złamanie kości
Wskazanie

Złamanie kości to przerwanie ciągłości tkanki kostnej spowodowane działaniem siły zewnętrznej przekraczającej wytrzymałość kości. Może wystąpić w wyniku urazu (złamanie urazowe), działania długotrwałego przeciążenia (złamanie zmęczeniowe) lub w przebiegu chorób osłabiających strukturę kości (złamanie patologiczne). Złamania klasyfikuje się ze względu na ich umiejscowienie, morfologię, mechanizm powstania oraz stopień uszkodzenia okolicznych tkanek.

W leczeniu złamań kości stosuje się różne metody w zależności od rodzaju złamania, jego lokalizacji oraz stanu ogólnego pacjenta. W przypadku złamań stabilnych bez przemieszczenia często wystarczy unieruchomienie za pomocą opatrunku gipsowego lub ortezy. W Polsce powszechnie stosowane są preparaty przeciwbólowe takie jak Ketonal, Paracetamol, Ibuprom, Nurofen, Dexak czy Poltram. W ciężkich przypadkach mogą być podawane opioidy jak Tramal czy Oxycontin.

Przy złamaniach z przemieszczeniem konieczna jest repozycja odłamów kostnych, a następnie stabilizacja operacyjna. W Polsce najczęściej stosuje się płytki i śruby, gwoździe śródszpikowe (Charfix, ChM), stabilizatory zewnętrzne oraz protezy stawów w przypadku złamań okołoprotezowych. W profilaktyce przeciwzakrzepowej wykorzystuje się heparyny drobnocząsteczkowe (Clexane, Fraxiparine), a w leczeniu osteoporozy zwiększającej ryzyko złamań preparaty wapnia i witaminy D (Ostenil, Calperos, Vitrum Calcium) oraz bisfosfoniany (Ostenil, Ostolek).

Największe trudności w leczeniu złamań kości obejmują opóźnione zrastanie się lub brak zrostu kości, które mogą wymagać dodatkowych interwencji, takich jak przeszczepy kostne czy zastosowanie czynników wzrostu. Infekcje w miejscu złamania, szczególnie przy złamaniach otwartych, stanowią poważne powikłanie wymagające długotrwałej antybiotykoterapii (Augmentin, Cipronex, Zinacef) i często wielokrotnych zabiegów chirurgicznych. Dodatkowym wyzwaniem jest rehabilitacja pacjentów i zapobieganie zanikom mięśniowym oraz przykurczom stawowym, które mogą prowadzić do trwałego upośledzenia funkcji kończyny. U osób starszych złamania często wiążą się z długotrwałym unieruchomieniem, co zwiększa ryzyko powikłań ogólnoustrojowych jak odleżyny, zapalenia płuc czy powikłania zakrzepowo-zatorowe.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl