siarczan morfiny
Siarczan morfiny to związek chemiczny będący formą soli morfiny, jednego z głównych alkaloidów opium. Jest on szeroko stosowany w medycynie jako silny lek przeciwbólowy (analgetyk opioidowy), szczególnie w leczeniu ostrego i przewlekłego bólu o dużym nasileniu.
Mechanizm działania siarczanu morfiny polega na wiązaniu się z receptorami opioidowymi (głównie μ, ale również κ i δ) w ośrodkowym układzie nerwowym, co prowadzi do zahamowania transmisji bólowej. Lek wykazuje również działanie przeciwkaszlowe, przeciwbiegunkowe oraz wywiera wpływ na ośrodek oddechowy, powodując depresję oddechową przy wyższych dawkach.
W praktyce klinicznej siarczan morfiny stosuje się w leczeniu bólu nowotworowego, pourazowego, pooperacyjnego oraz w ostrej niewydolności lewokomorowej serca (obrzęku płuc). Dostępny jest w różnych postaciach farmaceutycznych: tabletek (w tym o przedłużonym uwalnianiu), roztworu do iniekcji oraz roztworu doustnego.
Należy pamiętać, że stosowanie siarczanu morfiny wiąże się z ryzykiem rozwoju tolerancji, zależności fizycznej i psychicznej. Do najczęstszych działań niepożądanych należą: sedacja, nudności, wymioty, zaparcia, zawroty głowy oraz depresja oddechowa. Lek jest przeciwwskazany m.in. w ciężkiej astmie oskrzelowej, porażeniu rzęskowym, niedrożności porażennej jelit oraz u pacjentów z podwyższonym ciśnieniem śródczaszkowym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Morphini sulfas WZF 10 mg/ml
Przedawkowanie morfiny siarczanu, dostępnej w postaci roztworu do wstrzykiwań Morphini Sulfas WZF (10 mg/ml oraz 20 mg/ml), stanowi stan zagrożenia życia, charakteryzujący się patognomonicznym objawem w postaci „szpilkowatych” źrenic oraz depresją ośrodka oddechowego prowadzącą do płytkiego oddechu i potencjalnego zatrzymania oddychania. Klinicznie obserwuje się także śpiączkę, sinicę, hipotermię, niedociśnienie tętnicze, wiotkość kończyn, a u niemowląt i dzieci mogą wystąpić drgawki. Dodatkowo, powikłania takie jak rabdomioliza z ryzykiem ostrej niewydolności nerek oraz zachłystowe zapalenie płuc u pacjentów z zaburzeniami odruchów obronnych wymagają natychmiastowej interwencji i leczenia nerkozastępczego w przypadku niewydolności nerek.
aspiracja treści żołądkowej, depresja oddechowa, drgawki, hipotermia, mioza, nalokson, niedociśnienie tętnicze, ostra niewydolność nerek, płytki oddech, rabdomioliza, rozpad mięśni poprzecznie prążkowanych, siarczan morfiny, sinica, śpiączka, szpilkowate źrenice, tlenoterapia, zachłystowe zapalenie płuc, zahamowanie czynności oddechowej, zatrucie opioidami, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Skład i postać leku – Morphini sulfas WZF 20 mg/ml
Morphini Sulfas WZF to roztwór do wstrzykiwań dostępny w stężeniach 10 mg/ml oraz 20 mg/ml, zawierający siarczan morfiny jako substancję czynną. Preparat zawiera również substancje pomocnicze: chlorek sodu (izotoniczność), pirosiarczyn sodu (E 223, 1,0 mg/ml, działanie przeciwutleniające), disodu edetynian (stabilizator) oraz wodę do wstrzykiwań. W roztworze 10 mg/ml zawartość sodu wynosi 0,148 mmol (3,40 mg) na ml, a w 20 mg/ml – 0,130 mmol (2,99 mg) na ml. Produkt jest konfekcjonowany w ampułkach 1 ml, przeznaczonych do jednorazowego użytku, i może być podawany bezpośrednio lub po rozcieńczeniu (1:10 w 0,9% NaCl lub wodzie do wstrzykiwań), co obniża stężenie morfiny odpowiednio do 1 mg/ml lub 2 mg/ml. Udokumentowano możliwość mieszania Morphini Sulfas WZF 20 mg/ml z Midanium 5 mg/ml (midazolam) w dawkach od 1,66 mg do 10 mg midazolamu na 10 mg morfiny, z zachowaniem stabilności fizykochemicznej przez 24 godziny w 25°C.
5-fluorouracyl, 9% roztwór NaCl, chlorek sodu, edetynian disodu, heparyna, Midanium, midazolam, niezgodność fizykochemiczna, pirosiarczyn sodu, postać farmaceutyczna, przeciwutleniacz, roztwór do wstrzykiwań, siarczan morfiny, stabilność roztworu, substancja czynna, substancja pomocnicza, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie