tkanka miękka
Tkanka miękka to kompleks strukturalny obejmujący wszystkie tkanki organizmu poza tkanką kostną, chrząstką oraz mineralnymi elementami zębów. W jej skład wchodzą mięśnie gładkie i szkieletowe, tkanka tłuszczowa, tkanka łączna, naczynia krwionośne i limfatyczne, nerwy oraz powięzie.
W diagnostyce i patologii tkanek miękkich kluczowe znaczenie ma obrazowanie medyczne, w tym ultrasonografia, tomografia komputerowa i rezonans magnetyczny. Umożliwiają one różnicowanie zmian łagodnych od nowotworów złośliwych. Mięsaki tkanek miękkich stanowią grupę nowotworów złośliwych wywodzących się z mezenchymy, które wymagają wielospecjalistycznego podejścia terapeutycznego.
Urazy tkanek miękkich są częstym problemem klinicznym obejmującym stłuczenia, naciągnięcia, naderwania i całkowite zerwania struktur mięśniowo-więzadłowych. W przypadku obrażeń z naruszeniem ciągłości tkanek istotne jest opracowanie chirurgiczne rany z dokładną oceną uszkodzonych struktur. Leczenie uwzględnia zarówno podejście zachowawcze (PRICE – ochrona, odpoczynek, lód, ucisk, uniesienie), jak i interwencje chirurgiczne w przypadkach wymagających rekonstrukcji.
W geriatrii i medycynie paliatywnej ważnym aspektem jest zapobieganie odleżynom i innym powikłaniom związanym z długotrwałym unieruchomieniem, które prowadzą do zaburzeń w tkankach miękkich. Nowoczesne metody leczenia obejmują terapię podciśnieniową, stosowanie substytutów skóry oraz techniki rekonstrukcyjne z użyciem płatów lokalnych i wolnych.