewlekłej choroby Chagasa jest wyzwaniem ze względu na różne szczepy T. cruzi, zróżnicowane odpowiedzi immunologiczne na zakażenie i zmienne poziomy przeciwciał podczas fazy przewlekłej1. Nie ma pojedynczego złotego standardu badania, dlatego Światowa Organizacja Zdrowia zaleca diagnozowanie choroby Chagasa za pomocą dwóch testów serologicznych różnych typów2.
Metody molekularne w diagnostyce choroby Chagasa
W ostatnich latach reakcja łańcuchowa polimerazy (PCR) była dominującą techniką molekularną stosowaną w diagnostyce choroby Chagasa1. PCR okazała się użyteczna podczas ostrej fazy lub reaktywacji fazy przewlekłej ze względu na większą czułość w porównaniu do metod mikroskopowych2.
Przydatność PCR w fazie przewlekłej jest dyskusyjna, ponieważ daje pozytywny wynik u 40-70% pacjentów, którzy wcześniej zostali zdiagnozowani konwencjonalnymi metodami serologicznymi, w zależności od stopnia parazytemii, objętości próbki, oczyszczania DNA, regionu docelowego, charakterystyki populacji badanej i dużej zmienności genetycznej między jednostkami typowania pasożytów (DTUs)3.
Molekularna diagnostyka choroby Chagasa jest wykonywana w przypadkach1:
- Podejrzenia ostrego zakażenia (w tym przeniesienia przez transfuzję lub przeszczep)
- Wrodzonej choroby Chagasa
- Monitorowania podejrzewanych ekspozycji laboratoryjnych
- Reaktywowanych przypadków związanych z immunosupresją2
W CDC (Centrum Kontroli i Zapobiegania Chorobom) molekularne wykrywanie DNA T. cruzi jest wykonywane przy użyciu kombinacji dwóch testów PCR w czasie rzeczywistym (TCZ i MNC). Akceptowalnymi rodzajami próbek są krew EDTA (minimum 2,2 ml), wycinek biopsyjny serca (w soli fizjologicznej lub zatopiony w parafinie) oraz, w przypadkach podejrzenia zajęcia ośrodkowego układu nerwowego, płyn mózgowo-rdzeniowy3.
Inną techniką jest amplifikacja izotermiczna wspomagana pętlą (LAMP), czuła, specyficzna metoda molekularna, która jest prostsza, szybsza i tańsza niż PCR i jej warianty i musi być wykorzystywana w diagnostyce CD1.
Szybkie testy diagnostyczne (RDTs)
W ciągu ostatnich 2 dekad, rozwój komercyjny zaowocował szybkimi testami diagnostycznymi (RDTs) zaprojektowanymi do wykrywania specyficznych dla T. cruzi immunoglobulin G (IgG). RDTs są łatwymi w użyciu diagnostycznymi narzędziami typu point-of-care, które zazwyczaj dostarczają wyniki w ciągu 30 minut1.
Jednak warto zauważyć, że obecnie RDTs są zalecane tylko do celów przesiewowych, a nie do diagnozy indywidualnej. Potwierdzenie serologiczne pacjenta jest obowiązkowe, co potencjalnie może powodować opóźnienie w rozpoczęciu leczenia, gdy jest to zalecane2.
Główne zalety RDTs to przenośność, minimalna objętość próbki krwi i odczynnika, przetwarzanie bez wirowania, tolerancja na wahania temperatury i szybkie wyniki, ułatwiające szybkie i skuteczne podejmowanie decyzji w określonych sytuacjach1.
Badanie 11 komercyjnie dostępnych RDTs przeprowadzone w Kolumbii wykazało, że czułość ocenianych RDTs wahała się od 75,5% do 99,0%, podczas gdy swoistość wahała się od 70,9% do 100%. Większość testów (7/11, 63,6%) miała czułość powyżej 90%, a prawie wszystkie (10/11, 90,9%) miały swoistość powyżej 90%. Pięć RDTs miało zarówno czułość, jak i swoistość powyżej 90%1.
Diagnostyka wrodzonej choroby Chagasa
Wczesne wykrycie pasożyta u kobiet i noworodków jest priorytetem zdrowia publicznego1. Problem polega na braku prostych, szybkich i wiarygodnych testów2.
W regionach endemicznych bardzo przydatny byłby prosty, szybki i czuły test do wykrywania pasożyta u noworodków, kiedy leczenie jest najbardziej skuteczne3. Test molekularny LAMP w połączeniu ze zmodyfikowaną drukarką 3D do ekstrakcji DNA (PrintrLab-LAMP) wykazał czułość wyższą niż mikroskopia i prawie równą PCR4.
Zaletą PrintrLab-LAMP jest to, że powinien być tańszy niż PCR i wymaga minimalnej infrastruktury1. Badania wykazały, że wszystkie zakażone noworodki, u których zastosowano wytyczne kraju dotyczące diagnostyki i leczenia wrodzonej choroby Chagasa, były leczone i wyleczone, co podkreśla znaczenie wczesnego wykrywania i leczenia2.
Czułość badania mikroskopowego krwi z antykoagulantem i PCR jest mniejsza niż 100%. Dlatego u niemowlęcia, które uzyskało wynik negatywny w tych badaniach bezpośrednio po urodzeniu, może w rzeczywistości występować zakażenie T. cruzi1.
Badania diagnostyczne w kontekscie przeszczepu i transfuzji
Selektywne badania przesiewowe są zalecane zarówno u biorców przeszczepów narządów, jak i żywych dawców, u których istnieje ryzyko choroby Chagasa, w celu identyfikacji możliwości przeniesienia lub reaktywacji i złagodzenia potencjalnych poważnych powikłań1.
Amerykańskie Towarzystwo Transplantologiczne (AST) zaleca serologiczne badanie metodą podwójną w celu wykrycia przewlekłego zakażenia Chagasa u każdego kandydata do przeszczepu, który może być narażony na tę chorobę2.
Badania przesiewowe krwi i przeszkodów narządów są powszechnie stosowane w krajach endemicznych Ameryki Łacińskiej1. Ryzyko nabycia zakażenia T. cruzi po transfuzji zakażonej jednostki szacuje się na 10–25%2.
Algorytmy diagnostyczne i wyzwania
Nie ma konsensusu co do algorytmów diagnostycznych dla wielu scenariuszy zakażenia Trypanosoma cruzi, co utrudnia ustanowienie wytycznych rządowych w krajach endemicznych i nieendemicznych1.
Złożoność choroby Chagasa i jej faz uniemożliwia posiadanie jednego testu dla obu faz i wielu różnych scenariuszy epidemiologicznych1. Obecnie serologia jest standardową techniką referencyjną; okazjonalnie wyniki są niejednoznaczne i potrzebna jest inna technika diagnostyczna2.
Badania przesiewowe w kierunku choroby Chagasa
Badania przesiewowe w kierunku choroby Chagasa są kluczowe dla wczesnego wykrycia i leczenia tej choroby pasożytniczej1. Według szacunków, choroba Chagasa dotyka około 326 000-347 000 osób w Stanach Zjednoczonych i jest poważnie niedodiagnozowana2. Brak świadomości i jasności w zakresie badań przesiewowych i diagnostyki stanowi kluczową barierę3.
Grupy ryzyka wymagające badań przesiewowych
Osoby, które urodziły się lub przebywały przez dłuższy czas w krajach endemicznych Meksyku oraz Ameryki Środkowej i Południowej, powinny być badane na obecność zakażenia Trypanosoma cruzi, a członkowie rodzin osób z wynikiem pozytywnym powinni zostać poddani badaniom przesiewowym1.
Szacuje się, że 99% pacjentów nie wie o zakażeniu, dlatego zaleca się rutynowe badania przesiewowe dorosłych, którzy mieszkali w endemicznych krajach Ameryki Łacińskiej1. Inne grupy, takie jak osoby spędzające znaczną ilość czasu na kempingu/polowaniu/pracy na świeżym powietrzu w endemicznych stanach południowych USA, również mogą odnieść korzyści z badań przesiewowych2.
Testy diagnostyczne powinny być wykonywane u wszystkich pacjentów z obszarów endemicznych choroby Chagasa i pacjentów z czynnikami ryzyka epidemiologicznego zakażenia (np. byłe miejsce zamieszkania w obszarze endemicznym, historia matczyna choroby Chagasa, niemonitorowana transfuzja krwi)1.
Strategie badań przesiewowych
W Stanach Zjednoczonych zaleca się badania przesiewowe wszystkich osób, które mieszkały w Meksyku lub Ameryce Środkowej lub Południowej przez ponad 6 miesięcy1. Jest to szczególnie ważne dla osób z HIV ze względu na ryzyko reaktywacji choroby2.
Każdy, kto mieszkał na obszarach endemicznych, powinien zostać przebadany w kierunku choroby Chagasa, szczególnie jeśli jest w ciąży, aby zidentyfikować zakażenie matki i możliwe ryzyko zakażenia u jej potomstwa1.
Należy oferować badania przesiewowe przed poczęciem kobietom migrantkom z Ameryki Łacińskiej w wieku rozrodczym. Badania przesiewowe przed poczęciem z leczeniem mogą również zmniejszyć ryzyko zakażenia wrodzonego1.
Należy oferować badania serologiczne kobietom w ciąży, które są migrantkami z Ameryki Łacińskiej. Chociaż leczenie choroby Chagasa podczas ciąży jest przeciwwskazane, identyfikacja jest ważna w celu wykrycia i leczenia zakażenia wrodzonego1.
Należy oferować badania przesiewowe osobom z obniżoną odpornością (szczególnie tym z zakażeniem HIV, poddawanym przeszczepom lub chemioterapii nowotworowej), ponieważ mogą być one narażone na ryzyko reaktywacji zakażenia i związanych z tym powikłań2.
Kompleksowe podejście do diagnostyki choroby Chagasa
Kompleksowe podejście do diagnostyki choroby Chagasa wymaga uwzględnienia kontekstu klinicznego, epidemiologicznego oraz odpowiednich badań laboratoryjnych1.
Badania kliniczne i laboratoryjne
Pracownik służby zdrowia przeprowadza badanie fizykalne, pytając o objawy i wszystko, co naraziło cię na ryzyko choroby Chagasa1. Jeśli masz objawy choroby Chagasa, dwa lub więcej badań krwi mogą potwierdzić diagnozę2.
Jeśli zdiagnozowano u ciebie chorobę Chagasa, prawdopodobnie będziesz miał więcej badań. Te badania mogą pokazać, czy choroba stała się przewlekła i spowodowała powikłania sercowe lub trawienne3.
Badania mogą obejmować1:
- Echokardiogram
- Elektrokardiogram (EKG)
- Zdjęcie rentgenowskie lub tomografię komputerową
- Biopsję serca
- Endoskopię górnego odcinka przewodu pokarmowego
- Kolonoskopię
Kluczowe czynniki diagnostyczne obejmują obecność czynników ryzyka, przedłużoną gorączkę, kołatanie serca, omdlenia lub stany przedomdleniowe, powiększenie wątroby i śledziony, powiększone węzły chłonne, tachykardię, niedociśnienie, powiększenie serca, dysfagię, regurgitację/aspirację, odynofagię, dyskomfort zamostkowy, przedłużone zaparcia, ostry ból brzucha, wzdęcie brzucha, obrzęk wokół miejsca inokulacji, żółtaczkę, tkliwość brzucha przy odbiciu, kliniczne objawy podrażnienia opon mózgowych i kliniczne objawy zmiany masowej w mózgu1.
Rozpoznanie różnicowe
Choroba Chagasa jest elementem diagnostyki różnicowej u psów z arytmiami, dysfunkcją mięśnia sercowego i zastoinową niewydolnością serca. Może prezentować objawy podobne do kardiomiopatii rozstrzeniowej (idiopatycznej, niedoboru składników odżywczych), arytmogennej kardiomiopatii prawej komory, innych form zakaźnego zapalenia mięśnia sercowego i wrodzonej dysplazji zastawki trójdzielnej1.
W przypadku podejrzenia choroby Chagasa u pacjentów leczonych z powodu HIV, koinfekcja z T. cruzi i choroba reaktywacyjna powinny być brane pod uwagę w diagnostyce różnicowej zmian masowych OUN, zapalenia opon mózgowych i mózgu, zaburzeń rytmu serca lub niewydolności serca1.
| Faza choroby | Metody diagnostyczne | Czułość | Zalecenia |
|---|---|---|---|
| Ostra | Bezpośrednie badanie mikroskopowe świeżej krwi | Wysoka w ostrej fazie | Metoda z wyboru w ostrej fazie |
| Ostra | Rozmaz krwi barwiony metodą Giemsy | Niższa niż badanie świeżej krwi | Alternatywa dla badania świeżej krwi |
| Ostra | Metody zagęszczania (mikrohematokryt lub test Strouta) | 80-90% | Zalecane przy negatywnych wynikach bezpośrednich |
| Przewlekła | ELISA | 94-100% | Zalecane w połączeniu z innym testem |
| Przewlekła | Pośrednia hemaglutynacja (HAI) | 88-99% | Zalecane w połączeniu z innym testem |
| Przewlekła | Pośrednia immunofluorescencja (IFI) | 98% | Zalecane w połączeniu z innym testem |
| Ostra i przewlekła | PCR | Zmienna (40-70% w fazie przewlekłej) | Użyteczna w ostrej fazie i reaktywacji |
| Przesiewowe | Szybkie testy diagnostyczne (RDTs) | 75,5-99,0% | Zalecane tylko do celów przesiewowych |
Wyzwania w diagnostyce choroby Chagasa
Diagnoza choroby Chagasa ma ograniczenia, głównie ze względu na wielką złożoność czynników, które jej dotyczą, a także niską czułość technik parazytologicznych i niską swoistość testów immunologicznych1.
Brak powszechnie dostępnej standardowej referencyjnej próby serologicznej do diagnozy zakażenia T. cruzi skłonił do opracowania nowych testów, które wymagają dalszej oceny, więc rozwój metod diagnostycznych do wykrywania zakażeń T. cruzi, po ponad stu latach od jego odkrycia, pozostaje wyzwaniem, które zależy głównie od dostępności specyficznych antygenów o wysokim powinowactwie1.
Algorytm wykorzystujący szybkie testy diagnostyczne (RDTs) wykazał dużą zgodność ze standardowym algorytmem, z czułością 94,6% i swoistością 98,6%. Wyniki te mają kluczowe znaczenie dla inicjatyw zdrowia publicznego, ponieważ potwierdzają połączone stosowanie RDTs i konwencjonalnej serologii, algorytmu zaproponowanego przez paragwajskie władze zdrowotne dla środowisk o ograniczonych zasobach1.
Wyzwaniem pozostaje przejście od zaleceń do wdrożenia praktyki i w tym sensie kluczowe jest dostosowanie tych zaleceń do każdych szczególnych ram na poziomie krajowym1.
Nowe kierunki w diagnostyce choroby Chagasa
Rozwój nowych metod diagnostycznych dla choroby Chagasa jest obszarem intensywnych badań, mających na celu przezwyciężenie ograniczeń istniejących technik1.
Innowacyjne podejścia diagnostyczne
Naukowcy stworzyli lepszy sposób diagnozowania tej choroby zakaźnej, co mogłoby znacznie poprawić wyniki u pacjentów1. Diagnozowanie choroby Chagasa może być trudne, ponieważ pasożyty, które powodują chorobę, mają tendencję do różnienia się w zależności od miejsca ich występowania2.
„Choroba Chagasa to prawdziwa zagadka, jeśli chodzi o diagnozę. Pacjenci w ostrej fazie zazwyczaj nie mają objawów, gdy obciążenie pasożytami jest najwyższe w krwiobiegu. Ale gdy objawy pojawiają się w fazie przewlekłej, obciążenie pasożytami jest znacznie niższe i trudniejsze do wykrycia w próbkach krwi” – wyjaśnił pierwszy autor badania Priscila Silva Grijo Farani3.
Nowa metoda wykorzystuje kulki magnetyczne, które wiążą się z DNA. Po chemicznym otwarciu komórek we krwi, kulki magnetyczne mogą być zastosowane do próbki. Kulki wychwytują więcej DNA o wyższej jakości w porównaniu ze starą metodą. W ten sposób nowa metoda przedstawia lepszą, bardziej czułą metodę wykrywania1.
Farani wyjaśniła, że w porównaniu z kolumnami krzemionkowymi, kulki magnetyczne dawały większą ilość czystego DNA i znacznie zwiększały czułość wykrywania pasożytów we krwi, co czyni je bardziej wiarygodnym wskaźnikiem obecności pasożytów we krwi1.
Nowe testy molekularne i serologiczne
Eurofins Viracor, LLC, wiodący dostawca specjalistycznych badań diagnostycznych, z przyjemnością ogłasza wprowadzenie innowacyjnego ilościowego testu PCR do wykrywania Trypanosoma cruzi (T. cruzi), pasożytniczej przyczyny choroby Chagasa1.
Test Chagas (T. cruzi) qPCR jest kluczowym narzędziem do dokładnego wykrywania zakażenia Trypanosoma cruzi, choroby, która często pozostaje niezdiagnozowana ze względu na swój bezobjawowy charakter we wczesnych stadiach2.
Nowy test oferuje1:
- Czuły, ilościowy test PCR z szybkim czasem realizacji, dostarczający wyniki w ciągu 48 godzin od otrzymania próbki
Laboratorium Biologii Molekularnej i Chorób Endemicznych IOC przygotowuje również protokół dla PCR w czasie rzeczywistym, jeszcze bardziej czułej odmiany metody, do diagnozowania różnych linii T. cruzi i umożliwienia monitorowania parazytemii u pacjentów poddawanych schematom terapeutycznym1.
Testy serologiczne o wysokiej wydajności do diagnostyki przewlekłej choroby Chagasa zostały wygenerowane poprzez włączenie dziesięciu specyficznych dla T. cruzi epitopów do pętli struktur β-baryłki białek fluorescencyjnych1.
Pierwszy projekt białka deca-epitopowego, DxCruziV1, okazał się łatwy do ekspresji w bakteriach. Co więcej, wykazał 100% czułości i 100% swoistości, co było trudnym do osiągnięcia wynikiem dla odczynników immunologicznych do diagnozowania choroby Chagasa2.
Podsumowanie i przyszłe kierunki
Dokładna i czuła diagnoza choroby Chagasa jest ważna dla skutecznego leczenia i przyjęcia środków kontroli przeciwko chorobie1. To badanie wykazało, że technika ELISA wykazała lepszą wydajność diagnostyczną w przewlekłej i ostrej fazie choroby Chagasa w porównaniu do innych technik serologicznych (HmT i IFAT) i molekularnych (PCR i qPCR), sugerując jej wykonalność do stosowania w czułej i specyficznej diagnostyce choroby Chagasa2.
Mimo to, sytuacja ujawnia pilną potrzebę opracowania nowych narzędzi diagnostycznych do diagnozowania choroby3. PATH zidentyfikowała cztery przypadki użycia diagnostyki choroby Chagasa: diagnostyka przypadków, wykrywanie przypadków wrodzonych, monitorowanie leczenia oraz badania przesiewowe dawców krwi i organów1.
Na podstawie tych ustaleń, oferują następujące zalecenia2:
- Ustanowienie bardziej znormalizowanych polityk i praktyk dotyczących diagnozy i leczenia choroby Chagasa poprzez generowanie dowodów na temat skuteczności obecnych narzędzi w różnych warunkach i budowanie konsensusu wokół standardów wśród globalnych i regionalnych interesariuszy
- Opracowanie diagnostycznego narzędzia point-of-care do wykrywania zakażeń wrodzonych, co umożliwiłoby wczesne rozpoczęcie leczenia i wyraźne powiązanie z opieką poporodową
- Opracowanie narzędzia diagnostycznego do monitorowania skuteczności leczenia, które informowałoby o podejmowaniu decyzji klinicznych podczas leczenia i wspierałoby rozwój lepszych leków1
Wyzwaniem pozostaje przejście od zaleceń do wdrożenia praktyki, i w tym sensie kluczowe jest dostosowanie tych zaleceń do każdych szczególnych ram na poziomie krajowym1.
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.