wtórna niedomoga kory nadnerczy
Wskazanie
Wtórna niedoczynność kory nadnerczy to stan, w którym gruczoły nadnerczy nie produkują wystarczającej ilości kortyzolu z powodu niewystarczającej stymulacji przez hormon adrenokortykotropowy (ACTH) wydzielany przez przysadkę mózgową. W przeciwieństwie do pierwotnej niedoczynności, gdzie problem leży bezpośrednio w nadnerczach, wtórna niedoczynność wynika z zaburzeń przysadki mózgowej lub podwzgórza. Najczęstszymi przyczynami są długotrwała terapia glikokortykosteroidami, guzy przysadki, operacje przysadki, radioterapia obszaru przysadki lub urazy głowy.
Objawy wtórnej niedoczynności kory nadnerczy obejmują przewlekłe zmęczenie, osłabienie mięśni, utratę apetytu, nudności, zawroty głowy, hipoglikemię oraz obniżone ciśnienie tętnicze. W odróżnieniu od pierwotnej niedoczynności, we wtórnej formie nie występuje zwykle hiperpigmentacja skóry, a zaburzenia elektrolitowe są mniej nasilone ze względu na zachowaną sekrecję aldosteronu.
W leczeniu wtórnej niedoczynności kory nadnerczy stosuje się przede wszystkim suplementację glikokortykosteroidów. W Polsce najczęściej stosowanymi preparatami są: Hydrocortison (hydrokortyzon), Cortineff (fludrokortyzon), Dexaven (deksametazon) oraz Encorton (prednizon). Dawkowanie powinno naśladować naturalny rytm wydzielania kortyzolu, z większą dawką rano i mniejszą wieczorem. W sytuacjach stresowych (infekcje, zabiegi operacyjne) konieczne jest zwiększenie dawki leku.
Największym wyzwaniem w leczeniu pacjentów z wtórną niedoczynnością kory nadnerczy jest odpowiednie dostosowanie dawki glikokortykosteroidów. Zbyt niska dawka prowadzi do objawów niedoczynności, natomiast zbyt wysoka może powodować zespół Cushinga jatrogenny, osteoporozę, nadciśnienie tętnicze i zaburzenia metaboliczne. Dodatkową trudnością jest edukacja pacjentów w zakresie modyfikacji dawkowania w sytuacjach stresowych oraz rozpoznawania wczesnych objawów przełomu nadnerczowego, który stanowi zagrożenie życia. Pacjenci powinni być zaopatrzeni w zestaw do iniekcji hydrokortyzonu oraz nosić informację o chorobie (np. bransoletka medyczna).
Lista leków z tym wskazaniem
-
Corhydron 100 – Proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub do infuzji – 100 mg
Produkt leczniczy zawiera hydrokortyzon w postaci bufrowanego hydrokortyzonu sodu bursztynianu w dawkach 25 mg lub 100 mg. Jest dostępny jako proszek oraz rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub do infuzji. Stosuje się go w ciężkich stanach wymagających szybkiego podania glikokortykosteroidów, takich jak niedomoga kory nadnerczy, stany wstrząsowe czy ostre reakcje alergiczne. Lek bywa również używany w leczeniu ciężkich stanów spastycznych oskrzeli oraz ostrej nadwrażliwości na leki.
• Wskazania do stosowania- ciężka postać rumienia wielopostaciowego
- obrzęk naczynioruchowy Quinckego
- ostra postać schorzenia z autoagresji
- ostra reakcja nadwrażliwości na lek
- pierwotna niedomoga kory nadnerczy
- stan astmatyczny
- wstrząs anafilaktyczny
- wstrząs kardiogenny
- wstrząs pooparzeniowy
- wstrząs pooperacyjny
- wstrząs poprzetoczeniowy
- wstrząs pourazowy
- wtórna niedomoga kory nadnerczy
- zespół Stevensa-Johnsona
• Substancja czynna• Kategoria leku -
Corhydron 25 – Proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub do infuzji – 25 mg
Produkt leczniczy zawiera hydrokortyzon w postaci buforowanego hydrokortyzonu sodu bursztynianu jako substancję czynną. Dostępny jest w formie proszku i rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Stosuje się go w ciężkich stanach, które wymagają szybkiego podania glikokortykosteroidu, takich jak niewydolność kory nadnerczy, stany wstrząsowe czy ostre reakcje alergiczne. Lek jest również wskazany w leczeniu ostrych schorzeń autoimmunologicznych oraz ciężkich postaci stanów spastycznych oskrzeli.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku