idiopatyczna zatorowość płucna
Idiopatyczna zatorowość płucna to stan, w którym dochodzi do nagłego zablokowania tętnicy płucnej lub jej odgałęzień przez materiał zatorowy, najczęściej skrzeplinę, bez jednoznacznie ustalonej przyczyny. Stanowi ona podgrupę zatorowości płucnej, w której mimo dokładnej diagnostyki nie udaje się zidentyfikować czynnika wywołującego.
W przypadku idiopatycznej zatorowości płucnej szczególnie istotna jest dokładna diagnostyka wykluczająca znane czynniki ryzyka, takie jak unieruchomienie, nowotwory, trombofilie wrodzone czy nabyte, zabiegi operacyjne, ciąża i połóg oraz stosowanie leków hormonalnych. Badania powinny obejmować rozszerzoną diagnostykę obrazową, badania laboratoryjne oraz ewentualnie badania genetyczne w kierunku trombofilii.
Leczenie idiopatycznej zatorowości płucnej wymaga zazwyczaj przedłużonej antykoagulacji, często bezterminowej, ze względu na podwyższone ryzyko nawrotu. Pacjenci z tym rozpoznaniem wymagają regularnej kontroli i monitorowania pod kątem ewentualnego ujawnienia się przyczyny zatorowości w przyszłości, szczególnie w kontekście chorób nowotworowych, które mogą manifestować się początkowo jedynie incydentami zakrzepowo-zatorowymi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Rivaroxaban Bluefish 15 mg; 20 mg
Rivaroxaban Bluefish, zawierający rywaroksaban, jest stosowany w leczeniu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ZŻG) oraz zatorowości płucnej (ZP) w schemacie dwufazowym: faza wstępna przez pierwsze 21 dni obejmuje dawkę 15 mg dwa razy na dobę (łącznie 30 mg/dobę), a faza kontynuacji od 22. dnia to 20 mg raz na dobę. W profilaktyce nawrotowej po co najmniej 6 miesiącach leczenia zaleca się dawkę 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg u pacjentów z wysokim ryzykiem nawrotu. Dawkowanie wymaga indywidualnej oceny ryzyka krwawienia i korzyści terapeutycznych. U pacjentów z umiarkowanym i ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny 15-49 mL/min) zaleca się ostrożność i ewentualne dostosowanie dawki, natomiast stosowanie u osób z klirensem <15 mL/min jest przeciwwskazane. Rywaroksaban nie jest zalecany u pacjentów z marskością wątroby stopnia B i C oraz u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.
antagonista witaminy K, ciężkie zaburzenie czynności nerek, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, idiopatyczna zatorowość płucna, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, koagulopatia, łagodne zaburzenie czynności nerek, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, nawrotowa zatorowość płucna, opakowanie rozpoczynające leczenie, pozajelitowy lek przeciwzakrzepowy, rywaroksaban, ryzyko krwawienia, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, wartość INR, zaburzenie czynności nerek, zatorowość płucna, zgłębnik żołądkowy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa