oparzenie gałki ocznej
Wskazanie

Oparzenie gałki ocznej to poważny uraz oka spowodowany kontaktem z substancjami chemicznymi, wysoką temperaturą, promieniowaniem lub porażeniem prądem elektrycznym. Oparzenia możemy podzielić na chemiczne (kwasowe lub zasadowe), termiczne i radiacyjne. Szczególnie niebezpieczne są oparzenia zasadami, ponieważ penetrują one głębiej do tkanek oka i powodują większe zniszczenia niż kwasy.

Leczenie oparzeń gałki ocznej zależy od ich rodzaju i ciężkości. W pierwszej kolejności należy przepłukać oko dużą ilością wody lub soli fizjologicznej. W Polsce stosuje się preparaty do przemywania oczu takie jak Lavoris, Puralid, Ocusoft. W leczeniu farmakologicznym wykorzystuje się krople przeciwbakteryjne (Tobrex, Floxal, Oftaquix), krople z glikokortykosteroidami (Dexamethason WZF, Dexafree, Tobradex), środki nawilżające (Hyabak, Systane Ultra, Starazolin Hydrobalance) oraz leki przeciwbólowe.

W cięższych przypadkach oparzeń stosuje się także autologiczne surowice, preparaty amnionu oraz osocze bogatopłytkowe. W leczeniu ciężkich oparzeń gałki ocznej wykorzystuje się leki immunosupresyjne, takie jak cyklosporyna (Restasis, Ikervis) czy takrolimus. W najcięższych przypadkach konieczne może być leczenie chirurgiczne – przeszczep rogówki (keratoplastyka), przeszczep błony owodniowej czy rekonstrukcja powierzchni oka.

Największe trudności w leczeniu oparzeń gałki ocznej wynikają z szybko postępujących zmian, które mogą prowadzić do trwałego uszkodzenia wzroku. Kluczowe jest natychmiastowe podjęcie interwencji, co nie zawsze jest możliwe. Dodatkowo problematyczne jest leczenie późnych powikłań, takich jak zespół suchego oka, zmiany bliznowate rogówki, zrosty spojówkowe czy jaskra poparzeniowa. Rehabilitacja po ciężkich oparzeniach jest długotrwała, a efekty leczenia nie zawsze satysfakcjonujące dla pacjenta. Istotną trudnością jest również postępujące mętnienie rogówki i spadek ostrości wzroku pomimo intensywnego leczenia.