terapia skojarzona insuliną

Terapia skojarzona insuliną to strategia leczenia cukrzycy, w której insulina jest stosowana w połączeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi. Najczęściej dotyczy to pacjentów z cukrzycą typu 2, u których monoterapia doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii.

W terapii skojarzonej insulina bazowa (długodziałająca) może być łączona z metforminą, pochodnymi sulfonylomocznika, inhibitorami DPP-4, agonistami receptora GLP-1 lub inhibitorami SGLT-2. Taka kombinacja pozwala wykorzystać różne mechanizmy działania leków, co prowadzi do lepszej kontroli glikemii przy niższych dawkach insuliny, zmniejszając ryzyko hipoglikemii i przyrostu masy ciała.

Intensyfikacja leczenia w terapii skojarzonej obejmuje najczęściej dodanie insuliny bazalnej do stosowanych dotychczas leków doustnych, a w przypadku niewystarczającej kontroli – przejście na schemat basal-plus (dodanie insuliny bolusowej do głównego posiłku) lub basal-bolus (wielokrotne wstrzyknięcia insuliny krótkodziałającej przed posiłkami).

Skuteczność terapii skojarzonej zależy od prawidłowego doboru leków, dostosowania dawek oraz współpracy pacjenta. Wymaga regularnego monitorowania glikemii i okresowej oceny parametrów kontroli cukrzycy, w tym hemoglobiny glikowanej (HbA1c).

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl