zapobieganie porodom przedwczesnym u kobiet w ciąży pojedynczej ze spontanicznymi porodami przedwczesnymi w wywiadzie
Wskazanie

Zapobieganie porodom przedwczesnym u kobiet w ciąży pojedynczej ze spontanicznymi porodami przedwczesnymi w wywiadzie stanowi istotne wyzwanie kliniczne. Kobiety, które doświadczyły wcześniejszego porodu przedwczesnego, mają 3-4 razy większe ryzyko kolejnego takiego zdarzenia. Ryzyko to wzrasta wraz z liczbą przebytych porodów przedwczesnych oraz maleje wraz z każdą ciążą zakończoną o czasie.

W profilaktyce tej stosuje się przede wszystkim progesteron, który wykazuje działanie tokolityczne i przeciwzapalne. Najczęściej stosowanymi preparatami w Polsce są: Luteina (progesteron mikronizowany dopochwowy), Lutinus (progesteron w tabletkach dopochwowych), Crinone (progesteron w żelu dopochwowym) oraz Prolutex (progesteron do wstrzykiwań). Leczenie progesteronem najczęściej rozpoczyna się między 16. a 24. tygodniem ciąży i kontynuuje do 36. tygodnia.

Innym podejściem profilaktycznym jest założenie szwu szyjkowego (cerclage) u pacjentek z niewydolnością cieśniowo-szyjkową. W Polsce używane są zestawy do cerclage firm Medgyn i Ethicon. Stosuje się również pessary dopochwowe (np. Arabin) jako metodę mechanicznego wsparcia szyjki macicy, szczególnie w przypadkach, gdy cerclage jest przeciwwskazane.

Największe trudności w zapobieganiu porodom przedwczesnym obejmują identyfikację kobiet rzeczywiście zagrożonych, gdyż nie wszystkie z wywiadem porodu przedwczesnego doświadczą go ponownie. Wyzwaniem jest również określenie optymalnego momentu rozpoczęcia interwencji oraz dobór właściwej metody dla konkretnej pacjentki. Istotną kwestią pozostaje również rozróżnienie między rzeczywistym zagrożeniem porodem przedwczesnym a fałszywą czynnością skurczową, co może prowadzić do niepotrzebnych interwencji.

Kompleksowa opieka nad takimi pacjentkami powinna obejmować regularne pomiary długości szyjki macicy w badaniu ultrasonograficznym, monitorowanie objawów zagrażającego porodu przedwczesnego oraz edukację pacjentek odnośnie do stylu życia i rozpoznawania niepokojących symptomów. Istotne jest również leczenie współistniejących infekcji oraz optymalizacja stanu zdrowia matki przed zajściem w ciążę.