zapalenie przedniego odcinka błony naczyniowej gałki ocznej
Wskazanie

Zapalenie przedniego odcinka błony naczyniowej gałki ocznej (anterior uveitis) to stan zapalny obejmujący tęczówkę oraz ciało rzęskowe. Jest najczęstszą postacią zapalenia błony naczyniowej, stanowiącą około 60-90% wszystkich przypadków tego schorzenia. Może występować jako jednostka izolowana lub jako objaw chorób ogólnoustrojowych, takich jak spondyloartropatie seronegatywne (szczególnie zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa), choroba Behçeta, sarkoidoza czy też w przebiegu infekcji (np. toksoplazmoza, gruźlica).

Główne objawy zapalenia przedniego odcinka błony naczyniowej to ból oka, światłowstręt, zaczerwienienie gałki ocznej oraz pogorszenie ostrości widzenia. W badaniu w lampie szczelinowej stwierdza się obecność komórek zapalnych i efektu Tyndalla w cieczy wodnistej przedniej komory oka, a także często występują złogi na tylnej powierzchni rogówki (tzw. precipitaty rogówkowe).

W leczeniu stosuje się przede wszystkim miejscowe kortykosteroidy w postaci kropli do oczu, takie jak Dexamethason WZF 0,1%, Maxitrol, Tobradex, Flucon czy Flarex. W przypadkach opornych na leczenie miejscowe lub przy dużym nasileniu procesu zapalnego można rozważyć podanie kortykosteroidów w iniekcji okołogałkowej lub ogólnoustrojowo (np. Dexaven, Metypred). Leki rozszerzające źrenicę i porażające mięsień rzęskowy (cykloplegiki), takie jak Tropicamidum WZF 1% czy Atropinum Sulfuricum WZF 1%, stosuje się w celu zmniejszenia bólu i zapobiegania powstawaniu zrostów między tęczówką a soczewką.

Największe trudności w leczeniu pacjentów z zapaleniem przedniego odcinka błony naczyniowej gałki ocznej to ryzyko rozwoju powikłań, takich jak jaskra wtórna, zaćma, obrzęk plamki żółtej czy zrosty tylne (synechie). Wyzwaniem terapeutycznym jest również właściwe zbilansowanie intensywności leczenia przeciwzapalnego, aby skutecznie kontrolować proces zapalny, jednocześnie minimalizując działania niepożądane kortykosteroidów (wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego, zaćma). W przypadkach nawracających lub opornych na standardowe leczenie konieczne może być zastosowanie leków immunosupresyjnych (np. Methotrexat, Azathioprine, Imuran), a niekiedy biologicznych (np. Humira, Remicade).

Istotnym aspektem terapii jest również identyfikacja i leczenie choroby podstawowej, jeśli zapalenie błony naczyniowej ma charakter wtórny. Pacjenci wymagają regularnych kontroli okulistycznych, nawet po ustąpieniu ostrego epizodu zapalenia, ze względu na wysokie ryzyko nawrotów oraz możliwość rozwoju powikłań przewlekłych.