sezonowe zaostrzenia przewlekłego zapalenia oskrzeli
Wskazanie

Sezonowe zaostrzenia przewlekłego zapalenia oskrzeli (POChP) to nawracające epizody nasilenia objawów ze strony układu oddechowego, które typowo występują w okresach jesienno-zimowych. Charakteryzują się zwiększonym kaszlem, nasileniem duszności oraz zwiększoną ilością i zmianą charakteru plwociny (na ropną). Zaostrzenia są często wywoływane przez infekcje wirusowe lub bakteryjne dróg oddechowych, a także przez ekspozycję na zanieczyszczenia powietrza.

W leczeniu zaostrzeń POChP stosuje się przede wszystkim bronchodylatory krótkodziałające (salbutamol – Ventolin, Steri-Neb; fenoterol – Berotec; ipratropium – Atrovent) w nebulizacji lub inhalatorach. W cięższych przypadkach włącza się glikokortykosteroidy systemowe (prednizon – Encorton, metyloprednizolon – Medrol, Metypred) przez 5-7 dni. Przy podejrzeniu infekcji bakteryjnej konieczne są antybiotyki (amoksycylina z kwasem klawulanowym – Augmentin, Taromentin; ciprofloksacyna – Cipronex; lewofloksacyna – Levoxa).

W profilaktyce zaostrzeń wykorzystuje się leki wziewne długodziałające: beta-2-mimetyki (formoterol – Foradil, Oxodil; salmeterol – Serevent), cholinolityki (tiotropium – Spiriva; glikopironium – Seebri Breezhaler) oraz ich połączenia z glikokortykosteroidami wziewnymi (flutikazon+salmeterol – Seretide; budezonid+formoterol – Symbicort, Bufomix; beklometazon+formoterol – Fostex).

Największym wyzwaniem w leczeniu sezonowych zaostrzeń POChP jest zapobieganie ich nawrotom. Problem stanowi również narastająca antybiotykooporność, utrudniająca skuteczne leczenie infekcji bakteryjnych. Istotnym wyzwaniem jest również edukacja pacjentów w zakresie wczesnego rozpoznawania objawów zaostrzenia oraz prawidłowego stosowania leków wziewnych. Częste zaostrzenia prowadzą do przyspieszonego spadku funkcji płuc i pogorszenia jakości życia pacjentów, dlatego kluczowe jest kompleksowe postępowanie obejmujące zaprzestanie palenia, szczepienia przeciwko grypie i pneumokokom oraz rehabilitację oddechową.