sulpiryd
Sulpiryd to lek przeciwpsychotyczny z grupy neuroleptyków atypowych, pochodna benzamidu, stosowany w leczeniu schizofrenii, zaburzeń psychotycznych, depresji oraz zaburzeń lękowych. Wykazuje selektywne działanie na receptory dopaminergiczne D2 i D3, przy czym jego aktywność zależy od dawki – w niskich dawkach (50-150 mg/dobę) wykazuje działanie przeciwdepresyjne i przeciwlękowe poprzez blokowanie presynaptycznych autoreceptorów dopaminergicznych, zaś w wysokich dawkach (800-1600 mg/dobę) działa przeciwpsychotycznie poprzez blokowanie postsynaptycznych receptorów dopaminergicznych.
Lek cechuje się korzystnym profilem działania w porównaniu do klasycznych neuroleptyków – wywołuje mniej objawów pozapiramidowych i słabiej wpływa na funkcje poznawcze. Sulpiryd jest metabolizowany w niewielkim stopniu i wydalany głównie przez nerki, co czyni go relatywnie bezpiecznym u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Najczęstsze działania niepożądane obejmują hiperprolaktynemię (mogącą prowadzić do ginekomastii, mlekotoku i zaburzeń miesiączkowania), senność, zawroty głowy oraz objawy pozapiramidowe przy wyższych dawkach.
W praktyce klinicznej sulpiryd stosuje się szczególnie u pacjentów z objawami negatywnymi schizofrenii oraz przy współwystępowaniu objawów depresyjnych i lękowych. Lek może być również wykorzystywany w leczeniu zawrotów głowy pochodzenia obwodowego, zaburzeń psychosomatycznych oraz jako lek przeciwwymiotny. Ze względu na swój profil działania, sulpiryd jest cenną opcją terapeutyczną, szczególnie u pacjentów starszych oraz z chorobami współistniejącymi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sulpiryd Teva 200 mg
Sulpiryd, lek przeciwpsychotyczny z grupy pochodnych benzamidowych (kod ATC: N05A L01), charakteryzuje się unikalnym profilem farmakodynamicznym, różniącym go od klasycznych neuroleptyków. Jego mechanizm działania opiera się na antagonizmie receptorów dopaminowych D2 w mózgu, co prowadzi do dwutorowego efektu terapeutycznego: przeciwdepresyjnego oraz przeciwpsychotycznego. Poprawa nastroju pojawia się po kilkunastu dniach stosowania, natomiast pełny efekt przeciwpsychotyczny w leczeniu schizofrenii obserwuje się po 8-12 tygodniach terapii. W porównaniu do fenotiazyn, sulpiryd wykazuje łagodniejszy profil działań niepożądanych, z mniejszym nasileniem efektów uspokajających, blokady receptorów alfa-adrenergicznych oraz objawów pozapiramidowych. Ponadto, sulpiryd nie wpływa istotnie na metabolizm noradrenaliny, serotoniny, aktywność antycholinesterazy, receptory muskarynowe ani GABA, co podkreśla jego specyficzne działanie.
antycholinesteraza, błona śluzowa żołądka, działanie kataleptyczne, działanie przeciwwymiotne, działanie uspokajające, fenotiazyny, kwas gamma-aminomasłowy, lek przeciwdepresyjny, neuroleptyk, noradrenalina, objawy pozapiramidowe, pochodne benzamidowe, prolaktyna, przewód pokarmowy, receptor alfa-adrenergiczny, receptor dopaminowy D2, receptor muskarynowy, receptory dopaminowe, schizofrenia, serotonina, sulpiryd