obrzęk naczynioruchowy Quinckego
Wskazanie
Obrzęk naczynioruchowy Quinckego (obrzęk angioneurotyczny) to nagły, miejscowy obrzęk tkanek podskórnych, błon śluzowych lub podśluzówkowych, spowodowany zwiększoną przepuszczalnością naczyń krwionośnych. Najczęściej występuje w obrębie twarzy, warg, języka, krtani, ale może też dotyczyć narządów wewnętrznych oraz kończyn. W przeciwieństwie do pokrzywki, obrzęk Quinckego nie swędzi, ale może powodować uczucie rozpierania lub bólu.
Obrzęk naczynioruchowy może mieć podłoże alergiczne (IgE-zależne), niealergiczne (związane z działaniem mediatorów komórek tucznych) lub wynikać z niedoboru inhibitora C1-esterazy (postać dziedziczna lub nabyta). Najgroźniejszą formą obrzęku jest obrzęk krtani, który może prowadzić do ostrej niewydolności oddechowej i zagrożenia życia.
W leczeniu ostrego obrzęku naczynioruchowego stosuje się przede wszystkim adrenalinę (Adrenalina WZF), szczególnie w przypadku obrzęku krtani. Lekami pierwszego rzutu są również glikokortykosteroidy (Dexaven, Solu-Medrol) oraz leki przeciwhistaminowe (Clemastinum, Allertec, Zyrtec, Claritine). W ciężkich przypadkach może być konieczne podanie adrenaliny domięśniowo za pomocą autostrzykawki (EpiPen, Anapen).
W profilaktyce i leczeniu dziedzicznego obrzęku naczynioruchowego stosuje się koncentraty inhibitora C1-esterazy (Berinert, Cinryze), ikatybant (Firazyr) – antagonista receptora bradykininowego, oraz leki zmniejszające produkcję bradykininy jak danazol (Danazol) czy kwas traneksamowy (Exacyl).
Największe trudności w leczeniu obrzęku Quinckego wiążą się z koniecznością szybkiego rozpoznania przyczyny i wdrożenia właściwego leczenia, zwłaszcza w przypadku obrzęku krtani. Rozróżnienie między obrzękiem alergicznym a dziedzicznym jest kluczowe, ponieważ leczenie różni się znacząco. Pacjenci z dziedzicznym obrzękiem naczynioruchowym często nie reagują na standardowe leczenie przeciwalergiczne. Ponadto, wielokrotne epizody obrzęku wymagają dokładnej diagnostyki alergologicznej i immunologicznej w celu identyfikacji czynnika wywołującego oraz opracowania indywidualnego planu postępowania dla pacjenta.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Hydrocortison VUAB – Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji – 100 mg
Produkt leczniczy składa się z hydrokortyzonu w postaci hydrokortyzonu sodu bursztynianu, przeznaczonego do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Stosuje się go głównie w nagłych i ciężkich stanach, takich jak wstrząs wywołany niewydolnością kory nadnerczy, reakcje anafilaktoidalne czy ciężkie zaostrzenia schorzeń układu oddechowego. Może być również stosowany profilaktycznie u pacjentów z chorobami endokrynologicznymi, aby zapobiegać rozwojowi ostrej niewydolności nadnerczy. Zastosowanie przewlekłe dotyczy różnych chorób alergicznych, dermatologicznych, endokrynologicznych, hematologicznych, nowotworowych, układu oddechowego oraz reumatycznych, po ocenie wskazań przez lekarza.
• Wskazania do stosowania- choroba dermatologiczna reagująca na kortykosteroidy
- choroba endokrynologiczna
- choroba hematologiczna
- choroba nowotworowa
- choroba przewodu pokarmowego
- choroba reumatyczna
- choroba układu oddechowego
- ciężki rumień wielopostaciowy
- obrzęk naczynioruchowy Quinckego
- reakcja anafilaktyczna
- reakcja nadwrażliwości na leki
- stan alergiczny
- wstrząs niealergiczny
- wstrząs niereagujący na konwencjonalne leczenie
- wstrząs wywołany niewydolnością kory nadnerczy
- zaostrzenie astmy
- zaostrzenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc
• Substancja czynna• Kategoria leku -
Corhydron 100 – Proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub do infuzji – 100 mg
Produkt leczniczy zawiera hydrokortyzon w postaci bufrowanego hydrokortyzonu sodu bursztynianu w dawkach 25 mg lub 100 mg. Jest dostępny jako proszek oraz rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub do infuzji. Stosuje się go w ciężkich stanach wymagających szybkiego podania glikokortykosteroidów, takich jak niedomoga kory nadnerczy, stany wstrząsowe czy ostre reakcje alergiczne. Lek bywa również używany w leczeniu ciężkich stanów spastycznych oskrzeli oraz ostrej nadwrażliwości na leki.
• Wskazania do stosowania- ciężka postać rumienia wielopostaciowego
- obrzęk naczynioruchowy Quinckego
- ostra postać schorzenia z autoagresji
- ostra reakcja nadwrażliwości na lek
- pierwotna niedomoga kory nadnerczy
- stan astmatyczny
- wstrząs anafilaktyczny
- wstrząs kardiogenny
- wstrząs pooparzeniowy
- wstrząs pooperacyjny
- wstrząs poprzetoczeniowy
- wstrząs pourazowy
- wtórna niedomoga kory nadnerczy
- zespół Stevensa-Johnsona
• Substancja czynna• Kategoria leku