tężyczka
Wskazanie

Tężyczka to zespół objawów neurologicznych, które wynikają z nadpobudliwości układu nerwowego i mięśni, najczęściej spowodowanej hipokalcemią (obniżonym poziomem wapnia we krwi) lub alkalozą (podwyższonym pH krwi). Charakterystyczne objawy tężyczki obejmują drętwienie, mrowienie (szczególnie wokół ust i w kończynach), skurcze mięśni, drżenia oraz w cięższych przypadkach bolesne przykurcze dłoni (tzw. „ręka położnika”) i stóp.

Przyczyny tężyczki mogą być różnorodne. Najczęściej wiąże się ją z niedoborem wapnia w surowicy krwi, ale może też wystąpić przy zaburzeniach gospodarki magnezowej, przy nadmiernej wentylacji (hiperkapnia), w przebiegu niedoczynności przytarczyc, czy jako wynik przewlekłej choroby nerek. Coraz częściej obserwuje się również tężyczkę związaną z niedoborem witaminy D, która jest kluczowa dla prawidłowego wchłaniania wapnia.

W leczeniu tężyczki stosuje się preparaty wapnia, jak Calcium Gluconicum (glukonian wapnia), Calcium Chloratum (chlorek wapnia), Calperos, Asmag, czy Aspargin. W przypadkach przewlekłych niedoborów stosuje się również preparaty witaminy D3, takie jak Vigantol, Devikap, czy Vitamin D3 Oleovit. Przy współistniejącym niedoborze magnezu pomocne będą preparaty jak Magnezin, Magne B6, Magvit czy Slow-Mag.

Największym wyzwaniem w leczeniu pacjentów z tężyczką jest właściwa diagnostyka przyczyny oraz skuteczne uzupełnienie niedoborów elektrolitowych. Trudność polega często na identyfikacji pierwotnego źródła problemu – czy jest to zaburzenie wchłaniania wapnia, nadmierna utrata wapnia przez nerki, czy może nieprawidłowe funkcjonowanie przytarczyc. Dodatkowo, pacjenci z przewlekłą tężyczką często wymagają długotrwałego leczenia i monitorowania poziomu elektrolitów, aby zapobiec nawrotom objawów. Istotnym problemem jest również edukacja pacjenta w zakresie diety bogatej w wapń i witaminę D oraz kontrola czynników, które mogą nasilać objawy tężyczki, jak hiperwentylacja czy stres.