zapobieganie rozrostom endometrium
Wskazanie

Zapobieganie rozrostom endometrium (błony śluzowej macicy) to ważny aspekt terapii kobiet, szczególnie w okresie menopauzy lub podczas stosowania hormonalnej terapii zastępczej. Rozrosty endometrium mogą prowadzić do nieprawidłowych krwawień, a w niektórych przypadkach do rozwoju raka endometrium. Wskazanie to dotyczy głównie kobiet po menopauzie, pacjentek stosujących monoterapię estrogenową oraz kobiet z czynnikami ryzyka, takimi jak otyłość, cukrzyca, nadciśnienie czy zespół policystycznych jajników.

W profilaktyce rozrostów endometrium stosuje się głównie preparaty zawierające progestageny, które przeciwdziałają proliferacyjnemu działaniu estrogenów na błonę śluzową macicy. Wśród polskich preparatów stosowanych w tym wskazaniu znajdują się: Lutein (progesteron), Luteina (progesteron), Duphaston (dydrogesteron), Prolutex (progesteron), Provera (medroksyprogesteron), Cyclogest (progesteron) oraz Luteina Forte (progesteron). W przypadku hormonalnej terapii zastępczej stosuje się preparaty złożone zawierające estrogen i progestagen, np. Femoston, Klimonorm, Angeliq.

W ramach zapobiegania rozrostom endometrium istotne jest również regularne monitorowanie grubości błony śluzowej macicy za pomocą badania USG oraz przeprowadzanie biopsji endometrium w przypadku nieprawidłowych krwawień lub podejrzanych zmian w obrazie ultrasonograficznym. U kobiet stosujących hormonalną terapię zastępczą zaleca się okresowe kontrole ginekologiczne z oceną endometrium.

Największe trudności w profilaktyce rozrostów endometrium związane są z indywidualnym doborem odpowiedniej dawki i schematu podawania progestagenów, gdyż zbyt niska dawka może nie zapewnić ochrony, a zbyt wysoka może powodować działania niepożądane. Problemem jest również niska adherencja pacjentek do długotrwałego leczenia profilaktycznego ze względu na działania niepożądane progestagenów (bóle głowy, zmiany nastroju, krwawienia przełomowe). Wyzwaniem pozostaje również optymalny monitoring skuteczności terapii profilaktycznej oraz identyfikacja pacjentek z grupy wysokiego ryzyka wymagających intensywniejszej profilaktyki.